Mooi Rood is niet Lelijk (review & give-away!)

Mooi Rood is niet Lelijk (review & give-away!)

Schermafbeelding 2017-04-05 om 08.28.51

Toen ik voor de zoveelste keer bij een radiostation zat om te praten over mijn boek, vroeg de mevrouw of ik nog leuke andere mensen wist om te interviewen. “Nou, Paula Kragten heeft net een boek uitgebracht bij dezelfde uitgeverij“, zei ik. Enthousiaste gezichten: deze uitgeverij doet leuke dingen dus dat kon alleen maar interessant worden. “Het gaat over menstruatie!

Oh.” De gezichten betrokken. “Hmm, ja. Nou ja. Ik weet niet of dat voor onze luisteraars wel zo geschikt is of dat dat misschien eh… te ver gaat.” Mijn eigen boek en bijbehorend praatje gaat – voor het geval je het gemist had – over poep. Ik word gretig uitgenodigd door radio, krant, tijdschrift en tv om er uitgebreid over te vertellen. Over het verschil tussen knalscheten en zachte windjes, en waar dunne ontlasting allemaal door kan komen. Maar menstruatie gaat blijkbaar te ver.

Nou vind ik daar al een tijdje iets van, maar tot voor kort leek ik daar aardig alleen in te staan. Gelukkig zijn er steeds meer vrouwen én mannen die zich laten horen: uit je vagein bloeden is niet vies, volkomen normaal en nee, we hoeven ook niet in een menstruatiehut (of, de moderne variant: geparfumeerd maandverband).

Laten we wel wezen: ongeveer de helft van de bevolking heeft een vagina en bij een groot aantal daarvan komt er regelmatig bloed uit. Het gebeurt zo’n 500x per vrouwenleven en in totaal bijna 7 jaar nonstop menstrueren. Wordt het niet eens tijd dat we daar met ons allen normaal over gaan doen?

 

Mooi rood is niet lelijk

Gelukkig zijn er steeds meer mensen die dat aan ons verstand proberen te peuteren. En precies dat heeft Paula willen doen met haar boek Mooi rood is niet lelijk. Een boek over menstruatie en trots zijn op je lichaam. RMooie boodschap, maar kun je daar echt een heel boek de aandacht mee vasthouden? Nou en of! En dat begint al met de leuke binnen-omslag, met tig synoniemen voor menstruatie. Wat dacht je van ‘de Russen zijn in het land’, ‘het bloeiende roosje’ of ‘Dracula’s theezakje’? Ghehehe.

In het boek zelf bespreekt Paula zo ongeveer ALLES rondom dit onderwerp – en dat is interessanter dan je misschien denkt. Over de geschiedenis van menstrueren – wist je bijvoorbeeld dat we het in de Middeleeuwen een stuk minder vaak deden? Niet omdat we toen anders menstrueerden, maar omdat we continue zwanger of lacterend (of eh, ondervoed) waren. Of wist je dat ze in Bolivia hun maandverband niet weg mogen gooien, omdat ze geloven dat het bloed kankerverwekkend is en het andere afval kan besmetten (argh)? Of dat je ruimtelijk inzicht groter is tijdens of vlak na de menstruatie (maar hey, wie heeft er dan zin om een legohuis te bouwen)?

Genoeg over te vertellen dus. En dat is ook nodig, want zoals Paula zelf al zegt: menstruatie = emancipatie. Vanuit ons eigen werk met duurzame menstruatieproducten weten we dat vrouwen en meisjes in ontwikkelingslanden op school vaak weinig mogelijkheden hebben om te verschonen. Daardoor blijven ze maar thuis – en missen ze dus 1 week van iedere maand opleiding. Zo lossen we de achterstand van vrouwen natuurlijk niet op.

En het is de vraag hoeveel beter het eigenlijk in het Westen is. Een flink deel van de vrouwen walgt van zichzelf tijdens deze periode, met name vanwege de ‘publieke opinie’ –  want biologisch gezien is er geen reden om menstruatiebloed te vermijden (zoals je poep wel vermijdt). De helft van de bevolking die zich een kwart van de maand voor zichzelf schaamt… moeten we dat nu verstaan onder ‘de emancipatie is afgerond’? Please.

 

Duurzaam & gezond menstrueren

Natuurlijk gaat het boek ook over je lijf. Hoe je al dat bloed opvangt, bijvoorbeeld. Alle opties worden besproken: van menstruatiecup en wasbaar maandverband tot wegwerp en, jawel, zelfgebreide tampons. Of wat dacht je van tampons van hyper-absorberend en biologisch afbreekbaar Hydromash, gemaakt van kwallenlichamen? Binnenkort niet verkrijgbaar bij Cute Cotton, nee. Aan de andere kant: het duurt honderden jaren voordat een gewone wegwerptampon afgebroken is, dus bijna alles is beter dan dat – maar wij houden het toch maar op menstruatiecups. Zelf had ik graag een handleiding ‘menstruatiecup kiezen & inbrengen’ gezien, maar die mist in het boek. Geeft niet, wij hebben hem wel voor je.

Een boek boordevol interessante tips en weetjes dus. Maar als je het over menstruatie hebt, kun je dat niet los zien van de gezondheid. In feite is alles wat er uit je lijf komt een update van je lichaam: hoe gaat het ermee? Dat geldt zowel voor poep als voor bloed (en trouwens ook voor snot, tranen, urine en zweet). Is het anders dan normaal, of heb je er last van? Negeer het niet, want de kans is groot dat er iets aan de hand is.

Het boek besteedt hier behoorlijk wat hoofdstukken aan: van alle verschillende klachten die je rondom deze periode kunt hebben (menstruatiepijn, hevig bloedverlies, pcos, pms, onregelmatigheid etc.) tot omliggende problemen (menstruele migraine, koortslip, poepproblemen) en hoe je bij de huisarts voet aan de grond krijgt.

Tot slot wordt ook de voeding (gelukkig) niet vergeten: in het laatste hoofdstuk lees je over hormonale dysbalans, wat je lever daarmee te maken heeft én hoe je kunt eten om je lever, hormonen en baarmoeder gelukkig te maken. Heel eerlijk gezegd had dit stuk van mij uitgebreider gemogen (maar ja, dat is mijn vak). Ik lees weinig over vetzuren (visolie, dames!) en hoewel het leuk is om te weten wat je uit je keukenkastje aan kruiden kunt gebruiken, mis ik de allerbeste medicinale kruiden bij menstruatieproblemen (zoals Viburnum bij menstruatiekramp).

Maar goed, je kunt niet alles hebben en de focus van het boek ligt niet op de medische maar op de cultuurhistorische kant, en dat is uitstekend gelukt! Overigens vind je achterin het boek wél 5 heerlijke, op de Ayurveda gebaseerde recepten die goed zijn om rondom je menstruatie te eten. En oh ja: het boek is prachtig vormgegeven. Maar dat waren we wel gewend van Spl!nt 😉

 

Give-away

Ennn jawel! We mogen een boek weggeven! Dit moet je daarvoor doen:

DE SCHAAMTE VOORBIJ
Vertel in de reacties (hier of op facebook) je allerleukste, ergste, grappigste, pijnlijkste of moeilijkste menstruatieverhaal. Wat er gebeurde toen je een tampon verwisselde nadat je peper had gesneden, of gewoon wat jouw bijzondere relatie is met je baarmoederbloed.

De mooiste inzending krijgt een gesigneerd exemplaar toegestuurd. Vrijdag besluiten Paula en ik wie dat is.
En heb je niet gewonnen? Geen probleem. Je koopt het boek ook gewoon bij bol.com of in de boekhandel :-)

9200000073795114(2)Mooi rood is niet lelijk – Paula Kragten
Uitgeverij Spl!nt Media
hardcover, 192 pagina’s tekst & illustraties
ISBN 9789082417746
€22,95

 

Reageren? Gezellig!

Reacties (37)

  • De Groene Vrouw

    We hebben een winnaar!
    Ikkelien, gefeliciteerd met het boek én met het feit dat je je zoon zo goed hebt opgevoed!
    Er zit een mailtje in je inbox :-)

    • Ikkelien

      Boek vandaag ontvangen, heel erg bedankt!

  • Angela

    Ik ben niet zo goed in verhalen vertellen. Maar eens werd ik maar niet ongesteld en ging ik naar een kookworkshop van het Oost-West centrum over macrobiotisch koken. Natuurlijk mochten we alles proeven. Er werd ook zeewier gebruikt! Die avond donderde het in mijn buik en brak mijn menstruatie door. Wat een opluchting! Want het voelt echt heel naar als het maar niet wil komen.
    Daarnaast had ik veel krampen nadat ik een spiraaltje had laten zetten en heb ik daarna een shiatsu massage geboekt. Hij masseerde professioneel het gebied rondom en mijn baarmoeder. Daarna heerlijk ontspannen en geen menstruatie krampen meer!

  • Fabienne

    Ik was best jong toen ik voor het eerst ongesteld werd en was er dan ook nog nooit mee bezig geweest. Ik vergeet nooit meer dat ik op een dag wakker werd en het eerste wat ik dacht was: je moet niet schrikken als je nu ongesteld ben geworden. Ik ging naar het toilet en jahoor, ongesteld! Erg bijzonder dat ik toen als onwetend meisje die geen idee had van ‘voortekenen’ van de menstruatie, mezelf een ‘heads up’ had gegeven dat ik zomaar eens ongesteld zou kunnen zijn.

  • Agnès

    Ja, een jaar of 5 geleden. Net de eerste paar keer de mooncup gebruikt.
    Ik was op bezoek bij mijn nieuwe vriendje (inmiddels de vader van mijn kindje)
    Het was tijd om te verschonen dus daar naar de wc.
    Was nog niet heel erg handig in het verschonen dus ik wrik en friemel en *plop* daar schiet de cup..
    Ja met alle narigheid vandien. Bloed op de vloer, bloed op de muur, bloed op de wc…
    Oh shit roep ik uit. Waarop ik natuurlijk de vraag aan de andere kant van de deur krijg of alles wel goed is….
    Zo goed als ik kon heb ik als een gek de wc schoon gemaakt.
    Het duurde overigens een hele tijd voordat ik hem vertelde wat er was gebeurd was 😉
    En voordat ik nu iedereen afschrik. Het was eenmalig. Inmiddels gebruik ik nu 5 jaar een cup en heb hem nooit mee door de badkamer geklotst gelukkig!

  • Jitske

    Idd net aan het ongesteld worden…. en oh wat baal ik altijd. Ben ik echt 7 jaar in mijn leven ongesteld? 😱Alles doet pijn nu inclusief mijn voeten….. maar ik zou dit boek heel graag willen gebruiken in mijn biologie lessen zodat mijn meiden ( leeftijd tussen 14 en 17 jaar), maar ook zeker de jongens veel meer kennis krijgen. Ik vind dit zeker een taak voor mij als docent voor de juiste informatie en voorlichting. Ik vind het biologie boek veel te oppervlakkig. Dus ja, heel graag! Maar nu eerst naar de winkel voor een reep Tony’s Chocolonely caramel zout.

  • Ipie

    Mag een leuk tampon-verhaal ook?
    In de plaats waar ik woon wordt ieder jaar de avond-4-daagse gelopen en ik was jaren geleden begeleider bij de klas van mijn jongste zoon, toen 7 jaar. De kinderen hebben dan een rugzakje of heuptasje mee met wat drinken en eten voor onderweg. Ze lopen 5 km en zijn meestal erg druk en lawaaierig. Ze zingen alle liedjes die ze kennen en 1 jongetje klaagde nogal over het lawaai.
    Gelukkig hadden we bijna een pauze en met volle mond zijn ze toch een stuk rustiger.
    Het kereltje kwam naast mij zitten en vertelde trots dat hij het heuptasje van zijn mama mee had. Ondertussen grabbelde hij wat in het tasje. Plotseling begon het koppie te stralen. Hij diepte 2 tampons uit het tasje op en riep stralend: “Kijk nou, mijn mama heeft er oordopjes in gedaan”!

  • Row

    Al voor ik voor het eerst ongesteld wad hadden ik al een aantal keer ‘oefen-buikpijn’ gehad. Het was dus geen hele grote verassing voor mij (of mijn ouders) toen het zover was. Toen ik naar mijn kamer ging om in bed te gaan liggen jammeren stonden daar 2 volle boodschappentassen: een gevuld met elke soort tampon en maandverband en een gevuld met allerlei soorten chocolade. Erbij een briefje: dat ik maar goed moest testen welk verbandjes/tompons ik het fijnst vond zodat die voortaan op de boodschappenlijst erbij kon ♡
    Het is niet echt een gênant of moeilijk verhaal maar ik vind en vond het wel heel lief!

  • Nicole

    Jaaa. Ik zat in de brugklas toen we moesten zwemmen van school.. Natuurlijk was ik net op dat moment ongesteld. Feest. Ik had nog niet veel ervaring en deed er dus voor het eerst een tampon in. Toen ik mij heel langzaam met mijn kont tegen de witte rand van het bubbelbad liet glijden zeiden mijn vriendinnen dat ik een spoor achter liet. Feest. Ik snel een handdoek om mij heen gewikkeld en naar de pashokjes: einde zwemmen. Wat een horror was dat, gelukkig waren het mijn vriendinnen die het zagen en deden ze heel lief. Ik lekte sowieso altijd door.. Thank god voor de menstruatiecup en het wasbaar maandverband.

  • Janneke

    Toen ik als een van de weinigen in klas 6 van de basisschool (groep 8 bestond nog niet) al ongesteld was, was dat niet iets om trots op te zijn. De meisjes die ‘het’ nog niet waren, of zéiden ‘het’ niet te zijn, roddelden over die enkeling die ‘het’ al wel was. Wijselijk hield ik mijn mond. Over mij zouden ze niet roddelen.
    Net die ene dag dat ik een korte witte broek aan had, werd ik ongesteld. Lekte door. Had geen maandverband bij me. Aan vriendinnen vragen was geen optie. Aan de stokoude meester die tevens de directeur was, ook niet. Daar stond ik dan met m’n twaalf jaar.
    Naar de koffiekamer dan maar. Niemand van de juffen had maandverband bij zich en op school zelf was ook niks! Een lieve juf zei dat ik dan maar even naar huis moest gaan. Tegen de meester zou ze zeggen dat ik even een klusje voor haar moest doen.
    Thuis had ik wel een schone witte broek, maar die had lánge pijpen! Ik rolde ze op tot onder mijn knieën en hoopte maar dat het niemand zou opvallen dat ik een andere broek aan had. Wat was ik bang!

  • Lize

    Hahaha! Ik kreeg niet eens de kans om iets van een schaamte te ontwikkelen.
    Ik werd op mijn 13e ongesteld.
    Ik weet het nog goed, was logeren bij een tante.
    We hadden heerlijk gelunched met opgebakken aardappeltjes, ei, geroerbakte groente en wat rauwkost.
    Ik ging na de lunch naar boven om mij om te kleden waarna ik mijn tante zou helpen bij het voeren en verzorgen van de dieren.
    Ik voelde mij al een paar dagen wat ‘grieperig’ maar echt doorzetten deed het niet dus gaf er geen notie aan.
    Op mijn logeerkamer aangekomen voelde ik mijn maag omkeren en ging rechtsomkeert weer naar beneden om vervolgens halverwege de trap de inhoud van mijn maag eruit te kiepen.
    Toen kreeg ik ineens een gevoel van ‘weeen’ en dacht dat mijn darmen hetzelfde zouden gaan doen. Goddank wist ik (na survival door een plas braaksel) tijdig het toilet te bereiken, wist niet hoe snel ik broek uit moest trekken en zo opgelucht dat het mij toch op tijd lukte zat ik snel op de plee.
    Maar er kwam niks… Nou, niks… Ik voelde wel wat, maar dat had ik nog nooit gevoeld! Dus keek ik met een paniekerig gevoel in de pot… Bloed!
    Ondanks dat mijn moeder mij het hele riedeltje van bloempjes en bijtjes incl. de hele bloederige rambam die elke maand terug komt en wat daarvoor te gebruiken was ik in totale paniek.
    Ik schreeuwde om mijn tante en huilen dat ik deed!
    Nadat mijn tante was bijgekomen van de schrik en de braakselravage schoot ze in een bulderdende lach…
    En bedankt he? Ik voel me stukken beter nu, dacht ik.
    ‘GEFELICITEERD!’ riep ze uit.
    ‘Je bent een vrouw geworden!’
    Na mij verzorgt te hebben en samen alles opgeruimd moest die heks natuurlijk het hele verhaal uit de doeken doen aan haar zus, mijn moeder.
    Wat hebben ze gelachen.
    Maar wat was ze trots dat ik in haar huis vrouw was geworden. Ze heeft mij getrakteerd op het grootste ijsje ooit en een kruik voor de buik.
    Dat was echt meer dan voldoende om alles te vergeten. Heerlijk.

    Helaas is die trend van ‘grieperig voelen’ in de week voor de menstruatie bij mij gebleven. Ik ben er echt ziek van. Geestelijk én lichamelijk
    15 jaar de pil slikken heeft niet echt bijgedragen aan symptoombestrijding.
    8 jaar geleden heb ik mij laten steriliseren omdat ik geen pil meer wilde slikken en omdat ik twee kinderen meer dan voldoende vond.
    Ook mijn zwangerschappen verliepen (geestelijk) niet zoals dat ‘hoort’.
    Ook zo’n taboe. Je bent verplicht op een roze wolk te zweven. Die van mij waren in en in zwart. Tijdens- en nadien de zwangerschappen.
    Hormonen zijn een raar goedje als ze uit balans zijn en ben nu jong de overgang in geraakt (familiekwaaltje zo blijkt na rondvraag, hahaha!) moet ik weer opnieuw zoeken naar balans in voeding, slaap en beweging.
    Ik leef met drie mannen in huis. Onze zoons krijgen de beste opvoeding in menstrueren en hormonen die een e.v. toekomstige vrouwelijke echtgenoot (kan natuurlijk ook een man zijn..) zich maar kan wensen.
    Ik ben een serpent in de week ervoor en is er in huis geen fruit en chocola meer te vinden, zie ik eruit als Gollum met een plofbuik, klotsende stinkende oksels, vet haar en een krentebaard in m’n gezicht en op de dag van doorbraak keldert mijn bloeddruk naar het 0-punt en kunnen ze mij bij elkaar vegen. Koorts, intens moe, erg misselijk en veel pijn in benen en onderrug. In het ergste geval begeven mijn benen het gewoon… Omdat ze er zin in hebben blijkbaar.
    Twee dagen later kruip ik weer langzaam onder mijn steen vandaan en lap ik mijzelf weer op.

    Bovenstaand zijn mijn ergste periodes. Die komen zo’n 6-8x per jaar voor. De overige periodes verschillen. Van complete euforie tot een ratjetoe van boven omschreven. Maar de dag van doorbraak is altijd hetzelfde.

    Ik heb hele molen tegen de menstruatie hedge al gezien. Van alternatief, grijs en gangbaar. Zelfs een hormoonbehandeling.
    Als laatste ‘oplossing’ heb ik geprobeerd van mijn baarmoeder af te komen … Dat klinkt rigoureus maar bovenstaand is geen grapje. Ik ben voor mijzelf ook een last 1,5 tot 2 weken in de maand.
    ‘Kan me niet schelen dat ik een baard krijg! Ik wil van die hormoonzooi af!!’ Riep ik tegen mijn gynaecoloog.
    Maar dat hielp niet, hij schoot in de lach. En ik ook, want het klonk belachelijk grappig.
    Ik moest er maar mee zien te dealen.
    Na eindeloos zoeken, informeren, en zelf studie ben ik uitgekomen op een ander taboe.
    Maar het werkt, en naar veel tevredenheid.
    Als ik het niet trek kan ik het gebruiken, hoef het niet dagelijks te nemen. Uitsluitend tijdens de periodes dat ik het nodig heb. En dat is heerlijk.

    Het enige positieve aan het hele verhaal is mijn bloed.
    Het is mooi, helder, zonder kluitjes of wat dan ook.
    Ik heb prachtig baarmoederbloed.

  • Roelien

    Nou…over poep en menstruatie beide geproken… hier volgt een wel heel schaamvol verhaal. Ik was 18 en was met een heel gezelschap op een klipper, een groot zeilschip aan het varen. Menstruatie was iets waar ik me inderdaad voor schaamde, waar ik me vies en ongemakkelijk bij voelde. Als je op het schip naar de wc ging, moest je na afloop doorspoelen met een soort pompsysteem. Ik had een flinke grote boodschap gedaan, een tampon verwisseld en de wc zat dus vol poep, bloed en een gebruikte tampon. Ik was aan het pompen en sjorren en doen om de boel weer restloos te verwijderen. Dat lukte gewoon niet, ik kreeg die pomp niet aan de gang. Met de grootste gêne die ik maar kon voelen en tegelijkertijd zoekend naar het meest stalen gezicht heb ik de technische jongen (helaas geen technische vrouw aan boord!!) erbij moeten halen. Vreselijk. Het boek is dus van een heel groot belang en elke jongen en meisje zou het verplicht moeten lezen in de brugklas of zo. Liefs aan alle vrouwen!

  • Angèle

    Ik heb er twee.
    Ik was nog jong toen ik voor het eerst menstrueerde. 11. Ik was dat weekend bij mijn oma en ze was verrast dat ik al zover was. Nu was mijn oma al een hele tijd niet meer ongesteld en ze had alleen tenaladys in huis. Ik sliep altijd naast haar in het 2 persoonsbed. Ze gaf me een tenalady (zo’n mega grote ook) en legde een handdoek op het bed. Daar moest ik dan op slapen. Ik wilde mijn moeder bellen maar oma vond dit niet nodig. Morgenmiddag kwam ze immers toch. Verder deed ze een beetje geheimzinnig en vertelde er niets over. De generatie van de jaren 20 was niet gewend hier over te praten. Gelukkig kwam mijn moeder de volgende dag vroeg en ik moest meteen huilen. We zijn samen ipv een dagje naar de duinen eerst naar huis gegaan. Daar heeft ze me uitgebreid uitgelegt hoe het allemaal zat en wat je allemaal had aan middelen. Gelukkig was mijn moeder heel open en werd het al vrij snel tafelconversatie terwijl iedereen erbij zat 😂

    Toen ik 18 werd was ik op vakantie in thailand. Ik slikte toendertijd de pil en op vakantie slikte ik hem dan juist door zodat ik al dat gedoe niet had. We waren 6 weken op vakantie en ik had nét mis geteld. Op het vliegveld in thailand werd ik ongesteld. Helaas was er nergens iets te vinden wat op maandverband of een tampon leek. In het vliegtuig vroeg ik het aan een stewaredess. (Misschien belangrijk te vermelden dat we met een aziatische maatschappij vlogen) Ze gaf me 2 netjes met watten erin en 2 lussen aan de uiteinden. Deze moest ik dan maar gebruiken. Tot de dag van vandaag weet ik niet precies hoe dit had moeten zitten maar ik weet wel dat ik me zo’n 16 uur heel oncomfortable voelde. Bij het landen weer meteen mijn moeder gebeld (die ons ophaalde) dat ze echt voor maandverband moest zorgen. Lang leven de opkomst van de mobiele telefoon!!! 🙄

    • Ipie

      Ik weet van mijn moeder dat ze vroeger onderbroeken hadden met knoopjes, en stoffen maandverband met knoopsgaten er in.
      Misschien was dit ook zoiets en moesten de lussen om de knoopjes.

      • Angèle

        Het zou kunnen maar de lussen waren net zo groot als hetrondje dat je kunt maken met je duim en wijsvinger? 👌

  • Wendy

    Schaamde me dood maar had een keer zonder nadenken een tampon ingebracht maar was vergeten het touwtje los te halen :( . In paniek mijn moeder gebeld, het zat zo in mijn hoofd gestampt dat tampons echt niet langer dan 4 uur in mochten blijven zitten, en ik was nog vrij jong . De tampon er uit eindelijk met persen(wist ik veel dat dit kon) en een pincet er uit gekregen (mijn menstruatie was niet heftig genoeg)

    • Wendy

      leuk dat ze er een boek over schrijft merk dat er nog best wel eens een taboe over is.

  • Margriet Post

    Het lijkt me een interessant boek. Vooral de cultuurhistorische informatie en het stuk over PCOS.

    Vroeger gingen we wel eens zeilen met de vriendengroep. Ik verbaasde me erover dat de meiden dan altijd witte rokken aan hadden als ze ongesteld waren.
    Ik kon er toen niet over mee praten. Heb vanaf mijn 13e/14e een aantal jaar heel onregelmatig gemenstrueerd. Daarna steeds minder en ten slotte niet meer. Volgens de dokter niet zo erg, zoeken naar ‘een speld in een hooiberg’. (jaren later een gynaecoloog die met 5 minuten met de diagnose PCOS kwam)
    Dus geen leuke verhalen erover.

    Toen ik op mijn 25ste aan een zwaar dieet zat begon de menstruatie weer (juist toen ik mijn huidige man leerde kennen). Via via kwam ik op wasbaar maandverband terecht en ten slotte op de mooncup. Heerlijk! Wat een uitvinding. (eerste keer verwisselen belandde de mooncup in de wc pot) Had er nog nooit van gehoord. En dat kon mijn man niet begrijpen! Hij kende het al jaren, vanuit zijn studie milieukunde waar een aantal dames er eens een presentatie over gehouden had. Dat hij dat nou nooit aan mij verteld had;)…

  • Lotte

    Alle begin is lastig… zo ook de eerste menstruatie. En al helemaal in combinatie met het taboe dat hier nog steeds enorm aanwezig is.

    De dag van mijn 13e verjaardag werd ik voor het eerst ongesteld. Ik wist me hier geen raad mee en voelde me verschrikkelijk. Dus ik ben naar mijn moeder gegaan. Maarja die vind het (zoals helaas vele moeders) erg moeilijk om over te praten. Dus ze heeft mij snel een pakje maandverband gegeven en ik moest de verpakking maar lezen. Verder hebben we het er niet meer over gehad.

    De dag erna was mijn verjaardagsfeest en ging in met een paar vriendinnen een paardrijtocht maken, ik verheugde me er enorm op! Maarja zonder uitleg en ervaring over menstruatie wist ik niet hoevaak je een maandverband moet wisselen en dat het ERG prettig is een nieuwe in te plakken voor het paardrijden.

    Ik heb me nog nooit zo ongelukkig vies en naar gevoeld! 2 uur lang op een volgezogen maandverband op een paard hobbelen. En dan ook nog denken dat het zo hoord… ik dacht als dit me staat te wachten vanaf nu iedere maand blijf ik liever iedere keer een week in bed liggen, ik vond het een hel!

    Gelukkig heb ik in de loop der tijd geleerd hoe hier mee om te gaan en dat er tampons bestaan enzo. Nu is het allemaal prima te doen.

    Dus lieve moeders en vaders, besteed hier genoeg aandacht aan zodat jullie dochters niet vanaf de eerste menstruatie dit al als een verschrikkelijke, vieze en nare gebeurtenis ervaren.

    • Ikkelien

      Ook voor de zonen vind ik het van belang.
      Ik kwam vorig jaar een keer bij mijn alleenwonende zoon en zijn toenmalige vriendin was er.
      Hij had thee gezet (drinkt hij zelf niet) en vertelde dat vriendin in bed lag omdat ze buikpijn had en ongesteld was.
      Hij kwam terug uit de slaapkamer met wat in zijn hand en maakte in een emmer een sopje waar hij vervolgens een bebloed slipje in deed. Ik vond het zo lief!
      Ondanks dat ikzelf veen dochters heb, zijn we thuis wel open hierover en heb ik mijn jongens uitgebreid voorgelicht.

  • Marieken

    Als jonge meid was ik nooit zwaar ongesteld, dus tijdens een schaatstocht verwachtte ik ook geen problemen. Totdat het vloeien (door de kou?) in ene veel erger werd dan anders en ik niet meer onder bruggetjes door durfde te kruipen omdat ik me schaamde voor de ‘schade’, Ik ben lopend op mijn sokken teruggegaan, met de smoes dat ik last van blaren had.

    • De Groene Vrouw

      Ja ik zag het! Bedankt, wordpress 😉

  • Wivine Teuling

    Mijn leukste menstruatiemoment was heel recent, een taalanalyse-sessie over het woord doorlekken met Facebookvriendjes. De situatie was als volgt: ik dacht dat ik al uitgemenstrueerd was maar toen vloeide er toch nog iets -wat dus door mijn onderbroek lekte maar gelukkig had ik een rok aan en een sta-bureau op dat moment. Toen ik op de plee provisorisch mijn onderbroek poetste en blij was dat er nog maandverband in mijn tas zat, begon ik te taalfilosoferen of je dit doorlekken zou noemen.
    Dus dat vroeg ik aan mijn Facebookvrienden: “Overpeinzing van de dag: ben je wel doorgelekt als je niets aan/in had om doorheen te lekken omdat je dacht dat je al klaar was met menstrueren?”
    en dat leverde de volgende lessen op:
    * misschien is het dan gewoon lekken
    * een suggestie dat doorlekken begint bij door je onderbroek heen
    * de term menstruatiebloedopvangconstructie werpt bij sommigen steam-punkassociaties op
    * de vraag ben je of heb je doorgelekt? behoeft verder moedertaalsprekeronderzoek
    * ik zou zeggen “het is doorgelekt” maar dan bedoel ik dus niet mijn baarmoeder (want dat is geen het) maar het bloed zelf

    Maar de grootste les was toch wel: er valt veel meer te taalnerden over menstruatie dan we ons tot dan toe realiseerden. En ik vond het tof om dat eens publiekelijk te doen.

  • Tanja

    Ik wou dat ik een fantastisch verhaal had, maar bij mij is het bijna elke maand ziek zijn. Daarin wel al van alles meegemaakt: van bij de groothandel buiten op de stoep zitten en medewerkers die van alles willen doen: van paracetamolletjes brengen tot een ambulance bellen; tijdens de les half flauwvallen en met het busje van de docent naar huis gebracht worden; tot thuis over de grond rollen van de pijn. Kortom, geen pretje.

    Nog even een pleidooi dat ik het boek heel graag zou willen winnen: Ik wil het boek heel graag winnen ;-)! Zou super zijn, ik ben heel benieuwd naar de inhoudt van het boek! Ik hoop er tips uit te kunnen halen! (en anders zal ik moeten wachten tot de bibliotheek ‘m aangeschaft heeft en ga ik hem dan lezen).

  • Judith

    Jaren geleden werkte ik als stewardess bij de KLM. Op een vlucht naar Afrika gebeurde het volgende: Een passagier, een dame, vroeg me of we misschien maandverband aan boord hadden, want haar menstruatie was onverwachts begonnen. Nou had de KLM hele leuke blauwe doosjes met maandverband bevoorraad op elke vlucht. Dus ik ga zo’n doosje halen voor haar en probeer het zo discreet mogelijk te overhandigen. De passagier naast haar, een afrikaanse man, bekijkt het tafereel en zegt: I want that too! Ik, tikkie verbaasd, dacht: ok, klant is koning, misschien wil hij het wel meenemen voor z’n vrouw, weet ik veel?! Dus ik ga ook voor hem zo’n mooi blauw doosje met maandverband halen en overhandig het aan hem. Als ik even later nog eens voorbij loop zie ik dat hij het maandverband meteen in gebruik heeft genomen. Hij ligt te slapen en heeft het verband als een slaapmaskertje op z’n gezicht geplakt…

  • Marloes

    Geen bruut menstruatieverhaal, maar ik wilde dat ik een menstruatiecup al 100 jaar geleden was gaan gebruiken. Wat een uitkomst! Mijn moeder had er één, maar als jong meisje vond ik dat vies en raar. Zonde, ik hoop dat dat nu anders is of wordt. En anders hebben we nog wat te doen!
    Erg geïnteresseerd in het boek!

  • Betty

    Het ergste vind ik dat ik een ochtend rondgelopen heb met een knalrode vlek in mijn witte broek van een doorlekmoment ;-(

    • Ipie

      Ik heb een meer een mevrouw op straat aangesproken in een witte broek met een bloedblad er in.
      Iedereen keek en. Iemand zei wat, dat vind ik zo stom!
      Ze had een vestje aan en knoopte dat meteen rond haar middel. Ze was heel blij dat ik het geEgd had…

  • Rob Alberts

    Dank voor deze leestip.
    Staan er ook tradities in rondom de eerste menstruatie?

    Nieuwsgierige groet,

    • Annet

      Om de een of andere reden haal ik de woorden ‘tampon’ en ‘condoom’ vaak door elkaar en verwar ik soms ‘ongesteld’ met ‘zwanger’. Haha geen idee waarom, ik kom normaal gesproken best goed uit m’n woorden, maar blijkbaar is dit mijn probleemgebied. Ik heb dus regelmatig aan m’n vader gevraagd of hij voor mij condooms mee kon nemen uit de supermarkt en gezegd dat ik me niet zo lekker voelde omdat ik zwanger was, haha!

    • Angèle

      Bij sommige mensen komen alle tantes langs en word er gebak gehaald .

    • Paula Kragten

      Beste Ron, In het boek staan kort een paar tradities/initiatierituelen bij bijvoorbeeld Noord-Amerikaanse Indianen en bij Afrikaanse stammen beschreven (vanaf pagina 30). Interessant onderwerp! Maar schrijven is schrappen helaas.

      • Rob Alberts

        Ik ben het boek aan het lezen.

        Zonnige groet,