To Breakfast or to Break Fast?

To Breakfast or to Break Fast?

ontbijtje

Terwijl ik dit aan het typen ben, eet ik een ontbijt van left-over nasi-met-groenten van gisteravond. Maar, ik had dit net zo goed kunnen typen op een kop thee. Of op Prana (nee, dat is een grapje!). Ontbijten is overrated. Lang is ontbijten de norm geweest en in de hoofden van veel mensen is het dat nog steeds. Je moet vooral goed ontbijten, om energiek de dag door te komen. Het feit dat veel mensen helemáál geen honger hebben op het moment dat ze net opstaan en bezig zijn met de kinderen en zichzelf klaarmaken voor school en werk, doet daar niet aan af. We Moeten en Zullen Ontbijten. Voor wie dat niet ziet zitten is er een hele nieuwe markt geopend van Lichte Ontbijtjes.

Verschillende ontbijttheorieën

Zonder ontbijt zou je een lagere reactiesnelheid hebben en minder goed kunnen functioneren. Maar is dat wel zo? Het is helemaal niet zo logisch om tegen heug en meug stevig te ontbijten. In veel tradities, zoals de Ayurveda, staat de morgen in het teken van lichtheid. Zwaar ontbijten zorgt er in die opinie juist voor dat je je ook zwaar en log gaat voelen; dat je als het ware in de slaperige, logge nacht-stand wordt gehouden. In plaats daarvan zou je beter niet kunnen ontbijten of juist heel licht, en dat tot een uur of 12 volhouden. Van oudsher werkte je ook eerst op het land, en ging je pas tegen de middag terug naar huis om daar (flink) te eten.

In tegenstelling daartoe, zegt de westerse traditie: eet ‘s ochtends als een koning, ‘s middags als een landheer en ‘s avonds als een arme. Moeten we dat dan volledig verwerpen? Mijn ervaring is dat dit soort ‘boerenwijsheden’, clichés zo je wilt, er vaak niet voor niets zijn. Ook zij stammen uit ervaring en hoe vaak worden er geen clichés ‘bewezen’ door een recente wetenschappelijke studie? Zo weten we nu dat bruinbrood inderdaad gezonder is dan wit, omdat het wetenschappelijk bewezen is – maar mijn oma wist het ook al en mijn gezonde verstand vertelde me hetzelfde.

Groep n=1

We hebben hier dus twee tegengestelde meningen. Niet ontbijten versus wel ontbijten, beide stammend uit eeuwenoude tradities. Welke heeft het nu bij het rechte eind? In de voedingsleer kom je, misschien wel meer dan in welke andere tak van sport dan ook, ontzettend veel discrepanties tegen. Wetenschappers spreken elkaar tegen bij het leven en gezondheidsgurus maken het er niet beter op met hun diëten en filosofieën.

Mijn uiteindelijke conclusie is dat simpelweg niet iedereen hetzelfde is, en dat het dus ook niet zo is dat één dieet of methode altijd en voor iedereen kan werken. Of je die menstypen nu moet indelen naar de Ayurvedische dosha’s of naar Nutritional Typing, daar ben ik nog niet helemaal uit.

Misschien valt het ook wel helemaal niet te meten welk type geldt voor een grote groep mensen; je bent zelf toch altijd uniek en net weer even anders dan de andere leden van je ‘groep’. Hoe vaak heb je niet gesproken met mensen die precies dezelfde aandoeningen hebben als jij – maar wiens ge-wel-di-ge oplossingen voor jou alleen maar averechts werkten? Precies. Jij bent een groep – met een groepsgrootte van n=1.

Deel #2 van dit blog lees je hier. Het werd te lang voor één blog, vandaar.

Reageren? Gezellig!

Reactie (1)

  • Kim

    Wat een verademing, ik eet ook altijd pas wanneer ik honger krijg, heerlijk dat dat ontbijten helemaal niet MOET!