Hoe vind je een goede therapeut?

Hoe vind je een goede therapeut?

De_Gaper

Ik vertelde je al eerder waarom ik een goede huisarts zo belangrijk vind. Maar wat als je huisarts je niet meer verder kan helpen, en je op zoek bent naar een ander soort hulp?

Ik ben behoorlijk kritisch op mijn eigen beroepsgroep. Er zijn er ook zo véél. En ze doen zo veel verschillende dingen. En ze zijn over het algemeen zo overtuigd van hun eigen gelijk. Ook in de alternatieve / complementaire / natuurgeneeswijzen / hoe je het ook wilt noemenhoek zitten een aantal (héle) goede behandelaars. Maar ook een aantal mensen die echt beter iets anders hadden kunnen gaan doen. Er zitten erbij die met de beste intentie prutswerk afleveren, en vast ook mensen die met iets minder goede intentie dikke pecunia opstrijken. Dus hoe herken je een goede therapeut? En hoe zorg je dat je wegblijft bij de rest?

 

1.  Doe research

Doe van tevoren altijd research. Altijd. Ook als het iemand is die je aangeraden is door de buurvrouw of een moeder op school. Ook als zij op miraculeuze wijze van hun klachten afgekomen zijn. Wat voor hen werkt, hoeft voor jou niet te werken.

Lees je dus altijd in over de desbetreffende therapeut. Wat doet hij/zij? Wat voor bewoordingen worden er gebruikt om dat te omschrijven? Leggen ze uit wat ze precies doen, of is het vooral wollig gebazel?

Ik ben zelf nogal gefocused op internet. Natuurlijk is een therapeut zonder website niet automatisch een slechte therapeut. Maar persoonlijk zou ik liever naar een therapeut gaan die wél een (goede!) site heeft. Dan kun je je van tevoren inlezen. Meestal staat er ook wel iets over hun ideeën – het is belangrijk dat die je aanspreken. Ik wil graag van tevoren weten waar ik aan toe ben, dus als er geen prijzen genoemd worden, ben ik geneigd naar iemand anders te gaan. Als de site al drie jaar niet meer is bijgehouden, ook. Als de site in Comic sans staat… 😉

Nogmaals: al die dingen hoeven niet te betekenen dat je met een slechte therapeut te maken hebt. Maar ze geven wel een indruk. En die indruk is belangrijk.

 

2. Beroepsvereniging en scholing

Laat me je uit de droom helpen. Een beroepsvereniging zegt niets over de kwaliteit van de therapeut of van de opleiding die hij/zij gehad heeft. Er zijn ongeveer net zoveel beroepsverenigingen als opleidingen – iedere keer dat een opleiding niet toegelaten werd tot de bestaande beroepsverenigingen, richtten ze doodleuk een eigen vereniging op.

Er zijn ook hele goede therapeuten die geen lid zijn van de beroepsvereniging. Zelf ben ik pas sinds kort aangesloten bij een vereniging, terwijl ik al en paar jaar praktijk draai (en ik ben natuurlijk fantástisch, dus je ziet maar weer hoe weinig zo’n lidmaatschap zegt). Dat komt zo: de vereniging waar ik me na mijn opleiding bij kon aansluiten, vond ik niet goed genoeg. Maar de opleiding moet zelf accreditatie aanvragen bij de verschillende beroepsverenigingen. Dat kost tijd, geld en energie dus dat had die van mij nog niet gedaan. Inmiddels is er een andere vereniging bijgekomen die de opleiding ook geaccrediteerd heeft, dus heb ik besloten me alsnog aan te melden.

Wat lidmaatschap van een beroepsvereniging wél zegt, is dat je therapeut Medische Basisvakken heeft gedaan. Anatomie, Fysiologie en Pathologie. Pittige vakken, die onontbeerlijk zijn voor therapeuten. Echte, gewone, reguliere kennis op hoog niveau over hoe het lichaam werkt; noodzakelijk dus dat je therapeut die op zak heeft. [*this is me bragging: ik had destijds twee negens bij mijn examen*] Bovendien worden consulten van een therapeut die is aangesloten bij een beroepsvereniging, vaak (gedeeltelijk) vergoed in de hogere pakketten van je zorgverzekering. Ik zeg altijd: reken nergens op, maar als je iets terugkrijgt is het mooi meegenomen.

Maar let op: er zijn ook therapeuten die hiermee sjoemelen!
Zo heb ik een keer een ‘homeopaat’ gezien die twee patiëntenverenigingen op haar site had staan, alsof het beroepsverenigingen waren. Niet hetzelfde. Tevens misleidend.

3. Wonderverhalen en hocus-pocus

Dat brengt me gelijk op het volgende onderwerp: therapeuten met wonderverhalen. Ik heb er een hekel aan. Natuurlijk kunnen mensen wel enthousiast zijn. In alle eerlijkheid: als ik iemand behandel die van de huisarts te horen heeft gekregen dat hij moet leren leven met ontlasting-incontinentie, en het lukt om zijn darmen een heel stuk rustiger te krijgen, voelt dat soms ook als een klein wonder. Maar dat is het niet. Het is allemaal heel verklaarbaar en voornamelijk een teken dat we de juiste therapie en voeding te pakken hebben.

Sommige therapeuten grossieren in wonderverhalen. Autisme kunnen ze genezen, kanker ook; ze laten nog net geen afgezette ledematen terug aangroeien. Vooral als ze deze verhalen over zichzelf verspreiden, is dat een dikke alarmbel. Wonderen bestaan niet. Dat wil niet zeggen dat je iemand met autisme niet lekkerder in zijn vel kunt laten zitten of dat je geen verbetering zou kunnen bereiken, maar dat is geen genezen. En al helemaal geen wonder. Hoe enthousiast en blij je er ook mee bent.

Er zijn ook therapeuten die vooral goed zijn in hocus-pocus. En het publiek vreet het op. Moeilijke (dure!) computers die in tien minuten een uitdraai geven waar je hele gezondheid op weergegeven wordt. Apparaten die met veel poespas vertellen waar je allemaal allergisch voor bent. Niemand kan uitleggen hoe, daar moet je dan maar gewoon in geloven.

Ik zal je niet vertellen dat al die dingen niet werken; ik heb prachtige resultaten gezien in handen van de juiste therapeut. Maar die apparaten zijn zo goed als de therapeut die erachter zit. Ik heb diezelfde ‘homeopaat’ van hierboven ook horen beweren dat mijn patiënte de ziekte van Lyme had (en haar dochtertje ook). Haar hele wachtkamer hing vol met artikelen over Het Gevaar Van Lyme. En of mijn patiënte even wilde ondertekenen voor een therapie van €150,- p.p. Omdat ze de zaak niet vertrouwde, heb ik haar laten doormeten door een bevriende collega. Die zei: ik heb echt geprobeerd er Lyme uit te krijgen, maar het zít er gewoon niet. Dus.

Zelf heb ik er niet zo heel veel mee, met dit soort apparatuur. Omdat ik weet dat het zo goed is als degene die erachter zit, ben ik bang fouten te maken. En daar ben ik niet toe bereid, ten koste van mijn patiënten. Dus ik laat dingen gewoon uittesten door een lab. Een gewoon regulier lab, dat hele gewone onderzoeken doet die hun accuratesse al jaren bewezen hebben. Wel zo objectief. Maar wel een stuk uitgbreider dan wat de gemiddelde huisarts laat doen. Hoeveel patiënten ik al niet heb gezien die volkomen onterecht een Candida-dieet volgden, terwijl er simpelweg geen Candida in de darmen zat…

Hetzelfde geldt overigens voor prachtige benamingen en theorieën over energie, bioresonantie, leegte in je bloed-ki en weet ik veel wat nog meer. Als je therapeut ze gebruikt: prima. Maar ik vind dat je antwoord hoort te krijgen als je vraagt om meer uitleg. Een goede therapeut kent niet alleen de populaire benamingen, maar kan je ook in hele gewone medisch-wetenschappelijke taal uitleggen wat er met je aan de hand is.

Een goede therapeut weet dat het niet zo is dat er bij eczeem ‘afvalstoffen via je huid naar buiten gaan’, maar dat je lever de afvalstoffenstroom niet volledig kan afbreken en dat de reststoffen laaggradige ontstekingen kunnen veroorzaken, die vervolgens de eczeem kunnen verergeren. Klein verschil. Ik krijg jeuk als iemand het heeft over bloedverdunnende kruiden. Bloedverdunnend is als je een emmer water bij het bloed gooit; wat je bedoelt is antistollend, zei mijn docent – en hij had gelijk.
Je mag van je therapeut eisen dat hij/zij klare taal gebruikt.

 

4. De tijd

Er zijn natuurgeneeskundigen die, net als een huisarts, 10-minuten-consulten doen. 5 patiënten in een uur, even beleefd luisteren naar je klachten, potje pillen voor je neus en toedeledoki, tot over 6 weken. Even afrekenen bij de assistente, slechts 65 euri.

Hoeft natuurlijk niet te betekenen dat ze een slechte therapeut zijn. Maar ik weet niet hoe het met jou zit; ik kan het er niet mee. Misschien ben ik wel oneindig inefficiënt, maar ik heb graag dat mijn patiënten niet voor de rest van hun leven van mij afhankelijk zijn. Daarom ben ik na ons 1,5 uur durende consult nog zeker 2,5 uur bezig met opschrijven wat we besproken hebben. Kunnen ze het nalezen zodat ze er over een paar maanden ook nog iets aan hebben. Meer dan twee patiënten op een dag red ik gewoon niet.

If you give a man a fish, he eats for a day
If you teach a man how to fish, he eats his entire life.

Niet iedereen heeft behoefte aan een complete uitleg. Dan is een therapeut die zonder uitleg een potje pillen voor je neus zet misschien juist wel fijn. Maar iemand die simpelweg niet de tijd heeft om over je na te denken, omdat de volgende patiënt alweer klaar staat? Hm.

 

5. De grens

En dan De Grens. Sommige therapeuten zijn ervan overtuigd dat ze alles kunnen behandelen. Ze zijn immers overal voor opgeleid. Ik vind dingen gewoon nog eng. Iemand met kanker die wil weten wat ‘ie nog meer kan doen naast de reguliere behandeling? Ik begin er niet aan. Iemand met een ernstige hartaandoening of zware psychische problemen? Nee, sorry.  Iemand met vreemde Tumor-M2PK-resultaten in zijn ontlastingonderzoek… wilt u alstublieft per direct even naar de huisarts gaan, want ik ga dit niet op eigen houtje behandelen.

Er zijn therapeuten die volkomen terecht overtuigd zijn van hun eigen kunnen. Gelukkig maar. Maar helaas zijn er meer die onbewust onbekwaam zijn. Die een ‘vakopleiding’ hebben gehad waarin ook heus wel wat medische basiskennis werd besproken. Die geen idee hebben dat dat onderwerp oneindig veel groter is dan ze zich ooit hadden kunnen voorstellen.

Die overmoedig, onwetend van de eigen onkunde, overtuigd zijn dat ze je wel even van je schildklierklachten af kunnen helpen met Fucus. Oh, sorry, u had hyper-thyreoïdie en geen hypo? En mijn opleiding had me verteld dat Fucus regulerend was, terwijl het eigenlijk stimulerend werkt op de schildklier… Oeps. Of mensen die zich uitgeven voor therapeut (want dat mag in Nederland) en vol overtuiging op het eerste het beste forum beweren dat ze Zó Madeliefje bij je voelen, dat heb je vast nodig! (waargebeurd). Als een therapeut zijn eigen grens niet kent, is het geen goede therapeut. Punt.

 

6. Jouw schuld

Dan heb je nog een apart slag therapeuten. Die er zo van overtuigd zijn dat hun therapie zal werken, dat het niet anders kan dan dat het je eigen schuld is als het niets voor je doet. Niet het gewenste effect bereikt? Dan heeft u zich zeker niet aan het dieet gehouden. Oh, u bent wel eens een dagje uw pillen vergeten, tsja, dan is het natuurlijk geen wonder dat het niet gelukt is. Of – de ergste! – Wílt u eigenlijk wel genezen?

Als je zo’n creep tegenkomt: gelijk wegwezen. Een goede therapeut denkt met je mee en respecteert jouw (on)mogelijkheden. Als een patiënt geen capsules kan slikken, is het aan mij om daaromheen te werken. Wat heb je er als patiënt aan als je therapeut zegt Kan me niet schelen dat je bijna moet overgeven, het is een medicijn en je slikt het maar? Niets natuurlijk, want dan krijg je van de tegenzin spontaan last van selectieve dementie en neem je je pillen na drie weken écht niet meer.

 

Tot slot: de dingen die ik hier beschrijf, zijn mijn visie. Natuurlijk probeer ik zo goed mogelijk om me daar als therapeut aan te houden. Je hoeft het niet met me eens te zijn. Je mag me een zeikerd vinden. Maar het belangrijkste is: lees je in voordat je een therapeut bezoekt. Ga ten alle tijden bij jezelf na of je je kunt vinden in diens ideeën en werkwijze. Is dat niet het geval, zoek dan een ander. Jouw lijf. Jouw beslissing.

 

De vraag van vandaag:
Wat vind jij hét kenmerk van een goede therapeut?
Vertel het ons in de reacties!

 

~ Komt dit je bekend voor? Dat klopt, het is een herhaling. Ik ben deze week nog een poging aan het doen om af te studeren aan mijn opleiding Voeding & Gezondheid. Daarom. ~

 

 

Reageren? Gezellig!

Reacties (14)

  • Else

    Is die foto genomen boven de voordeur van drogist de Gaper in Nijmegen? Oprechte vraag, geen poging tot reclame. Ik ken die straat goed :)

  • Stella

    weer mislukt en tekst weg.

    • De Groene Vrouw

      En hoe wordt op die site dan bepaald wanneer iemand een ‘goede’ therapeut is?

      • An

        ik zal de bezoekers en beoordeling laten geven
        best 1 tot 5 sterren
        of toelaten een commentaar te geven, maar dan krijg je al snel rare commetaren

        • De Groene Vrouw

          Nou ja, precies. En heb je bijvoorbeeld criteria zoals lidmaatschap van bepaalde beroepsverenigingen en de plicht tot het volgen van bijscholingen? Het is super bedacht, zo’n site – maar er komt nog aardig wat bij kijken…

          • An

            Al de info over opleiding en certificaten kunnen ze ingeven in de beschrijving

  • Stella

    Toen ik nog Onkruid las, las ik dat een goed therapeut niet zegt dat hij je beter kan maken. Vond ik wat raar, maar toen opende iemand een yogaschooltje en in het interview zei ze glashard: ik kan mensen beter maken. Ook bleek al, dat de schuld bij de cursist lag.
    Een kennis ging op yoga en deed dat serieus. Alleen zag ik wat van het oefenen thuis en de ontbrekende zelfcontrole, terwijl er geen natuurlijke aanleg voor de hatha-gym aanwezig was. De cursus werd vlot doorlopen er volgde een lerarenopleiding. Toen ik wat zei over diagnosteren, was de verontwaardiging groot: zij hadden diagnosebevoegdheid. Ik maakte onderscheid tussen diagnosteren van ziektes en als therapeut afwijkingen zien waarvoor dan doorverwezen wordt met een kleine reportage van de waarnemingen, dus net als bij bijvoorbeeld de fysiotherapeut. Was niet waar, de therapeut had in haar visie diagnosebevoegdheid.
    Ik was dus gewaarschuwd voor therapeuten en hun overtrokken visie op zichzelf en op hun vak.
    Overigens zijn bevoegde specialisten en huisartsen ook niet zaligmakend, die lopen immers ook in het spoor van hun beroepsregels, vakgroep, overheidsinstructies en een opleiding die al vroeg leert direct een diagnose te doen, wat neerkomt op splitsen tussen heeft deze of deze aandoening en anders gezond dus zijn blijvende klachten overtrokken zorgjes of psychisch. Als je er even over nadenkt, komt zo’n aanpak toch behoorlijk primitief, zeg maar middeleeuws over.

  • Helemaal mee eens. Al zijn er wel degelijke goede beroepsverenigingen in NL. Maar je hebt ook het BATC waar nb vroeger medestudenten zich bij aansloten die niet eens de opleiding hebben afgemaakt én een grote poster krijgen waarop natuurgeneeskundig therapeut staat. Idem voor het VNT: veel kaf onder het koren. Vnl de NWP en de MBOG vind ik goede deskundige beroepsverenigingen die hoge eisen stellen aan hun leden. Maar het blijft zoeken en elk randgeval mag zich helaas voedingscoach of therapeut noemen. Tsja….

  • Goed stuk! Om al bovenstaande redenen kwam ik waarschijnlijk bij jou uit! :)

  • Een goede therapeut is naar mijn mening iemand die oog heeft voor mijn zowel fysiek en psygisch wel bevinden en die mij op weg helpt gezond te blijven of te worden binnen de mogelijkheden die hij of zij heeft en dus zonodig uit handen geeft.

  • Gisele

    Heerlijk! Zo is het precies!

  • Valentina

    Helemaal mee eens!!

  • Pingback:Hoe vind je een goede therapeut? | Nieuwe Aarde