Rant: Hippe ziektes

Rant: Hippe ziektes

Rant_2

90% van de mensen is gevoelig voor rages. Hypes. Hippe shit. Dus ook therapeuten: eerst had iedereen Candida, toen de ziekte van Lyme, en nu is Bijnieruitputting de bom. Dus jij hebt het ook. Toch? Tijd voor een rant. Hatsekidee.

Af en toe zijn fora en blogs van ‘gezondheidsmensen’ net de horoscoop in de Libelle. Het klopt hélemaal met jou. Altijd. Wie je ook bent. Welke ziekte er ook beschreven wordt: na het lezen van zo’n tekst ben je ervan overtuigd dat jij hem ook hebt.

Want wie is er nu niet vermoeid, snel overprikkeld, wie heeft er niet regelmatig zin in iets zoets, de neiging om te laat naar bed te gaan en natuurlijk amalgaamvullingen (of die witte, die zijn ook eng)? En anders heb je wel last van je darmen, stinkt je zweet of word je ’s nachts wakker. Ja toch? Niet dan? Met andere woorden: in die ellenlange lijsten met symptomen is er voor elk wat wils. Altijd iets te vinden. Maar hoe reëel is dat eigenlijk?

 

Foute conclusies

Het eerste dat ik leerde op mijn opleidingen: behandel de patiënt, niet het formuliertje. Een verzameling symptomen maakt nog geen verhaal. Dat komt omdat heel veel symptomen (ik noem vermoeidheid, rommelende darmen, hoofdpijn, niet-lekker-in-je-vel, eczeem) heel veel oorzaken kunnen hebben. Vaak is het een combinatie van factoren, die je dus allemaal moet aanpakken om daadwerkelijk iets te bereiken.

Soms (maar lang niet altijd!) is er één dominosteentje dat ervoor zorgt dat de rest omvalt. Dat is vaak zo bij een overgevoeligheid voor voedsel (haal de boosdoeners uit het dieet en iemand knapt zienderogen op) of als er iets misgaat bij de eerste stappen van de vertering (te weinig maagzuur of te weinig alvleesklierenzymen). Maar zoals gezegd: dat is lang niet altijd het geval.

En daarbij: iedereen is anders. De één omschrijft een bepaald symptoom op een heel andere manier dan de ander. De één is veel gevoeliger voor pijn of ongemakkelijkheid, terwijl de ander vindt dat hij zich ‘niet aan moet stellen’ en pas iets laat horen als het écht heel erg is. De één vindt dat hij ‘best gezond eet’ met 7 boterhammen per dag of dat hij prima slaapt als hij om 1.30 naar bed gaat; de ander houdt zich krampachtig vast aan quinoa, linzen en pastinaak en ligt er voor 20.30 in.

Op basis van symptomen alleen kun je nauwelijks een gerichte conclusie trekken. Toch gebeurt dat volop. Door mensen ‘op het internet’ (bij voorkeur zonder enige opleiding, want “daarmee leer je niks en je wordt er maar arrogant van”) of door mensen aan de andere kant van de beeldbuis, die aan de hand van de beschrijving van een aandoening helemaal zelf bedenken dat ze Dat Dus Wel Moeten Hebben.

 

Lekker aanrommelen: zelfmedicatie

En zo kan het dat iemand met eenvoudige slaapproblemen zonder pardon geadviseerd wordt om bijnierschorsextract te gaan slikken (I kid you not). Want “dat klopt vaker wel dan niet, dus die gok is makkelijk te nemen”. I fucking beg your pardon? Mensen die moord en brand schreeuwen als er corticosteroïdenzalf wordt voorgeschreven bij eczeem, raden net zo makkelijk aan om diezelfde bijnierschorshormonen maar te gaan slikken, want ‘dat klopt vaker wel dan niet’?

Er zijn heus mensen met de desbetreffende aandoening, maar sinds wanneer is een statistisch grapje voldoende reden om te gaan lopen fucken met iemands hormoonsysteem (weet je hoe gevoelig dat is)? Sinds wanneer is het ethisch verantwoord om iemand waarvan je de achtergrond niet kent, die je nog nooit gezien hebt, waarvan je de anamnese (ziektegeschiedenis en huidige situatie) niet hebt afgenomen, waarvan je niet weet hoe diens leven eruit ziet – een advies te geven dat hem of haar (want zelfs dat weet je niet) flink kan beschadigen?

Natuurlijk hebben mensen ook een eigen verantwoordelijkheid. Natuurlijk is het niet handig om op basis van wat de eerste de beste misleide idioot zelfbenoemde expert tegen je zegt, te gaan lopen rommelen met heftige medicatie (ook al is het dan ‘natuurlijk’). Waarom gebeurt het dan toch zoveel?

Omdat – en we zijn weer terug bij af – mensen verdomd overtuigend kunnen zijn. Wanneer een (opgeleide) therapeut die waarschuwt tegen ongefundeerde gevaarlijke adviezen, weggezet wordt als geldbeluste kortzichtige nitwit [Raaaaaah! Die moest er even uit. Als je mij ooit nog eens écht bloedwoest wilt krijgen, is “you’re in it for the money” een hele effectieve term, kan ik je vertellen], is het voor een bepaalde groep mensen erg verleidelijk om daarin mee te gaan. Nee, iemand zónder opleiding, die gratis en voor niets schadelijke goedbedoelde adviezen geeft, die moet je hebben. Want die jaagt je zonder winstoogmerk zo de vernieling in.

 

Meten = Weten

Okay, puf, hijg. Ik had echt beloofd het los te laten – maar het lukte niet :mrgreen: Affijn. Blind adviezen volgen op internet is dus geen goed idee. Ook al klinken ze nóg zo overtuigend. Zelfs al komt het uit een Heel Goed Boek. Schrijvers van boeken over Enge Ziektes kunnen namelijk enigszins last krijgen van tunnelvisie. Waardoor zo’n beetje álle symptomen die ze bij iemand tegenkomen, zouden kunnen wijzen op de door hen geliefkoosde aandoening.

Dat betekent niet dat er geen waardevolle informatie te krijgen is. Veel boeken zijn ontzettend interessant (ik ben net bezig in een boek over de link tussen de darm en de psyche, en ook in een boek over maagzuur en waarom dat goed voor je is). Maar dat je jezelf herkent in een aantal (of zelfs in bijna alle) symptomen die beschreven worden, wil gewoon niet zeggen dat je de desbetreffende aandoening ook daadwerkelijk hebt.

Kijk, je hebt onderzoeken en onderzoeken. Niet al het onderzoek is even nuttig. En als het wel nuttig is, loopt het vaak nog mis op de interpretatie van de uitslagen. Want als de ‘normaalwaarde’ van een willekeurige test tussen de 5 en de 7 ligt en jij scoort 5.5, dan val je dus binnen ‘normaal’. Maar als jij het eigenlijk goed doet op een 6.5, dan zit je dus toch te laag.

Zo zijn er waardes die heel strak zijn (met een marge van een paar punten) maar ook waardes die veel meer afhangen van de persoon zelf (ik ken mensen met een glutenwaarde van 25 uit de 100 die heel veel baat hebben bij het weglaten van gluten, maar ook mensen met een waarde van 90 uit 100 die nergens last van hebben als ze elke dag hun bammetje eten).

Dus een waarde zegt niet alles. Een testresultaat is een waardevol (pun intended) puzzelstukje in een groot geheel. Daarbij zijn nog veel meer puzzelstukjes: de voeding, andere klachten, ziektegeschiedenis, darmflora, immuunsysteem, hormonaal stelsel… het is megamoeilijk om die allemaal in je achterhoofd te houden bij het trekken van een conclusie over een laboratoriumwaarde.

Dus je kunt niet verwachten dat je dat als leek allemaal kunt. Ik verwacht ook niet dat als mijn brommer hapert, ik met mijn natte vinger kan voelen of het veroorzaakt wordt door de ontsteking of door de bougies. Of als mijn laptop lawaai maakt: alleen maar de ventilator of helaas tijd voor een nieuwe?

 

Verder dan je neus lang is

Dat symptomen bij iemand passen, wil nog niet zeggen dat diegene ook daadwerkelijk die aandoening heeft. If it walks like a duck and talks like a duck – it may not be a duck. Zo heb ik al heel wat mensen in de praktijk gehad die op enig punt geadviseerd werden om ‘het Candidadieet’ te volgen, omdat een eerdere therapeut (of goedbedoelende internetbozo) bedacht had dat ze met hun symptomen (vermoeid, prikkelbaar, vaginale candida-infecties) zekerweten een Candida-overgroei in de darmen moesten hebben.

Zo’n dieet is ontzettend streng moet je weten, en als je het ‘goed’ doet, loop je kans op flinke tekorten. Bij een standaard ontlastingonderzoek worden gisten als Candida automatisch meegenomen – en vaak genoeg kwam ik écht geen spoortje Candida tegen. Uitgesloofd (en erger nog: risico gelopen) voor niks, omdat er iemand erg van zichzelf overtuigd was en het niet nodig vond om het eerst even te testen.

Luister. Van mij hoef je echt niet met alles naar een therapeut. Al helemaal niet naar mij. Ik help je graag, maar ik heb het retedruk dus ik hoef echt niet af te geven op de zelfmedicatiesites omdat ik op zoek ben naar meer klanten. Sterker nog: als je ook maar enigzins het idee hebt dat ik dit schrijf omdat ik geld wil verdienen, hoef ik je niet eens in mijn praktijk. Maar alsjeblieft, ik vraag je: haal je symptoomverklaring ook niet op internetfora. Ga naar iemand toe die weet wat hij of zij doet en die dat vak ook daadwerkelijk serieus neemt. Serieus genoeg om jou van alle kanten te bekijken, de tijd voor je te nemen en met je te praten. Vragen te stellen. Serieus genoeg om níet bij het eerste het beste symptoom dat je noemt al een conclusie te trekken.

Want hoe goed zo’n conclusie ook lijkt te passen en hoeveel zo iemand verder ook lijkt te weten: gezondheid gaat veel verder dan een voorbarig getrokken conclusie van iemand die je niet eens kent. Een lijf dat niet lekker in zijn vel zit is kwetsbaar. Dus doe er voorzichtig mee.

~ Komt dit artikel je bekend voor? Dat kan kloppen. Ik ben op vakantie, dus dit is een herhaling. Reageren mag, maar ik lees het pas in September weer! ~ 

De vraag van vandaag:
Waar trek jij de grens voor zelfmedicatie?
Deel je overwegingen in de reacties!

 

Reageren? Gezellig!

Reacties (40)

  • Katja

    Ik begrijp dat er mensen zijn die perse gehoord willen worden in hun klachten die er niet zijn. Toch vind ik het een beetje pijnlijk als ik lees dat je Lyme als een rage ervaart. Zelf ben ik 18 jaar lang gediagnosticeerd door gegaan en de nieuwe testen in het buitenland (lees forensisch lab in Berlijn !!) wees uit dat ik wel degelijk besmet ben met borrelia die mij enorm veel pijnen geeft. Enig voorstellings vermogen hoe het voelt om zolang onterecht in een hoek te worden gestopt als zijnde zeurkous ? Dan had je dat woord Rage nooit gebruikt.
    Een studie kan je iets leren……., maar maakt je niet altijd wijzer.

    • De Groene Vrouw

      Je leest niet precies wat ik bedoel 😉
      Ik denk niet dat Lyme een rage is. Ik denk dat de diagnose Lyme een rage is > en dat er therapeuten zijn die het diagnosticeren omdat ze het denken te zien, terwijl het niet aan de hand is. Dat is kwalijk en gevaarlijk.

      Ik besef heel goed dat er ook echt mensen zijn met echte Lyme, en dat die daar heel ernstige klachten van kunnen hebben – en die moeten ook zeker serieus genomen worden. Wees niet zo snel met je oordeel, want je leest iets anders dan wat ik geschreven heb…

  • Henk

    Wat een geweldige post; hulde & dank! :)

    • De Groene Vrouw

      Ik heb geen idee, het is een interessant onderwerp maar ik moet bekennen dat ik die site nooit lees vanwege de vele onzin die er (mogelijk tussen de zin) op geplaatst wordt…

  • Ellen

    Ik was ook overtuigd van het feit dat ik candida had. En na een onderzoek bij jou bleek dit helemaal niet zo te zijn (jeee)!. Ben wel benieuwd of ik nou echt bijnieruitputting heb, ga over een tijdje eens een speekseltest doen. Je kunt je een stuk gezonder voelen als je weet dat je iets niet hebt 😉

  • Rike

    Ik heb dus dit jaar in maart op grond van internetinfo de tarwe laten staan (en ben daar gigantisch van opgeknapt). En vorig jaar ben ik aan B12tabletten begonnen, vanwege heel specifieke klachten (gevoel op watten te lopen, niet tegen geluid kunnen, overgevoelig voor vanalles en nog wat) en al die klachten zijn verdwenen binnen een week of zes nadat ik met de b12 begon. Voor het eerst in mijn leven. Dus. Aan de andere kant heb ik ook ontdekt dat de gehypte kokosolie voor mij hele rare reacties geeft. Ik ben dus erg van het: probeer en let op en neem niet alles klakkeloos voor waar aan.

    • Remco

      “Ik ben dus erg van het: probeer en let op en neem niet alles klakkeloos voor waar aan”
      Precies! Ik heb ook de tarwe en zelfs alle granen laten staan ondanks dat uit een bloedtest kwam dat ik geen coeliakie had dus ik zou er wel tegen moeten kunnen. Ik ben desondanks enorm opgeknapt van het weglaten van granen uit mijn dieet.

        • Remco

          Daar ben ik inmiddels dus ook achter, nu mijn dokter nog. Goede blog post over brood, gluten en gezondheid!

        • Else

          Dit is iets waar de early adopters van de reguliere geneeskunde ook achter beginnen te komen. Mijn diëtiste (erg open minded richting alternatieve denkwijzen, maar regulier opgeleid) geeft aan steeds meer reguliere signalen te krijgen dat er zich nog wat bevindt tussen tarwe allergie en tarwe intolerantie: tarwe gevoeligheid. Dat ze dit al jaren terug ziet in haar praktijk maakt het des te overtuigender.

  • Marga

    Oooooooh oké, dan bedoelde je inderdaad wat anders dan wat ik er van begreep.
    (kan niet meer reageren op jouw reactie dus zet het hier even met een nieuw berichtje)
    Ik voelde me al aangesproken want ik heb dus alles uit laten zoeken en heb candida, bijnieruitputting, trage schildklier e.d. dus dacht even dat je het allemaal maar ‘hypes’ vond.
    Sorry, foutje van mij dan.

    • De Groene Vrouw

      Nope, not at all 😉 Ik wil zeker niet beweren dat die aandoeningen hypes zijn – maar dat er (zonder onderzoek) veel te snel naar gewezen wordt. Er zijn daadwerkelijk mensen die hier last van hebben, en er zijn bijvoorbeeld zelfs veel meer mensen met glutenintolerantie dan ik van tevoren ooit zou hebben gedacht – maar dat weet ik door goede onderzoeken, en niet door op de gok maar een beetje een ziekte aan te wijzen.

      Zo kwam ik erachter dat ik zelf helemáál niet glutenintolerant ben en ook niet overgevoelig voor tarwe – terwijl ik had kunnen zweren dat dat het geval was geweest op basis van de symptomen. Bleek ik dus zelf ook een Candida te hebben en bovendien (je verzint het niet) een zouttekort. Lang leve het onderzoek, dus, voor juiste diagnoses 😀

  • Claudia

    Pfff… jouw irritatie over een bepaalde website is net zo hoog opgelopen als mijn irritatie over een bepaald forum. Vraag me af of het over de zelfde gaat. Goed stuk overigens, ik ben het helemaal met je eens!

  • J.

    You go, girl :)!
    Prachtige rake rant en heb er smakelijk om gelachen (ja, ik weet waar de frustratie vandaan kwam).
    Ik ga je blog voortaan volgen.

  • Marga

    Grappig…je gaat er zomaar van uit dat de meesten hun ‘diagnose’ van internet plukken.
    Zullen er vast ook wel genoeg doen maar ik denk dat er ook genoeg zijn die het echt wel laten testen.

    • De Groene Vrouw

      Welke ‘meesten’? Ik krijg zelf alleen maar mensen die het goed willen laten uitzoeken 😉 dus volgens mij heb ik het niet gehad over ‘de meesten’.

      • Marga

        Je schrijft dat 90 % vd mensen gevoelig is voor hypes…en dat íedereen ineens candida heeft (of een andere ziekte). Volgens mij is een ziekte niet iets waaraan je meedoet omdat het ‘hip’ is, ik niet tenminste…. andere kant is dat het waarschijnlijk wel steeds meer zo zal zijn dat mensen zelf gaan ‘dokteren’ nu er steeds minder vergoed wordt of mensen verliezen hun baan e.d.

        • De Groene Vrouw

          Dan heb ik het niet goed uitgelegd, of jij begreep niet wat ik bedoelde 😉 Die 90% en die hypes, dat ging over therapeuten en andere experts (al dan niet zelfbenoemd), niet om ‘zorgvragers’. Therapeuten zijn net zo gevoelig voor hypes en rages als alle andere mensen. Beetje jammer dat het in hun geval nog wel eens gevaarlijk kan zijn, omdat ze andere mensen advies geven. Daarom moet je bij aandoeningen niet uitgaan van een rijtje symptomen of van welke ziekte op dat moment hip is – en dat geldt zowel voor therapeuten als voor patiënten.

        • Dr. Prof. Ir. Mr. Marcha

          Halloooooooooo!
          O ik herken dit zoooo allemaal, ik was dus een paar dagen Geleden een beetje dizzy… En. Toen Voelde ik me echt niet “on top of the world”, Maarrrr toen was ik dus wezen kijken op de site over Candida en wat ik toen las, het liet me gewoon spinnen brrrrrr…. En nee ik ben geen kat MIAUW.
          Toen ben ik dus eerst wat etherische olien wezen gaan gebruiken, en dit helpte toen helemaal niet, en toen bleek dat ik eigenlijk helmaal geen CanDida had, hihi. Ik had gewoon honger. Stomme IK 😉

  • Pamela

    Dat is inderdaad het eerste wat in mijn hoofd opkwam, aan het einde van je wederom pittig én inspirerende post:
    Lees, begrijp en ben het eens met wat je bedoelt, maarre….een goede peut is zo nog maar niet gevonden.

  • Karin

    Ik moet hier toch wel smakelijk om lachen. Ik heb geen flauw idee waar die frustratie vandaan komt ;). Je hebt je punt gemaakt! En…je lijf is inderdaad te kostbaar om zomaar mee te f*cken.

    Wel triest om te horen dat mensen dat soort adviezen opvolgen en vervolgens klachten krijgen en zich afvragen waar dat toch vandaan komt..duh..

  • Roos

    Wauw, wat een raak en goed geschreven stuk! Ik heb zelf ‘echte’ ziektes (Reuma, hypotheoride, Sjögren) en heb al sinds ik me kan herinneren een moeilijke buik. Omdat mijn buikklachten als sneeuw voor de zon verdwenen toen ik een hoge dosis prednison slikte en weet terug kwamen tijdens het afbouwen, moet ik nu binnenkort een coloscopie ondergaan. Geen pretje, lijkt me. Ik ben met mijn Reuma wel opzoek naar een ondersteunden alternatief, want ook al zit ik maxed out aan alle medicatie, toch blijft alles stijf en pijnlijk. Als je op alternatieve fora en sites gaat zoeken naar ‘Reuma dieet’ of ‘Reuma supplementen’ kom je de meest rare en vaak tegenstrijdige dingen tegen. Ik vind het wel heel interessant, want de ”echte dokters” in NL bekijken het lichaam toch maar per specialisme en ik heb het idee dat er een achterliggende (noem het holistisch) total body oorzaak is, maar ik weet dus niet wat. Ik laat in ieder geval mijn voorgeschreven medicatie niet liggen voor een cocktail van vitamine B, D, chroom en magnesium. En ik betwijfel ook echt überhaupt het effect van vitaminepreperaten. Maar goed, na die coloscopie wil ik wel eens gaan kijken naar het effect van gluten, want ook ik doe precies wat jij hierboven beschrijft. Zou ik toch óók een glutenintolerantie/allergie hebben?

    • De Groene Vrouw

      Gelukkig kun je dat heel simpel en betrouwbaar laten onderzoeken (met een ontlastingonderzoek). Hoef je niet af te gaan op vage fora 😉 Neem maar contact op als je zover bent!

      • Roos

        Kan dat ook als ik ontstekingsremmende medicijnen gebruik als Methotrexaat en Biologicals (Humira, een TNF-alpha remmer)?

        • De Groene Vrouw

          De glutenfactor wel. Waarschijnlijk komt er een vertekende waarde uit de ontstekingsfactoren, maar als we dat meenemen in de overweging komen we er wel uit.

  • Suuz

    Ik raad een ander geen medicatie of natuurlijke middelen (net zo goed medicatie) aan. Maar ik merk wel dat ik bij iedereen in mijn omgeving die klaagt over vage klachten, roep dat ie naar de Groenevrouw moet :-) .
    Mijn kijk op zelfmedicatie veranderd nog al. Was ik eerst nog van de echinaforce, ben ik na het lezen van jouw blog wel wijzer. Ik zou niet durven zeggen waar mijn grens ligt. Ik heb wel geleerd om het bij slechts een paar informatie bronnen te houden (en niet de vriendelijke verkoopster achter de toonbank van de gezondheidswinkel).

  • Helemaal mee eens. Zelf dokteren is echt niet aan te raden. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat ik dus op deze manier een paar weken een strenge anti-candida dieet had gevolgd waar ik erg ongelukkig van werd, omdat ik dus hele vage maar toch wel vervelende klachten had (en de HA bleek ook niets te kunnen vinden). Na twee weken gaf ik het op omdat het niet vol te houden was.

    Maar onlangs heb ik eindelijk wel een onderzoek laten doen, zo’n darmonderzoek bij de laboratorium, via mijn natuurarts (en heb daar dus flink voor moeten dokken… maar ik wou gewoon weten wat er aan de hand was) en toen kwam daar uit dat er helemaal geen sprake van candida was! Maar wat daar wel uit kwam: was een anti-gliadine waarde van 190 (!), anti (t) transglutaminase waarde van 152 en een calprotectine waarde van 258… Gluten zijn dus hier overduidelijk de boosdoeners… en ik maar aan die anti-candida dieet… voor niets!

  • Nienke

    Ik snap je rant, maar jammer van de vloeken in je verhaal :(

    • De Groene Vrouw

      Tsja kijk: ik ben heus een heel lief meisje, en je moet echt je best doen om mij boos te krijgen. Maar als ik boos ben, ben ik ook boos. Met vloeken en al. Misschien moet je geen posts meer lezen met Rant in de titel, als je dat vervelend vindt 😉

      • Helen

        Ik vind het juíst prachtig.

  • Sara

    Allereerst denk ik ook dat het komt doordat de reguliere zorg je klachten niet serieus nemen. Ik had als kind buikpijn, echt ik heb op de grond gelegen van de pijn. Nooit is er iemand geweest die mij wees op voeding. Want dat bleek zo te zijn toen ik een dieet ging volgen

    . Door het verhogen van de eigen risico ga je een hele groep krijgen die op internet gaat zoeken en zelfmedicatie gaat proberen. Want dat is goedkoper. Alleen over een aantal krijg je een grote groep mensen die moet worden opgenomen,omdat het behoorlijk ernstig is. Ik pleit dus voor dat artsen mensen serieuzer nemen en het eigen risico wordt afgeschaft en in ieder geval verlaagd dient te worden.

  • raak geschreven weer. en het zet aan tot nadenken. heb ooit een artikel in elsevier gelezen (jammer genoeg niet bewaard) over iemand met bepaalde symptomen, (vermoeidheid en nog een aantal anderen). onderzoek in verschillende landen door de reguliere zorg gaven hele andere oorzaken. vitamine tekort, virus, parasiet, waren er een paar van.

    zelf heb ik gemerkt dat ook door de reguliere zorg een een ziekte anders wordt opgepakt. in nederland gaan ze ervan uit dat bepaalde syptomen bijv 95% kans is op verkoudheid. in zweden gingen ze juist kijken naar die 5 %.

    maar goed, ook in mijn praktijk heb ik ontzettende last van mensen die ergens iets hebbben gelezen en dat voor helemaal waar aannemen. en dat zit er dan zo diep in, dat het erg moeilijk is om te overtuigen van het tegendeel. mensen zijn ook een beetje de weg kwijt om naar hun eigen lijf te luisteren. eigenlijk zou daar nog eens een mooie cursus voor moeten komen.

  • Ben het er weer eens helemaal mee eens. Jammer genoeg komt dit niet alleen jouw beroepsgroep voor. Ook in die van mij (verloskundige) komen zelfdiagnoses veelvuldig voor. Vaak dan door de verhalen van mensen om hen heen ingegeven. Mijn antwoord daarop was dan standaard: knap dat je dat zelf al geconstateerd hebt, zonder die moeilijke opleiding van drie jaar en de nodige ervaring die ik hiervoor nodig heb gehad. Daarna ging ik dan gericht op zoek naar wat er volgens mij aan de hand was. Met de nodige uitleg gingen mensen dan met de juiste diagnose en soms de juiste medicatie/advies voorgeschreven naar huis.
    Je hebt mij in ieder geval weer inspiratie geboden voor mijn eigen blog! ( met een nette vermelding erbij natuurlijk 😉 )

  • Josette de Quant

    Goed dat je dit zegt! Ik ben het volledig met je eens! Ik zie ook van alles voorbij komen en heb daar af en toe mijn twijfels over. Ik probeer dus goed naar mijn eigen lichaam te luisteren en niet klakkeloos van alles te doen!

  • Pingback:Rant: Hippe ziektes | Nieuwe Aarde

  • Ellen

    Mee eens! Aan de andere kant is het wel enorm moeilijk een goede therapeut te vinden die de juiste adviezen geeft. Er zijn zoveel therapeuten die mensen adviseren om volop aan de sojamelk(!) te gaan en een vegetarische/veganistische leefstijl aanraden. Laatst hoorde ik over een therapeut die zijn patienten aanraadde te gaan bakken en braden in raapzaadolie. Als je pech hebt kom je met je zuurverdiende centjes bij zo iemand terecht. Ik pleit voor meer WAP-therapeuten die tot de kern doordringen :-)

  • Anna

    Wat een goed stuk, heel verfrissend om te lezen! Dankjewel! 😀