Rant: een béétje beleefdheid, alsjeblieft

Rant: een béétje beleefdheid, alsjeblieft

Rant

Er moet me iets van het hart. Ik vind mijn beroep heerlijk en het bloggen ook. Maar ik word soms zo moe van de mails en reacties die ik krijg… kunnen we daar niet gewoon iets over afspreken?

Een tijdje geleden klaagde ik mijn nood bij een wijze vriend van mij. Over de manier waarop mensen me mailen. Alsof ze de enige zijn op de hele wereld die iets van me nodig hebben, met een verhaal van drie kantjes en dan ook nog met een eis: of ik wel even snel wil antwoorden. Liefst gratis en voor niets.

Mijn wijze vriend zei: “Je bent een arrogante egocentrist. Je vind dat de hele wereld jou moet benaderen op de manier die je zelf het prettigst vindt. Dat is niet realistisch.”

Hij had natuurlijk wel een beetje gelijk. Ik kijk naar de wereld vanuit mijn eigen blik en mijn eigen hersenpan. Die hersenpan is ondernemer, dus die weet hoe druk andere ondernemers het kunnen hebben. Daarom zou ik het echt niet bedenken: een ondernemer mailen met de vraag of ze even gratis een brok tijd in me willen steken. En ALS er al een situatie zou zijn waarin ik dat heel noodzakelijk zou vinden, dan zou de beleefdheid eraf druipen. Met ‘alsjeblieft‘s en ‘als je misschien tijd hebt‘s en ‘kan ik misschien ook iets voor jou doen‘s.

Want ik kan me zomaar indenken dat die ondernemer daar niet zo heel veel tijd of zin voor heeft, om zomaar zijn of haar vakgebied gratis en voor niks met me te delen. En als ze dat wel doen, vind ik dat ook gelijk heel erg lief. Het is vanzelfsprekend dat ze passie hebben voor hun vak en hun kennis graag willen delen, maar niet dat ze dat zomaar gratis en voor niks doen (en hun betalende klanten laten wachten) voor iemand die ze niet kennen.

En ja, het is misschien arrogant om te denken dat de hele wereld net zo denkt als ik. Dat andere mensen ook snappen dat niet iedereen tijd heeft om de hele dag mail te beantwoorden. Het is misschien egocentrisch om te denken dat weliswaar niet iedereen (net als ik) 30 tot 60 mails per dag binnenkrijgt, maar dat ze vast wel begrijpen dat ik het met een praktijk, twee webwinkels, twee kinderen en een studie die nog af moet, een klein beetje druk heb. Om te denken dat mensen zelf ook graag met een beetje beleefdheid tegemoet getreden willen worden, en dat ze diezelfde beleefdheid dus zullen betrachten in hun eigen contact met de buitenwereld. Vooral als ze iets gratis willen.

 

Nee hoor

Ik heb het mis. Want ik krijg heel vaak mails van mensen die daar niks van snappen. Die helemaal niet stilstaan bij het feit dat ze die dag nummer 23 zijn. Die het ook niet nodig vinden om enige beleefdheidsvorm toe te voegen. Zoals ‘alsjeblieft’. Of ‘zou ik misschien’. Die er gewoon rustig inknallen:

Ik heb al vier jaar last van [één of andere ingewikkelde aandoening naar keuze]. Alles al geprobeerd. Kun je me even vertellen wat ik kan eten om het beter te maken. Ik zie je antwoord graag snel tegemoet.

En als je dan denkt “mwah, hier heb ik even niet zoveel tijd voor”, ze je ook gerust de volgende dag nog een keer mailen:

Ik hoop dat u mijn vraag niet over het hoofd ziet want ik wil graag snel antwoord.

En dat ik dan een mailtje terugstuur, dat ik ze graag verder help in een consult of een Half Uurtje Kennis. En dat je dan nooit meer iets hoort. Of soms nog een mail terugkrijgt, dat ze eigenlijk op zoek waren naar iets zonder kosten. En in het ergste geval: hoe ik het in mijn hoofd haal om geld te vragen voor het oplossen van hun vraag, en waarom moet er overal altijd maar geld aan verdiend worden, belachelijk. Ik verzin dit niet hè. Ik denk dat die mensen zelf ook gratis werken voor hun baas want ja, er hoeft tenslotte niet overal geld aan verdiend te worden.

Waarschijnlijk bedoelen de meeste mensen het niet eens slecht.

> Ik eet elke dag dit. Hoeveel daarvan is gezond?

> Hoi Groene Vrouw, [hé, een aanhef! Da’s al heel wat!]
Wat vind je van Spelt?

> Wat kan ik mijn baby geven om te zorgen dat hij ‘s nachts doorslaapt? Ik hoor het graag!

Dat zijn vast niet mensen die denken “kom, laten we De Groene Vrouw even lastigvallen”. Ze denken er waarschijnlijk niet eens echt bij na. Ze hebben gewoon een vraag en willen die even stellen. Snap ik ook wel. En ik snap óók dat niet iedereen even literair onderlegd is. En dat je bij mail de intonatie en gezichtsuitdrukking mist – dat ze het in hun eigen hoofd waarschijnlijk heel vrolijk en blij en lief en aardig gevraagd hebben, maar dat je dat nu eenmaal niet terugziet op digitaal papier. Ik snap ook dat ze niet stilstaan bij het feit dat een vraag van 5 woorden (Wat vind je van Spelt?) een antwoord van een hoofdstuk of vier behelst. Of dat ik gewoon niet tijd heb om hun levensverhaal van drie A4 te lezen om dan ‘even’ te vertellen of mijn therapie de oplossing voor ze is.

Ik begrijp het, echt. Maar is het nu echt zo heel arrogant en egocentrisch dat ik er af en toe moe van word dat mensen doen alsof ik gewoon even ‘opgeroepen’ kan worden? Dat ze lijken te verwachten dat ik als een geest uit een fles verschijn om mijn wijze woorden uit te strooien? Dat ik hun persoonlijke wikipediapagina ben die wel even een half uur uittrekt voor het beantwoorden van hun kleine levensvragen, die je misschien ook wel gewoon op het blog kunt vinden of aan Google kunt vragen. Dat ik af en toe niet blij word van antwoorden als “oh, ja, ik had niet in de gaten dat dit jouw werk is… nee, ik geloof niet dat ik er verder geld aan uit wil geven!

Nee, niet alles hoeft geld te kosten. Daarom is dit blog er. Omdat ik het heel belangrijk vind om kennis gratis te verspreiden. Met liefde. Maar ik moet ook gewoon mijn gezin te eten geven en ik heb nog een studieschuld, dus tsja. Ergens moet er wel iets van geld vandaan komen en oh commerciële helleveeg, dat haal ik graag uit mijn bedrijf. Want het is zo flauw als je tien jaar studeert en je dan naast je goedlopende blog nog bij de Aldi moet gaan werken omdat je geen geld mag vragen voor de dingen die je nu eenmaal het allerbeste kunt.

Bovendien: als iemand geen geld wil uitgeven aan het antwoord op een vraag, en ook geen zin heeft om iets anders bij te dragen, dan is dat antwoord dus om precies te zijn niets waard. En als het niets waard is, waarom eist verwacht men dan dat ik er wel mijn tijd in stop?

 

Anno 2014

Dus. En ik ben niet de enige. Ik ben natuurlijk een reuze benaderbaar persoon, dat begrijp ik ook wel. Maar het gebeurt niet alleen bij mij; ik spreek veel collega-ondernemers die er ook last van hebben. Van mensen die graag even een gratis proefexemplaar willen aanvragen van een product dat je maar 1x in je leven nodig hebt en dat in de webwinkel staat voor 179 euro. “Het mag naar dat-en-dat adres“. Of van mensen die denken te moeten meedelen dat we misleidende oplichters zijn, omdat er een product of beschrijving in de webwinkel staat waar ze het hoogstpersoonlijk niet mee eens zijn. Of van reaguurders die denken te moeten smijten met woorden als ‘nazi-Duitsland’ en ‘holocaust’ omdat er op het blog een recept staat waar vlees in zit (want ja, de bio-industrie en de holocaust is nu eenmaal een volstrekt acceptabele vergelijking om te trekken, vooral op een blog dat uitsluitend over biologische producten schrijft).

Ik zeg het nog maar een keer: ik verzin dit niet.

Zelf kom ik ook wel eens blogs tegen waarvan ik denk: ik vind daar iets van. Of zelfs: ik ben het daar fundamenteel mee oneens. Neem ik de moeite om dat ter plekke te zeggen? Welnee. Want niemand heeft daar iets aan. De lezers van dat blog niet, want die lezen daar omdat ze er blij van worden. Die zitten niet te wachten op een humeurige reactie. De schrijver van het blog niet, want die is het natuurlijk gewoon eens met zijn eigen schrijfsels – en die heeft er vrij weinig aan om te weten dat er iemand in Nederland is die het Niet Met Hem Eensch is. Dat weet hij trouwens vast allang, dat er mensen zijn met een andere mening. En ik heb er zelf ook niks aan om mijn mening aldaar te spuien, want ik heb wel iets beters te doen. En er blijven hangen om het er tijdens het lezen een uur lang grondig mee oneens te zijn, kost me alleen maar energie. Dus ik pak de simpele oplossing: ik ga lekker ergens anders spelen en ik kom er niet meer terug. Dat is voor iedereen de makkelijkste weg. Heus. Zij vertelde er ook al over. Dus natuurlijk mag je het oneens zijn met dingen die ik roep. Ik heb ook niet altijd gelijk. Maar dat kan op een normale, respectvolle manier. En zo niet, dan hoef ik het niet te laten staan. Doei, en neem je negatieve energie lekker mee.

 

Collateral damage

En weet je wat ik nu het ergste vind? Ik word er zo chagrijnig van. En dat wreekt zich niet alleen op mijn eigen werkplezier, maar ook op alle mensen in mijn omgeving. Ik heb weleens mails in de prullenbak gegooid omdat ik dacht dat ze stom waren – die bij nader inzien helemaal niet zo stom bleken te zijn. Mensen vinden mij soms onaardig in de reacties. Ach, ik ben nu eenmaal een van nature cynisch ingesteld persoon (daar moet je een beetje tegen kunnen om het hier leuk te vinden), maar echt onaardig bedoel ik het nooit. Zijn mijn reacties soms iets harder dan ik eigenlijk zou willen: ja, dat komt voor. Als je wilde weten waarom, dan is dit het antwoord.

De onbeleefde, onnadenkende mailtjes hebben ervoor gezorgd dat een paar hoge drempels heb opgeworpen voordat mensen mij kunnen mailen. Je moet eerst een stukje lezen en dan mag het pas. Ik ben niet aardig in mijn FAQ. Niet omdat ik in het echt niet aardig ben, maar omdat ik helemaal leeggezogen werd door de ongezellige mails. Niet dat het helpt – want mensen die het in hun hoofd hebben dat ik nu eenmaal de Enige op de Hele Wereld ben die Antwoord kan geven op hun Vraag, die lezen zo’n stukje niet eens. Die batsen gewoon door naar het contactformulier en kwakken hun diepste levensvragen bij mij op de mail. En of ik wel even snel antwoord wil geven, want ze zitten er immers op te wachten.

En het allernaarste vind ik het voor jullie. Want jullie zijn natuurlijk niet zo. Jullie zouden nooit een onbeleefde mail sturen, laat staan een onbeleefde mail met een gratis vraag erin. Sterker nog: jullie durven mij niet eens meer iets te vragen. Want Nienke heeft het druk, die zit echt niet te wachten op een losse vraag. En als jullie toch een mail sturen, dan is die bij voorbaat al ingekleed met 100 excuses en sorry dat ik je lastig val maar zou je heel misschien als je tijd hebt even willen kijken naar.

De mensen om wie het per defintie niet gaat in deze rant zijn de mensen die zoveel inlevingsvermogen hebben dat ze zichzelf al bij voorbaat wegcijferen omdat ze denken dat ik geen tijd voor ze heb. En dat vind ik niet eerlijk. Want ik WIL best af en toe een vraag gratis en voor niks beantwoorden. Heus. Ik WIL heel graag mensen helpen. En een beetje beleefdheid en respect voor mijn tijd doet al de helft van het werk – dan wil ik je alleen nog maar liever helpen. Dat kan dan niet altijd – ik heb nog steeds die praktijk en twee webwinkels en kinderen en studie – maar het doet al zoveel voor mijn gemoed en mijn humeur de rest van de dag.

Dus ik vind het niet eerlijk dat ik door alle onbeleefde mails en mensen die geen bewustzijn tonen voor mijn leefwereld, compleet overprikkeld ben. Zo overprikkeld dat ik ook de mensen die het wél op een lieve manier proberen, soms niet eens meer kan antwoorden. Zo overprikkeld dat ik gewoon begonnen ben met het onbeantwoord in de prullenbak gooien van mails. Vind ik stom. Want een aantal van die mensen zou ik heus best geholpen willen hebben (hadden gegen ohne entlang durch bis um für – nou ja,  ik kom niet helemaal uit de grammatica maar je snapt wat ik bedoel).

 

Een klein beetje

We zijn bijna aangekomen bij het nieuwe jaar en binnenkort duiken we massaal de Kerstgedachte in. Dus lijkt me dit een prima moment om een paar dingen aan te kondigen die niet meer mogen: onbeleefd mailen, per direct een (gratis) antwoord eisen, vervelend doen in de blogpostreacties en nare misogyne vergelijkingen trekken. Ik doe er niet meer aan mee. Dat soort mails of reacties gaan vanaf nu ongelezen en zonder pardon de prullenbak in. Ik heb tenslotte wel iets beters te doen. Met leuke mensen.

Ik word niet moe van het feit dat mensen mij mailen. Ik word er een beetje moe van dat het merendeel vooral wil dat ik gratis hun probleem oplos. Ik word er doodmoe van dat die gratis hulp ook nog eens op een onbeleefde manier geëist wordt.

En het is echt niet zo moeilijk. Twijfel je, dan heb ik hier een prima richtlijn voor als je een ondernemer mailt:

  • Een begroeting is fijn (zeker als die een beetje vrolijk is)…
  • … net als (enigszins) kloppende interpunctie
  • Een redelijk verzoek, eventueel met passend aanbod voor een tegenprestatie
  • En dan niet meer dan een alinea of twee, want hè, druk.

Wat ik dus bedoel te zeggen:
Niet iedereen schrijft even makkelijk. Dat hoeft ook niet. En je hoeft je ook niet in te likken met drie bossen rozen en een mooi gedicht, als je me mailt. Maar gewoon wat normale menselijke omgang, een beetje beleefdheid en misschien een alsjeblieftje… een blijk van bewustzijn, dat je snapt dat ik ook maar 24 uur in een dag heb waarvan ik slechts een deel aan werk kan besteden. Een beetje begrip voor het feit dat je gratis tijd vraagt van iemand wiens tijd haar meest schaarse goed is. Een tikkeltje acceptatie wanneer dat verzoek dus niet ingewilligd kan worden. Dat is toch niet zo heel veel gevraagd? Dat mag toch wel? Gewoon een heel klein beetje, om mijn dag wat fijner te maken. Ah toe?

 

De vraag van vandaag:
Ik weet geen vraag.
Geef me maar gewoon een kusje in de reacties.

 

 

 

Reageren? Gezellig!

Reacties (98)

  • Anne

    Allereerst een dikke kus, nee 2 zelfs! Ik las toevallig afgelopen weekend deze blog. Zo herkenbaar! En dankbaar dat eindelijk is iemand, jij dus, die het klip en klaar eens even durft te zeggen en te schrijven.
    Nou, ik dacht daar ga ik eens een voorbeeld aannemen….Ik heb namelijk ‘iets’ ontwikkeld waar heel veel vraag naar is op de arbeidsmarkt. Mevrouw vroeg of ze dat even mocht inzien…dacht daar moet ik even over nadenken. Besloten na jouw blog dit niet te delen. Zoals iemand al eerder schreef; je komt aan mijn boterham! Dus aangegeven dat ik het niet deel maar dat ze wel een training mag komen volgen en dat ik dan volop deel. Oeps dat was tegen het verkeerde been. Ze was zwaar teleurgesteld kreeg ik terug per mail. Even slikken. Moet nog leren mezelf hier een beetje tegen te wapenen. Maar ben blij dat ik het niet heb gedeeld.

    • De Groene Vrouw

      Tsja. Blijkbaar vond ze je kennis goed genoeg om van te snoepen, maar niet goed genoeg om voor te betalen. Dus wat voor waarde had het dan voor haar…? Heel goed dat je je grenzen hebt aangevoeld en gerespecteerd! En dan nog boos worden omdat je je zin niet krijgt… tsja 😉

  • Talitha

    Hoi groenevrouw
    Ik reageer nooit maar lees graag je blogs. Waarom ik niet reageer is dat je al zoveel reacties krijgt.
    Dit lijkt me een mooie gelegenheid om je te bedanken voor al je blogs.
    Ik snap heel goed wat jij bedoelt en ik zou er volgens mij nog veel slechter tegen kunnen.
    Laat ik het samenvatten: ik zou continu “recht” willen. Wat uiteraard onmogelijk is.
    Stress is bij mij dan ook mijn grote gezondheidsvalkuil.
    Groetjes Talitha

    • De Groene Vrouw

      Dank je wel! En als je vaker zin hebt om te reageren: wees welkom, ik lees ze allemaal! 😀

  • Angelique

    Hoi Nienke,

    Heerlijk stuk! Herkenbaar 😉 Ben ook ondernemer en krijg regelmatig vragen over hoe te starten met een webshop, want men is zo geïnspireerd door mijn bedrijf en succes en wat mijn tips dan wel niet zijn om ook zo succesvol te worden. Vaak gaat dit verzoek gepaard met de behoefte om met mij af te spreken. Tuurlijk: ik heb toch niets te doen en de dynamiek van bijna 7 jaar ondernemen.laat zich uitleggen in een email.. . Maar ik ben daar ook altijd heel erg duidelijk in: info die je bij de KvK kunt krijgen ga ik niet.voor je oplepelen en bedenk eerst maar eens wat je wil, hoe je je geld denkt te verdienen, wat je verdienmodel gaat worden, een bedrijfsplan schrijven etc Áls je dan gestart bent, wil ik misschien best wel eens afspreken om met een collega ondernemer te babbelen. Je begrijpt; dan hoor ik nooit meer iets, want dat was natuurlijk niet de bedoeling: stel je voor; zelfredzaam en pro-actief zijn… wat is dat? En ik denk dat ik weer iemand gelukkiger heb gemaakt en behoed heb voor een faillissement (als het al ooit zover zou komen). Blijf lekker in loondienst werken als je niet eens zelf iets uit kan (lees:wil ) zoeken 😉

  • Marianne

    Kus met een mega knuffel en een hele portie liefs.

  • Hoi Groene vrouw!

    Ik ken dat probleem heel goed! Naast mijn praktijk help ik wel eens mensen gratis online in een groep op facebook. Lekker wanneer ik wil, op mijn voorwaarden en als ik zelf de tijd ervoor heb. En dan zijn er nog mensen die mij dan een prive berichtje sturen met een hulpvraag. de reden dat ik juist op die groep zit is omdat ik zelf kan uitkiezen wie ik wil helpen. Als ik iedereen (gratis) zou helpen die mij een privé bericht stuurt kan ik mijn praktijk wel sluiten. Helaas reageert niet iedereen even aardig als ik aangeef het liever zelf te kiezen wie ik (gratis) help en daarbij door verwijs naar mijn website. Je hoort ze nooit meer!
    Een keer werd ik zelfs uitgemaakt voor egoistisch persoon.
    Pff werd er gek van!
    Dus… ja ken het ook.

    Succes!!!

  • Blue

    Hai Groene Vrouw!

    Goed dat je dit neerschrijft, je bent ook helemaal geen publiek bezit. Alleen een vat vol wijsheid waar mensen graag een slok van nemen!
    Als ik jou was, bij toekomstige arrogante mails even doorverwijzen naar dit stuk. Of is dat dan ook weer arrogant? 😉

    Nee, je hebt helemaal gelijk. En voor de frustraties: let it gooo, let it goooo… (Je hebt vast ook een kind die dit geweldig goed kan mee-kwelen!?)

    Liefs!

  • Hi nienke,

    Wijze woorden van mijn opa: van alleen maar geven gaat de beste koe kapot
    Wijze woorden van mijn ouders: nooit een ondernemer vragen om zijn product of dienst weg te geven want dat is zijn brood.

    En als men dat niet wil snappen zijn ze inderdaad je energie niet waard!!

    Dank voor al je goede blogs en info. Keep up the good work!
    Groeten van een mede-ondernemer, moeder van twee kleine kinderen en vrouw van een ondernemer

  • Beste Nienke,

    Tijdens het lezen van deze blogpost moest ik zowel lachen, was ik enigszins verdrietig omdat er zoveel mensen zijn die zo weinig rekening houden met anderen, en was ik met name erg opgelucht omdat ik er veel herkenning in vond.

    Ruim een jaar geleden ben ik gaan bloggen, en toen heb ik ergens een artikel met blogtips gelezen, waarin stond: ‘Blogs kunnen bijten…’. Waarmee de schrijver ongeveer het verhaal bedoelde dat jij nu vertelde.

    Zelf vind ik het moeilijk niet direct op vragen in te gaan, want ik wil immers geen lezers kwijt. Maar inmiddels begin ik mij sterk genoeg te voelen om wat grenzen te gaan trekken. Ik hoop dat dat jou ook lukt!

    Meest inspirerende hierbij vond ik het volgende stukje dat je schreef:
    Bovendien: als iemand geen geld wil uitgeven aan het antwoord op een vraag, en ook geen zin heeft om iets anders bij te dragen, dan is dat antwoord dus om precies te zijn niets waard. En als het niets waard is, waarom eist verwacht men dan dat ik er wel mijn tijd in stop?

    Mijn dank en (natuurlijk!) een kusje,

    Loes

  • Ank

    Weer iemand die het niet kan laten om je te wijzen op 1 lettertje dat je bent vergeten….
    Nu ik wat ouder ben kan ik dit gelukkig relativeren en denken:”Lekker belangrijk!”
    Vroeger zat ik ook zo in elkaar en viel ik over dat soort dingen: Een buurman had bij de hele buurt briefjes in de brievenbus gestopt waarin hij het idee opperde om een buurtfeest te organiseren met barbecue, spelletjes en muziek. Dit omdat onze straat was heringericht: opnieuw bestraat en voorzien van nieuwe bomen en ouderwetse straatlantaarns Dit briefje stond werkelijk vol grammatica- en spelfouten en daar begon ik over tegen een oudere buurman. Deze man zei toen: ” Je lijkt m’n schoonzoon(onderwijzer :)) wel, die zeurde daar ook al over! Stelletje ‘mierenneukers’ zijn jullie toch! Hij toont tenminste initiatief en doet dit toch maar mooi! Jullie begrijpen toch wat hij bedoelt?” Dit was destijds echt een eyeopener voor mij en terecht! Ik bedoel maar…….

  • Danielle

    Hoi Nienke,
    Moest hier weer erg om grinniken, wat een hufters heb je toch!
    Je doet het geweldig, laat de haters maar l*llen!
    Wij zijn ook ondernemers en wij zeggen altijd maar, you win some, you lose some…
    Groetjes,
    Danielle

  • Joyce

    Leuk groen mens,

    Dank voor alle blogs.
    Dikke knuffel.

    :) Joyce

  • Linda de Glee

    Topper!! Ik geniet altijd enorm van je blogs…. Ga vooral zo door!! Ik ben je zeer dankbaar voor je gedeelde kennis…

  • een knuffel, en een missende “i” krijg je van mij kado.
    In het woord defintie dat je schrijft. 😉

    • De Groene Vrouw

      Oh daar was ‘ie! Ik was hem al kwijt… 😉

  • Anouk

    Van mij ook een kusje, een knuffel, en welgemeend dankjewel voor al je leerzame blogjes. En voor vandaag ook vooral mijn dank voor de link naar Leonie Dawson. Whooha, hippiestyle zakelijk advies! Ik wist niet dat het bestond, maar het is zo precies wat ik nodig heb!
    Rainbow-scented cuddles *grijns*

  • Anna van der Vlies

    Hoi Nienke,

    Je geeft al zoveel gratis weg in blogs!
    Soms is het ook luiheid van mensen om te gaan zoeken in je blog waar inmiddels al zoveel op staat en waar ze zelf al een heel eind mee zouden kunnen komen.
    Mensen kunnen heel makkelijk zeggen:”” Ik heb het geld niet als ze eigenlijk zeggen:” Ik heb het geld er niet voor over.”
    Ik bewonder je discipline om regelmatig een blog te schrijven en de diversiteit die je biedt en je duidelijke en goed leesbare stijl van schrijven.
    Ga ajb vooral zo door!
    Dikke kus en groetjes, Anna

  • Ziggy

    Hoi Groene Vrouw,

    Wat een leuk stukje!
    Dat is zeker een kusje waard :)

    Vraagje: is die vriend (die jou egocentrist noemde) wel zo wijs??
    Ennuh, nee, deze vraag hoef je niet te beantwoorden 😉 😉 😉

    Groetjes,
    Ziggy

    • Haha, ik was die vriend en hoewel ik mijzelf niet snel als ‘wijs’ zou bestempelen, heb ik wel iets meer gezegd dan alleen dit ene zinnetje, hoor :)

      • De Groene Vrouw

        En ik was er ook heel blij mee! 😀

  • Aw, dat is niet leuk. Las een zelfde verhaal van zo’n leuk iemand net als jij maar dan anders (die doet fytotherapie en kruidenconsulten en leuke dingen met vilt, in plaats van met darmen). Het lijkt me heel irritant om zo benaderd te worden. En ik vind het rot voor je dat er zo wordt gereageerd. En dat er wordt getrut over een enkele typo in áltijd informatief, geweldig geschreven en graties te lezen blog. Maar goed, ge zijt nu eenmaal een hoge boom hé 😉 Bovendien, op internet hoort gewoon altijd alles gratis te zijn. Toch?

    Alle informatie die je op fora en je blog en facebook gratis weggeeft is mooi meegenomen, en de rest, daar betalen ze maar voor. En mensen die lelijk doen over vlees en holocaust, mogen die zich verslikken in hun B12-supplementen. ‘Want je hebt geen dierlijke producten nodig om gezond te zijn’, toch?

    Succes ermee.

  • Mei

    Hoi Nienke, een welverdiende dikke kus!

  • Ank

    Dikke kus voor jou Nienke!
    Groot gelijk, ik hoop dat het helpt! Blijf alsjeblieft schrijven op jouw manier hoor! Ik hou zo van je humor, geniet ontzettend van je blogs en zit er soms zelfs hardop om te lachen :)
    Sommige mensen zijn erg egoïstisch, alleen maar met zichzelf bezig en het ontbreekt ze aan empathie. Eigenlijk een groot probleem van deze tijd waar jij nu tegen aanloopt. :(
    Mijn gebrek aan empathie bestaat uit het feit dat ik me nou juist weer niet kan verplaatsen in iemand die geen rekening houdt met een ander. Volgens mij zit jij ook zo in elkaar en ‘houwe zo’ Nienke!
    Wat zullen al die hartverwarmende reacties je goed doen; ik word er plaatsvervangend blij van! :)

  • Esther

    X-je en als bonus een knuffel, drukke vrouw.
    Ik vind je geweldig!!

  • Ineke knight

    Hoi Nienke, bij deze heel erg bedankt voor al die geweldig fijne, leerzame stukjes. Zomaar gratis, voor niks, cadeau!
    Wat ben ik blij met jou!!!
    Ik ben niet zo’n heule erge zoener, maar voor jou maak ik even een uitzondering.
    Fijne avond en een dikke knuffel,
    Ineke

  • Stella

    Dank voor deze blog, ik wou inderdaad wel weten wat er achter sommige stomme reacties zit. Na de eerste brave reacties op je verbluffende voorbeelden, viel me in dat ik zelf ook wel domme vragen verstuurd heb, vooral in mijn pre-internet tijdperk toen alles met handgeschreven brieven ging en informatie zoeken erg omslachtig kon zijn.

    Als ik terugkijk naar het waarom, dan is het toch door de sfeer die opgeroepen wordt en de suggestie van de wijd openstaande deur. Je bent er helemaal in gedoken, bevind je in een uitnodigende sfeer en steekt van wal, helemaal vergetend dat je een blog zat te lezen van iemand die een bedrijf heeft. En helaas, lappen zijn vaak onvermijdelijk als je een langlopende of gecompliceerde situatie beschrijven wil.
    De remmende beperkingen kan je gewoon als vast onderdeel onderaan de blog neer zetten (die links naar betaalde antwoorden). Dan ben je meteen de eerste spontane lappen kwijt, want het werkt natuurlijk wel ontnuchterend 😉
    En wat iemand al schreef: maak een standaardmailtje voor mails van mensen die het overzicht even kwijt zijn.

    Van de video die je linkte, heb ik maar een klein stukje gezien. Krijg kijkproblemen van die vreemde beeldbewerking, die haar drukke optreden versterkt.

  • Anita

    Dag Nienke,

    Mooi gezegd!

    Kusje :))

  • Hanneke

    Hoi ‘lieve’ Nienke,

    Hier een kort berichtje. Ten eerste: Ik vind jou Blog geweldig! Dus bij deze een ‘Dankje’ ipv. een ‘Alsje’ voor je heerlijke ongezouten mening, want het wordt gewaardeerd! En ten tweede: Hierbij mijn *virtuele*kusje van mij aan jou.

    Liefs Hanneke

  • Monica

    Dank je wel voor dit stukje. Heel herkenbaar en ik ben blij om te lezen dat ik niet de enige ben met dit probleem dat mensen a la minute antwoord willen hebben op hun probleem en kwaad worden als je niet meteen antwoord geeft of het dan toch beter weten.
    Ik heb respect voor wat je allemaal doet, een blog (die heel leuk en interessant is), 2 webshops, een praktijk, een gezin en ook nog een studie. Pffff, ik heb het al zo druk met 1 website en 1 webshop. Ik lees je blog met veel plezier en hoop dat je nog lang doorgaat. Kusje!

  • Aukje

    Kusje! Lekker doorgaan met waar je goed in bent!

  • Nicole

    Hoi Nienke,

    Jammer dat (online) gemakkelijk benaderbaar zijn zulke reacties oproept… Ik verbaas me ook vaak over wat mensen online (durven te) zeggen of vinden dat ze moeten zeggen…

    Ik snap trouwens ergens wel waar die drang vandaag komt om jou van alles te vragen. Ik merk ook dat ik af en toe denk (op basis van de info die je in je blogs of in de cursussen geeft) “maar hoe zit en dat daar mee?” of “wat voor advies zou Nienke daarop geven?” :)
    Dus ergens kun je het misschien zien als een eer dat mensen jou als betrouwbare informatiebron zien. Maar dat betekent natuurlijk niet dat je voor iedereen als ‘personal assistant’ moet optreden en te allen tijde vragen zo snel mogelijk moet beantwoorden.

    Ik zou zeggen: blijf vooral doorgaan met wat voor jou wél fijn werkt en de rest heeft dan helaas maar pech…

    Groet,
    Nicole

  • Anne

    Kusje voor jou Nienke, je bent een topwijf! :)

  • Anne

    Laet oe nie gek make! Ik werk met kinderen van 15-23 jaar (ja, dat zijn kinderen) die een beroepsopleiding volgen. Hier werken we ook met een standaard terug reageer mail (geheel in de styl van right-back-at-ya). Werkt heel goed en je krijgt bij echte vragen ook een echt antwoord terug.

    Voor nu een knuffel, eet veel ontspannende voedingswaar, neem een warm bad en spoel de mensen waar je het niet voor doet door de afvoer.

    X

  • Brainiac

    Oja, en niet te vergeten: mensen die denken dat ze voor half 8 ‘s morgens, om 22.15 ‘s avonds, of op zondagavond 21.00 kunnen bellen … ook zo fijn als je een eigen bedrijf hebt.

    • De Groene Vrouw

      Haha, ja – die heb ik al ondervangen met ‘wanneer wil jij gebeld worden voor je werk? Dan mag je mij dus ook bellen”. Werkt uitstekend moet ik zeggen! 😉

  • Brainiac

    Hahaha, herkenbaar. Wij hebben ook een bedrijf (glazenwassen/schoonmaken) en ik krijg dus echt mails van mensen, zonder aanhef, groet of wat dan ook: ‘wat kosten de bovenramen’
    Zonder adres, dus ook… Wanneer je zulke mails krijgt dan voel je je alsof je een hond bent of zo. Het is echt naar.
    Of als je een offerte doet: “Nou twee jaar geleden heb je het schoonmaken van het hele huis voor een tientje minder gedaan, dit is een belachelijke prijsverhoging”. (eehhh, op een bedrag van 120 euro? En misschien had ik me de vorige keer wel verkeken op het werk en het te goedkoop gedaan…). En dan na een paar mails heen en weer, en een beschuldigend telefoontje heel coulant zeggen: “Maar je mag (!!!mag!!) het wel doen hoor, gewoon voor de prijs van twee jaar geleden. En dan liefst deze week. Maar niet op dinsdag of donderdag. Of vrijdag.” (eh, wij hebben vierhonderd klanten en een overvolle route per maand en nemen al twee jaar geen nieuwe klanten meer aan, en we hebben het VEEL te druk, en eigenlijk sowieso geen tijd voor extra werk, dus misschien, en zeker als u niet gewoon beleefd kunt zijn, of dat extra tientje niet kunt missen, kunt u beter iemand anders zoeken om uw huis schoon te maken. Iemand die het niet erg vindt om te discussiëren over een toch al te laag bedrag voor werk waar hij geen tijd voor heeft…

    Nou ja. Ik begrijp je volkomen.

    • De Groene Vrouw

      Oh ja. Mensen zijn altijd van harte welkom om NIET klant bij me te worden, als ze dat om de één of andere reden niet zien zitten. Ik heb het echt druk genoeg namelijk, dus ik ben op geen enkele manier van plan om te gaan bedelen om werk… graag of niet. Sterker nog, ik kies mijn klanten uit. En ja, dan kies ik op hoe goed ik denk dat ik ze kan helpen – en ook een beetje op hoe ze me benaderen 😉

      • Anne

        Oh, ik voel me eerlijk waar zelfs een beetje vereerd dat ik een klant van je ben, hahaha 😉

  • Jolanda

    Hahaha ik heb stiekem wel gelachen om dit stukje hoor. Ik schaar mezelf even onder de lieve mensen, want voor mij is het weer heel herkenbaar dat ik je amper durf te mailen omdat je het zo druk hebt. :)
    Ik ben enorm blij met het blog, met je adviezen en met de consulten! Dikke knuffel en ga zo door!

  • Nele

    Hoi Nienke, (aanhef: check!) 😉

    Wat je schrijft is heel herkenbaar! En goed om te benoemen. Hopelijk levert het je ook het gewenste resultaat op. Ik werk ook (deels) als zelfstandige en het komt inderdaad vaak voor dat mensen niet beseffen dat je hard moet werken om het draaiende te houden en dat ‘een vraagje’ vaak in werkelijkheid al een heel behandelplan is…!

    Ik ben je in ieder geval ontzettend dankbaar voor alle informatie die je, inderdaad zomaar gratis, met ons deelt. Dat is ontzettend lief van je!

    Groetjes, Nele

  • Elena

    Helemaal gelijk heb je.
    Als ik jou was zou ik alleen de mails beantwoorden die netjes en beleefd zijn.
    kus

  • Wauw, dit is zó herkenbaar! Wat een verademing om te lezen, want je gaat je bijna slecht over jezelf voelen in zo’n situatie. Als ik teveel van dit soort mailtjes krijg, ga ik me er helemaal over opwinden. Aan de ene kant wil ik helpen, aan de andere kant voelt het echt niet goed dat er zonder beleefdheid maar even een antwoord van me wordt verwacht. Het zijn vooral de mailtjes waarin er zonder vragen even verwacht wordt dat ik wel even wat dingen oplos (à 5 kantjes). MAAR: gelukkig krijg ik ook ontzettend veel leuke en lieve mailtjes van heel lieve en dankbare lezeressen. Dat maakt het wel allemaal weer goed. En gelukkig krijg ik wel veel minder mailtjes dan jij. Maar ook heb ik de contact-pagina aangepast, overal ontmoedigd mij te mailen, enz. Het is je goed recht dit soort mailtjes niet meer te beantwoorden. Ga zo door, je bent een van de weinige blogs die ik blijf volgen!

  • Brigitte

    Helemaal gelijk, Nienke.
    Sommige mensen kunnen zo onbeschoft zijn.
    Ik ben blij met je blogs en je tips en oprechte, rechtdoorzee opmerkingen en meningen.
    En ik weet zeker, dat ik niet de enige ben.
    Een vraagje heb ik wel en hopelijk is dat gratis en dat is, dat je nog lang tijd kunt inpassen voor je heerlijke blogs.
    Succes met je studie, want die is ook niet makkelijk, zeker niet voor erbij.

  • Wauw wat ben jij een leuk mens, net echt 😉 Erg herkenbaar!

  • Katarina

    Dikke knuffel!
    Dankjewel Groenevrouw, voor alle gratis adviezen en informatie die je ons geeft. Je hebt een hele positieve invloed gehad op mijn leven en waarschijnlijk vele anderen. Mensen die zó zichtbaar zijn op internet lopen snel tegen het soort dingen aan die je in je post beschrijft. Dat lijkt me echt heel moeilijk (en frustrerend), vooral als je toch heel graag mensen wilt helpen.

    Gelukkig merk ik ook een verandering bij de -wat bewustere- mensen. ze gaan meer nadenken of met hun hart voelen waar zij hun geld aan uitgeven. In plaats van het goedkoopste product bij een grote franchise, kopen ze liever iets van een lokale ondernemer, om die financieel te ondersteunen i.p.v. het grote bedrijf. Ik hoop dat meer mensen met hun hart en hun verstand gaan kopen en dan komen ze vanzelf weer bij jou uit!

  • Piet hein

    Ik ben een stille genieter van alles wat je ons mededeelt en het kwam nooit in me op om te reageren (doe ik nergens eigenlijk), maar nu bij hoge uitzondering omdat ik het retebelangrijk vind dat je doorgaat en blij bent en geniet en en en … kusje. Nee, dikke, hele dikke kus!

  • Anita

    Zoiets als GOEDEEEE MORGHUUU haha.
    Je ziet het op heel internet voorbijkomen. Veel negativiteit en onbeschoftheid. Veel mensen willen voor een dubbeltje (of te wel gratis) op de eerste rang zitten. Heel vermoeiend dd. Goed dat je je frustratie eens neerzet. Maar ben bang dat dit soort mensen niet eens de moeite nemen om je blogs te lezen.
    Krijg je ook mails met gezeur over taalfouten? OOK z’n gezever. Als er niks negatiefs valt te zeggen over een blog moet er toch nog een een taalopmerking komen. Te triest af en toe!!!

    Veel plezier met het schrijven van je blogs. Ik lees ze graag. (zonder commentaar)

  • Doordat ik zelf problemen heb met vermoeidheid (ik zal je geen mail sturen om te vragen of je het snel even oplost), weet ik nu dat ik gewoon niet alles moet willen en niet alles moet kunnen.

    Dus ik zou je gewoon aanraden: haal al die gevoelens en ergernis er van af, stel een standaard mailtje op waarin je verwijst naar dit stuk dat je schreef, en ook naar de mogelijkheid een consultatie bij je te boeken en dat je dus standaard niet antwoordt op dit soort vragen (want als je ook al moet gaan uitzoeken of mensen aardig zijn of niet, ben je wel lang bezig). Stuur dan gewoon dat standaard antwoord, en vergeet het dan onmiddellijk weer.

  • Jouw Blog is één van de zeer weinigen die ik direct lees als ik het zie. Heerlijke herkenbare schrijfstijl en je boodschap is altijd over-cynisch-duidelijk. Ga vooral zo door want mensen worden hier blij van. En wie niet, die leest het maar niet.

    Kusje uit Almere!

  • Kusje!!! En zo erg als bij jou heb ik het niet, maar ik snap je ding heeeeel goed! :-) Ciao babe!

  • Sonja

    <3
    kort genoeg??

  • Annemieke

    Maar wat vind je nou van spelt? :-)
    Heel veel mensen zullen zich in je verhaal herkennen, want ze zijn automonteur, ICT-er, fysiotherapeut of bakker. Hun hele omgeving verwacht gratis geholpen te worden. En jij ben ook nog eens openbaar gegaan via je website, dus jouw ‘omgeving’ is nog eens vele malen groter.

    Maar het is zo zonde, waarom kunnen mensen niet gewoon waarderen wat je allemaal al gratis en voor niets doet? En je biedt ook nog eens betaalbare alternatieven.

    Aan jou ligt het niet, je bent echt heel duidelijk. Ik zie je in de reacties verwijzen naar eerdere blogs waar je al eens duidelijk hebt uitgelegd hoe het werkt. Slim, efficient en duidelijk. En soms geef je wel antwoord, nou mooi toch.

    Ik kom op andere blogs wel eens informatie tegen die gewoon niet klopt (ik moet mij dan inderdaad heel erg inhouden om dat niet heel ongezellig in de reacties te melden). Bij jou is mij dat nog niet overkomen, heerlijk is dat!

    Ik ben heel blij met je blog en verwijs mensen graag naar je site of naar specifieke stukjes.

  • Anouk

    Lieve Groene Vrouw,
    ‘Hulde’ voor je blog!
    KUS

  • Sanne

    We zijn gewoon verwend. Echt door en door. We krijgen (stelen) overal bijna gratis films, biebboeken, advies (en kopen het product dan goedkoop op marktplaats), muziek, festivals, enz dat gewoon niet meer gewend zijn ergens voor te betalen. Nou ja, dat denk ik.

  • De Groene Vrouw

    Al die lieve reacties en kusjes zijn dan wel weer hartverwarmend… bedankt dat jullie me eraan herinneren voor wie ik het ook alweer doe! <3

  • Cate

    Lieve Nienke,

    Je bent waanzinnig bezig.

    Dit zijn gewoon groeipijnen. Omdat er steeds meer mensen je blog lezen, zijn er meer mensen die wat willen van jou. Dat is mooi, maar nu voor jou om het kaft van het koren te scheiden!
    Stel een paar standaard mails op (vb refereer naar specifieke blog, bied half urntje kennis aan etc.). Reageren ze niet -> prima niet jouw verantwoordelijkheid. Reageren ze boos -> delete mail (jij bent niet verantwoordelijk voor hun gedrag). En laat het ook los, je hebt geen controle over “The Good Opinion of Other People”

    Ik ben moeder van 3 kinderen en heb 2 (!) handen…
    Ik kan ze niet altijd geven wat ze willen, soms moeten ze op hun beurt wachten en soms krijgen ze even niks. Such is life!

    Ik geniet erg van je blogs en heb er ook vaak wat aan. En ja, soms zie ik een wat “onaardige” reactie van jou, maar dan wil ik je alleen maar een dikke knuffel geven. En in de woorden van mijn dochters favoriete prinses zeggen: “LET IK GO…”

    Dikke kus,
    Cate

  • Lieve schat, mag heus wel zo’n aanhef… Bedankt voor alles wat je hebt gedaan in mijn leven ik eet al drie maanden geen suiker meer! En ik deed vorige week omdat ik dus zo verdrietig was gewoon een suikermuis in mijn mond en chocola en ik was gewoon ziek ervan dus.. Dat nooit meer.

    Enne wij zijn ook ondernemer met een klant die overstapt naar wat anders maar wel verwacht dat wij nog graties advies geven. Dikke doei. Dus ik snap je en vind het ook!

  • Martine

    Ik blijf je blog lezen, heerlijk en volkomen begrijpelijk dat je er klaar mee bent

  • geweldig verhaal.
    frustratie druipt er af.

    ga zo door!

    kusje bewaar ik voor thuis.

  • Martine

    Stuk naar mijn hart!! Dank voor alles wat je schrijft en geeft aan de wereld!

  • Anique

    En ik vind het al helemaal leuk dat je een afdeling “tegenprestatie/natura” hebt in ruil voor sommige van je diensten. Naast Heel Veel Gratis Informatie in je blogs. Tsja, er blijven altijd mensen die echt denken dat zij het centrum van het universum zijn. Die lezen bovenstaande denk ik ook niet …
    Dus. Kusje erop!

  • He, wat een heerlijke blogpost, ik heb hem ademloos (nou ja, bijna dan) gelezen van begin tot eind.

    De eindeloze mailstroom is bij mij ook aan de gang, maar bij mijn gaat het vaak maar over triviale dingen en niet over levensveranderende processen die aangegaan moeten worden. Dat is een wezenlijk verschil, want nou ja, een beetje levensredder houdt er niet van om ‘nee’ te moeten zeggen op een ‘red mij’-vraag.

    Knuffel voor jou, omdat je het zo goed doet :-)

  • Eens!
    Hoe herkenbaar en vertaald in mijn vak …”Je kan voor mij toch wel even mijn website maken!” etc etc.
    Ondernemers onderling hebben indd een betere kijk in elkaars leven en 9 van de 10 keer zullen ze indd humble and dignified vragen of het wellicht mogelijk kan. Of zoals ik gisteren een collega ondernemer mailde, nadat ik vergeten was door te geven “Je mag me nu afschieten” 😉

    Er heerst een chronisch tekort aan empathisch vermogen op dit moment.

    Kus!

  • Melanie

    Helemaal gelezen, en ik voel zelfs een soort opluchting aan het einde. Hopelijk jij ook!

    Ik vind het goed dat je grens aangeeft!

  • Chantal

    Helemaal mee eens. Kusje

  • Anneke

    Lieve (beetje gefrustreerde) groene vrouw,
    Allereerst, X, en ja, ik kan mij inhoudelijk vinden in wat je schrijft. Wil je, in liefde (!), iets spiegelen; je gebruikt 2473 woorden over 5 Word-pagina’s om je punt te maken (of frustratie te uiten :-) Persoonlijk lees ik de kop, skip het hele middenstuk en duik richting conclusie. Punt duidelijk. Met begrip voor je enthousiasme en liefde voor wat je doet. En omdat ik graag aan alle 4 de conclusies tegemoet kom, deze tip: wees bonsaimeester of tuinman.

    De weg van de bonsaimeester:
    Een bonsai krijgt de kans niet om groot te worden, al heeft hij de potentie tot woudreus uit te groeien. Waarom? Omdat de bonsaimeester ‘m die kans niet geeft. De bonsaimeester ziet de vorm die de boom moet krijgen, en de boom krijgt die vorm. De eisen zijn:
    – Exact weten wat het resultaat moet zijn
    – Toewijding, concentratie en een ijzeren wil
    Bonsaimeester worden vergt aanleg en oefening. Ik schreef een paar jaar stukjes voor NRC next. Die mochten 150 woorden lang zijn. Ik pende ze uiteindelijk zo neer. Ik kan nu, na drie jaar dagelijks tweeten, mijn boodschap in zinnen van 140 lettertekens tikken. Maar ik ben dan ook tekstschrijver. Als je een ander vak hebt, ligt de wijze van de tuinman waarschijnlijk meer binnen bereik.

    De wijze van de tuinman
    Is de weg van de bonsaimeester je te zwaar? Word tuinman en snoei achteraf. Schrijf wat je wilt schrijven en schrap daarna. Vijf tips.
    – Ga niet uit van de vraag wat voegt dit toe? Maar is de tekst nog begrijpelijk als ik deze
    informatie weglaat? Hiermee kom je het verst.
    – Snoei in je teksten om ze korter en bondiger te maken
    – Formuleer direct. De meeste hulpwerkwoorden kun je missen als kiespijn (lees mijn blog
    over zullen, kunnen, mogen en willen) en de meeste voorzetselconstructies (met betrekking
    tot) zijn te vervangen door één voorzetsel (over).
    – Gebruik opsommingen. Dat scheelt tussenzinnen en signaalwoorden die het verband tussen
    de ene zin en de andere zin verduidelijken.
    – Schrap herhalingen. Het is heel natuurlijk om je punt op verschillende manieren te willen
    maken. Maar één keer is genoeg. Op zinsniveau: maak slim gebruik van verwijswoorden
    (maar dan niet welke :-)), waardoor je lange begrippen of eigennamen niet opnieuw hoeft te
    gebruiken.
    – Wees streng voor jezelf en kill your darlings. Ik heb net een heel leuke alinea weggegooid
    over hoe ik zelf kort heb leren schrijven (dat was op de Academie voor Journalistiek waar ik
    twee maanden lang de kabelkrant beheerde – al het nieuws binnen 400 tekens).

    Kort en/of bondig?
    Ze vragen mij wel eens: zijn kort en bondig niet twee begrippen voor hetzelfde, bonsaimeester? Nee, zeker niet. Kort betekent weinig woorden, het is een kwantitatief begrip. Bondigheid is kwalitatief. Het staat voor compact. Je kunt bondig zijn in een lange tekst, boordevol inhoud.

    Moet je naast verstand van voeding ook nog eens groene vingers krijgen, pffff…. 😉
    Liefs,
    Anneke X

    • Annemieke

      Hoi Anneke, je bedoelt het waarschijnlijk helemaal goed, maar je reactie maakt mij een beetje kriegelig (ik bedoel dit helemaal niet lelijk, een ander vindt er wellicht weer iets heel anders van). Mijn ervaring is dat in de informatieve stukken van de Groene Vrouw nooit een woord te veel staat (en dan tel ik ook de komische noten tussendoor mee). Dat een rant als deze misschien niet achteraf is ingekort snap ik wel, het kost meer tijd om informatie in minder woorden te brengen, dan in één keer op papier te zetten. En gezien het onderwerp van bovenstaande stukje is het nogal begrijpelijk als dat deze keer misschien niet gedaan is.

    • Eva

      Wat mooi beschreven, Anneke! Nuttige tips voor iedereen die schrijft, bedankt.

    • Stella

      Wel handig die schrijftips, maar dit is niet helemaal de juiste tijd & plaats, denk ik. Heb ze wel gekopieerd voor eigen gebruik. Dank hiervoor.

  • Miranda

    Hé Groene Vrouw,

    Wat dan niet kan na dit alles is een grammaticale misser in je eigen schrijfsel. ‘No offense’ hoor 😉

    Verder kan ik alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik geen blog heb. Ik vind dat je het geweldig doet!

    Dikke pakkerd!

    Groeten,

    Miranda

    • De Groene Vrouw

      Welke dan? En waarom kan dat eigenlijk niet? Beheur ik onfeilbaar te zijn? Dan zal ik je moeten teleurstellen… ik ben namelijk net een echt mens 😉

      • Liesbeth

        Beste Groene Vrouw, mij viel het zinnetje ook op: ‘Of dat ik gewoon niet tijd heb om hun levensverhaal van drie A4 te lezen om dan ‘even’ te vertellen of mijn therapie de oplossing voor ze is.’
        Maar, inderdaad, je bent mens, zoals zeker in deze blog heel duidelijk is te lezen, dus ik dacht ‘oh gelukkig, ze maakt ook wel eens een taalfoutje’

        • De Groene Vrouw

          Is dat een taalfout? Ik vond het een stijlding > je bedoelt “dat ik niet tijd heb” in plaats van “dat ik niet de tijd heb / dat ik geen tijd heb” neem ik aan?
          Ik schrijf gedeeltelijk in spreektaal, zo zeg ik het in het echt ook. Vond ik grappig 😉

      • Miranda

        Lieve Groene Vrouw,

        Ik doelde op “Je vind” in het citaat van je wijze vriend. En wij als lezers mogen een echt mens toch wel op een grammaticafoutje wijzen? Helemaal gratis 😉 Nee, het is geen halszaak natuurlijk niet. Het is vast ook niet meer een slip of the finger. Al denkt de helft van de Nederlanders vast dat het zo heurt. Hoe dan ook, je deelt je wijsheid met ons. Mijn kritische blik over je tekst laten gaan beschouw ik als kleine wederdienst. Als ik je mijn levensvragen mag voorleggen – en je die beantwoordt binnen, zeg, 48 uur, dan neem ik mij voor je hele website op taal te controleren 😉

        Kuskus!

        Miranda

        • De Groene Vrouw

          Ach ja. Ik ben best een taalfreak maar ook niet onfeilbaar. En lief aangeboden, maar neuh… ik vind het niet zo’n ramp dat er zo heel af en toe iets tussendoor glipt. Ik ben goed genoeg in spelling om me geen randmalloot te voelen tijdens het bloggen 😉

          • Miranda

            Nee, je schrijft geweldig! En ik was ook allesbehalve serieus!

            Wat ik wel wil doen (serieus!) is je blij maken met een portie melkkefir. Het groeit als kool! Normaliter stuur ik nooit op, want dat is mij te veel moeite. Maar voor een topper als jij maak ik een uitzondering (je betaalt alleen de verzendkosten en ik doe er een lief kaartje bij).

            :***

          • De Groene Vrouw

            Oh leuk! Ik ga je mailen 😀

  • Angelique

    nou vooruit: een kusje

  • Aurora

    <3 maal zoveel je je op dat desbetreffende moment nodig hebt!

  • xxx Behoefte aan een relaxmassage 😉 Waarschijnlijk Zit ik te ver weg met mijn salon, maar ik had het met heel veel liefde en plezier gegeven. Adem in adem uit hihi

  • C.

    Ik geef je groot gelijk. Tuurlijk, We blijven hollanders en willen alles gratis en voor niets. Maar voor niets gaat de zon op. En daar staan we te weinig bij stil. En dat cynisme, dat trekt mij juist aan in je blogs.
    Door de darmproblemen van mijn dochter (ik zal je niet vermoeien met haar problematiek) ben ik ‘noodgedwongen’ me aan het verdiepen in het belang van gezonde voeding. Veel info op het internet is geschreven in ‘geiten wollen sokken’ taal, waardoor het erg saai is kennis op te doen. Dit leest prettig en maakt me leergierig. En, niet onbelangrijk, je schrijft in een begrijpelijke taal, voor mij als leek.
    Dus bij deze eens een positief berichtje, ik ben erg blij met je blogs. Hoop dat ik hiermee je dag een beetje opleuk!

  • Miek

    Fijne dag xxx

  • Denise

    *HUG*

    Heel begrijpelijk. Bij een email aan een professioneel persoon horen ook gewoon de school geleerde brief aanheffingen en ondertekingen erbij. Dat het digitaal is wil nog niet zeggen dat het geen brief is. Vervolgens uiteraard menselijkheid, een beetje begrip en respect.

    Maar goed, ik zou het liefste zelf nog alles met pen en inkt schrijven met een zegel achterop de brief. :) Soms doe ik dat nog wel eens. 😉

    Persoonlijk mail ik niet, omdat ik weet dat ik het consult toch niet kan betalen met een uitkering. Maar jouw blog helpt al wel enorm, dus daar ben ik erg blij mee! :) Ik haal er veel informatie uit. :) Dus: Thanks!

    • Stella

      Toen ik op school zat, was de aanhef Geachte Heer/Mevrouw . Hoi was spreektaal en beslist ongeschikt als aanhef, Lieve was voor privé. Je moest het papier ook op een bepaalde manier opvouwen, te vergelijken met de preview waar je in je mailbox voor kiezen kan.
      Ik voorzie éénregelige mailtjes meestal wel van aanhef en ondertekening. Als er een reeks korte vragen/antwoorden over en weer gaan, blijft dat soms achterwege.

  • Linda

    Kusje!!!!!! #welverdiend!

  • Suuz

    Ik herken je irritatie. In mijn omgeving zie ik mensen worstelen met gezonder leven. Die vinden wat ik doe reuze interessant dus wijs ik ze op je blog en op je diensten. Maar nee, dat is het niet. Want te ingewikkeld of te duur of te moeilijk. Of het kost te veel tijd. Zelf je gratis positive eating challengr op FB was het niet. Volgens mij zijn dat dezelfde mensen die jou mailen met het verzoek om een gratis quick fix van 1 zin in antwoord op hun epistel.
    Het zuigt.

    Kusjes 😉 dus ook van mij.

  • Marieke

    kus voor jou dan! en nu niet meer aan denken en gewoon blijven doen wat je het beste kan:)

  • Alyson

    kusjeknuffel