Transitie

Transitie

Transitie

Vroeger liep ik op legerkisten, nu op pumps met net-geen-naaldhakken. Over die verandering heb ik bijna tien jaar gedaan. Want zo gaat dat met verandering: het gaat niet van vandaag op morgen. Dus verwacht dat ook niet van jezelf.

Met mijn beroep heb je altijd wel iets om over te praten. Mensen vragen wat ik doe, ik geef antwoord – en voor je het weet zit je in een diep gesprek over troep (in voeding) of over poep (in het algemeen). Als ik interessant wil klinken vertel ik als eerste dat ik darmfloratherapeut ben; als ik even normaal wil doen noem ik mij voedingskundige. Alsof dat helpt: iedereen eet, dus iedereen heeft wel een mening over voeding.

Er zijn weinig onderwerpen die de gemoederen zo bezig houden als voeding. Of je er nu een religie van maakt of gewoon in de war bent over wat je wel en niet moet eten; iedereen is er op een punt mee bezig. Sommigen voelen puur en alleen mijn aanwezigheid al als provocatie en voelen zich genoodzaakt om zichzelf te verdedigen: “Ja maar kijk, met een gezin van vijf kan ik gewoon geen biologische kip betalen en voor drie euro de kilo is ‘gewone kip’ [hier bedoelt men dus plofkip] wel haalbaar“. Oh ja, joh? Goh.

 

Moeilijk

Er zijn natuurlijk ook veel mensen die, al dan niet door mijn toedoen, gezonder (willen) gaan eten. Die het nut inzien van minder suiker, minder graan, meer groenten, biovlees en noten. En veel mensen vinden het dan vooral Moeilijk. Lastig om elke dag iets anders te verzinnen dan brood, ingewikkeld om gezonde lunch mee te nemen naar hun werk, vervelend om zoveel met voeding bezig te zijn.

En weet je wat? Ik begrijp dat. Want ik vertelde je al eens eerder dat ik ondanks alle kennis óók nog steeds niet ben waar ik wil zijn, qua eten. Ik weet het allemaal en ik dóe het ook – maar als mijn man (die bij ons thuis de boodschappen doet) geen diepvriesgroenten haalt en wel brood, dan eet ik ook gewoon boterhammen. En als ik ga zitten werken bij Seats2Meet, heb ik ‘s ochtends óók haast om de deur uit te komen en maak ik dus geen lunch klaar – en dan eet ik broodjes en soepjes die vaak lekker zijn, maar niet voldoen aan mijn visie van ‘gezond’.

 

Tijd

Dus ik snap dat wel, dat het lastig is. Ik had het er laatst nog met een vriendin over: de reden dat sommige mensen voeding als een religie gaan behandelen, is zodat ze niet meer hoeven na te denken. Als jij voor jezelf besluit dat rauwe groenten het enige zijn dat gezond is voor een mens, dat we ‘kunnen verteren’, dan hoef je nooit meer stil te staan en ingrediënten te lezen op een pakje (want die koop je dan gewoon niet). Je hoeft nooit meer na te denken over of havermout nu wel of niet gezond is (eet je niet). Je hoeft nooit meer moeilijk te doen over vlees, vis of vega (want dode dieren, daar doe je niet aan). Lekker makkelijk. En dat geldt natuurlijk ook voor alle andere voedingsreligies, van Paleo tot Atkins.

De rest van ons, die ervoor kiezen om niet blind te geloven wat één of andere guru ons vertelt wat we zelf ontdekken, moeten dus wel nadenken. En dat kost tijd. En bovendien: het houdt nooit op. Ik denk ook nog regelmatig na. Over wat ik vind van ingeblikte vissenlevers, over of het nou eigenlijk kwaad kan om je noten niet te weken, over hoe gezond het is om zwart-wit te leven. Dat hoort erbij.

En ik doe er dus, net als jullie, soms lang over om weer back on track te komen na een paar dagen waarin het even niet ging. Of om na te denken wat ik ook alweer voor de lunch ging eten. Da’s heel normaal, hoor. Je moet alleen de keuze maken om weer back on track te (willen) komen. En dat kost dus moeite. En tijd. Laten we niet doen alsof het mooier is dan het is.

 

Tips & quick tricks

Goed. Wat kun je dan doen om het jezelf zo makkelijk mogelijk te maken? Dit hele stukje hierboven was al de eerste tip: accepteer het. Accepteer dat je een mens bent en dat je in Nederland anno 2014 leeft. Accepteer dat je geen enkele gezondheidsopvoeding whatsoever hebt gehad en dat je het nu dus allemaal uit moet zoeken. Dat dat tijd en moeite kost en dat je dat dus niet binnen een week onder de knie hebt. En als je met mij praat: accepteer dat ik geen magisch toverstokje heb waarmee jij het ineens allemaal snapt, kunt en doet (want, alltogether now: dan zat ik allang met mijn rijke kontje op Aruba).

Foodblogs staan vol met snelle tips & tricks waarmee je ‘in een half uur je lunch voor de hele week klaarmaakt’ en waarin gedaan wordt alsof het hartstikke makkelijk is, allemaal. Je zou er haast een minderwaardigheidscomplex van krijgen, want er wordt gedaan alsof het supersimpel is en net zo snel en makkelijk als een blik soep opentrekken. En dan ben jij dus raar, dat je het allemaal maar moeilijk vindt.

Blogs vol snelle tips & tricks, allemaal om het feit te verdoezelen dat het gewoon tijd en moeite kost. Effort. En da’s toch niet zo heel gek? Ik weet niet wat jij voor werk doet, maar ik heb gewoon 10 jaar gestudeerd voordat ik mijn vak een beetje kende. En als ik ineens automonteur wilde worden, moest ik weer vijf of tien jaar leren voordat ik met mijn tengels aan jouw Mercedes durfde te zitten. Maar [let op, dit is belangrijk]: ik kan waarschijnlijk al na een week mijn eigen olie verversen of de uitlaat vervangen.

Met andere woorden: dat je moet accepteren dat je nog lang geen expert bent die alles in een handomdraai doet, wil niet zeggen dat je niet alvast kunt beginnen. En dat het dan tóch helpt. Dus laat je niet afschrikken en just do the work. Iets met lange reizen en eerste stappen. Hèhè. Doe je er altijd zo lang over om een punt  te maken?

Ziezo, genoeg gerant. En vooruit dan. Voor jullie gemak dan nog drie snelle tips om je op weg te helpen:

  • Planning. Het helpt. Maak een weekmenu (voordat je boodschappen gaat doen of zodra het groentenabonnement aankomt), zodat je maar één keer over dingen na hoeft te denken. Dat scheelt. Als je slim bent, plan je het zo dat je iedere dag het restje avondeten van de vorige dag kunt verwerken in de lunch. En als een weekmenu teveel gedoe is, denk dan in ieder geval de dag van tevoren na over je eten van morgen.
  • Pik de basis ergens op. Het is heel lastig om zomaar in je eentje te bedenken welke voedingsfilosofie je aanspreekt. Laat staan om van ieder voedingsmiddel apart te ‘weten’ of het gezond is of niet. Of om te snappen welke expert gelijk heeft en welke niet. Vind iemand (dat kan een coach zijn, een website of een boek) die je aanspreekt en leer er de basis. De meesten bieden wel een beginnerscursus aan (of, in mijn geval, het Voedingsconsult waarin ik je één op één leer wat gezond is voor jou). Volg die zodat je de basis snapt (en vraag dan gelijk waarom zij denken gelijk te hebben, zodat je daar later niet meer over hoeft te twijfelen) – en bouw van daaruit verder.
  • Zorg voor inspiratie. Als iedereen in je omgeving uit eten gaat bij Restaurant De Gouden Bogen (da’s een eufemisme voor de McD), of als je partner cola light in huis haalt (en jij dat niet wilt drinken maar wel heel lekker vindt) is het lastig om je nieuwgevonden kennis te blijven uitvoeren. Zorg dus dat je niet (alleen) één keer heel groot geïnspireerd wordt, maar heel vaak kleine beetjes. Door dit blog te lezen bijvoorbeeld, of door etentjes te organiseren met anderen die het ook leuk vinden om met voeding bezig te zijn. Dat grote inspireren moet je trouwens wel ook doen, om je hersenen te voeden met nieuwe, fantastische kennis. Ik kan daar echt van opladen. En als je niet weet hoe of waar: er is komend weekend een geniaal congres waar je kunt beginnen.

 

Ben je helemaal tot hier gekomen? Mooi zo. Dan kun je nu je kontje van de stoel hijsen om een stuk papier te pakken, en een pen. Het is maandag en je moet zo boodschappen doen – tijd dus voor je eerste planning. Wat eet je vanavond? En morgen? Precies.

 

De vraag van vandaag:
Hoe maak jij het makkelijker voor jezelf om gezond(er) te eten?
Vertel het ons in de reacties!

Reageren? Gezellig!

Reacties (17)

  • Pingback:World Wide Web Wednesday | De Bakparade De Bakparade

  • Wij werken met succesnummers. Weet iedereen waar die aan toe is. Ovenfriet, pasta en pizza zijn er nog niet uit, maar ik werk aan meer succesmaaltijden op basis van groente + eiwit. Kippepoten uit de oven vinden ze heerlijk, ik maak spruitjes met spekjes erbij. Laatst bataatfriet uit de oven geprobeerd (uit I <3 groente), redelijk succesvol, pompoenrosti dat "lust" dan alleen ik. Dat accepteren. Kippesoep, uiensoep zelf maken vind iedereen eerlijk. Eten we pita brood bij. Of falafel, als de Lidl het heeft.

    Geleidelijk probeer ik meer groente, minder koolhydraten te introduceren. Wil binnenkort courgettespaghetti gaan proberen. Belangrijkste, dat iedereen het lekker vindt. Kinderen krijgen om 5u a half6 hapklaar wortel, komkommer, (als de rauwkost op is) nootjes, worst, salami. Dat zit er vast in (en ze hebben eigenlijk eerder honger dan manlief thuis is). Hoef ik bij het warme eten niet meer te stressen hoeveel ze eten.

    Iedereen behalve ik eet brood. Kan ik niet zo makkelijk veranderen. Wel doe ik nu, geheel tegen mijn opvoeding in, van ganser harte lekker dik beleggen. Het beleg (pindakaas, worst, maar ook chocopasta) is gezonder en belangrijker dan het brood! Snoepen van (hartig) beleg mag prima. Zelf snack ik ook gerust met een lekker stukje blauwe of geitekaas. Of gerookte makreel. Ook leuk: plakje komkommer, stukje paprike oid met hartig beleg erop (zachte kaas, humus, smeerworst). In plaats van dat toostje.

    Kortom, succesnummers en geleidelijk af en toe iets uitproberen / vervangen door gezonder alternatief. Goed gevulde voorraadkast, koelkast en diepvries. Snackjes onder handbereik. Als manlief thuiskomt heb ik zijn pantoffels klaarstaan, gezonde snacks bedoel ik (bv wat de kids ook hadden). Anders staat hij weer in de keuken met de koektrommel in zijn hand te krunsjen (ja, en ook snoep hebben we gewoon in huis). En heeft 'ie zijn buik vol voor hij een hap groente op heeft. Liefde toch?

    Grappig is, dat ik aardappelen inmiddels (twee jaar onderweg) niet meer zo lekker vind. Laatst had mijn ega die diepvries oven krieltjes (van aardappelmeel) gemaakt pfff twee hapjes en ik was er klaar mee. Dan liever die spruitjes met spekjes uit de oven! En ook een kleffig cakeje van mijn moeder, een hap wat een kledderige weee zooi, ik spuug het zo uit (wel discreet natuurlijk) en in de prullebak.

  • Maud

    Er zijn veel simpele dingen die het je veel gemakkkelijker maken om gezond(er) te eten.

    Om ook de (aanbiedingen) voorraad in de kelder en vriezer niet oud te laten worden maak ik een maandlijst met avondmenu’s. Erachter een kolom wat uit de vriezer komt en wat er bijgekocht moet worden. Afhankelijk van dit maandmenu maak ik een ontbijt- en lunchmenu waarbij ik zorg voor voldoende afwisseling, zo weinig mogelijk suikers en brood. Dit vooraf bedenken en noteren scheelt een hoop tijd. Ondertussen laat ik elke week wel een paar dagen open zodat ik na het doen van boodschappen daar de menu’s kan invullen met verse boodschappen die ik in de aanbieding gekocht heb. Bij voorkeur bij de bioboer :).
    Mijn keukenlade puilt inmiddels uit van de kruiden, noten, zaden en lege voorraadbakjes, de inhoud van mijn koelkast wordt steeds meer bio en mijn fruit- en groenteschaal op het aanrecht ligt elke week voller. Bij ons scheelt het namelijk enorm als er meer dan genoeg fruit en groente voor het grijpen ligt; de verleiding om dan de koektrommel (waar tegenwoordig eigenlijk toch alleen nog maar soepstengels voor zoonlief in zitten) te duiken wordt dan automatisch steeds minder groot.

    Om het ook niet helemaal een mission impossible te laten worden doe ik ook niet moeilijk als we dan op een avond met echt tijdgebrek een keer een frietje halen of een tosti maken. Ook lekker af en toe!

    Ondertussen check ik bijna dagelijks of er al een nieuwe blog is (tja, als je koekjes laat staan mag daar een gezonde verslaving wel voor in de plaats komen…toch? ;)), en lees ik alles over voeding wat me interessant lijkt.

  • IngeS

    Door wekelijks iets te proberen uit een van de “gezondere” kookboeken en regelmatig de successen te herhalen! Idd stap voor stap.. Bedankt voor het mooie stuk…

  • Nadine

    Hoe ik het mezelf makkelijker maak om gezond te eten? All of the above! Weekschema’s, een aantal leuke inspirerende blogs volgen en recepten zoeken, zelf recepten verzinnen en delen met leuke foto’s (al een leuk doel op zich), mijn zussen erin mee krijgen. Misschien helpt het wel dat ik echt van koken hou en er van geniet als anderen (vooral mijn man) zo genieten van nieuwe gerechten. En het kostte inderdaad tijd voordat ik mijn draai had gevonden. And a little help from mijn favoriete blogger 😉

  • Lies

    Mijn man kookt; als ik thuis kom dan staat het eten voor me klaar….. :-) Dus ik stuur hem heel vaak je blogs door om hem zover te krijgen gezonder voor mij (en dus voor het gezin) te koken. Wat omschakelen betreft een extra vertragende stap, maar ja ik hoef er alleszins niet over na te denken. 😀

  • Ierdwyfke

    Ontbijt; smoothie met fruit, groente, noten/zaden, gember, div. specerijen en/of kruiden.
    Lunch; Boekweit/Teff noten/zaden/rozijnen brood of een gebakken eitje zonder beleg maar met fruit wat voor handen is en waar ik zin in heb.
    Diner; Boekweit/kikkererwten pannenkoek, met knoflook, ui, geelwortel en een beetje kruidenzout.
    Daarop; gestoomde broccoli, gebakken courgette, augurk en zachte geitenkaas.

    De ochtend en de middag zijn nagenoeg stabiel, het Diner heeft een grotere variatie. Meestal de pannenkoek, makkelijk maar vooral lekker. Couscous/Gierst/Quinoa staat op plaats 2, boekweit/speltrijst op 3, bonen en linzen op 4 en aardappel/pasta’s op 5

    Dit is voor mij he? De man wil gewoon Hollandse pot en de kinderen… ik mag blij zijn als ze eten… (avondeten).

    Desalnietteplus; ik ben dol op eten! Maar vooral het bereiden en de voorpret, geniet ik van.
    Ik gebruik als inspiratie de kookboeken ‘weten van (h)eerlijk eten’ en de app van http://www.greenkitchenstories.com en ook praten met familie/vrienden en kennissen ‘wat vind jij lekker?’ En dat hoeft nou niet per se jou smaak te zijn, maar ik luister vooral naar welke combinaties ze gebruiken. Mits er veel pakjes en zakjes met poedertjes en weinig inhoud worden gebruikt, dan haak ik heel snel af….

    Alleen al de passie voor eten voel je je al beter door.
    Waarom? Je word langzaam aan bewust van wat er in je mond verdwijnt…

  • Alyson

    Lijstje voor de bio boer: check, als het goed is wordt er morgen een tweetal kratten met bio voer afgeleverd. Van rauwe melk en een desembroodje voor de oudste, tot een bakje champignons voor de jongste en allerlei ander groenvoer. En een beetje vlees. Dat gaat dus best goed. Maar weet je wat ik nu rete moeilijk vind? Wanneer ik op zondag middag op dat weeklijstje zit te zwoegen en ik vraag aan het gezin ‘wat willen jullie eten volgende week?’, krijg ik of géén reactie of dingen als ‘patat!’ ‘pizza!’ “pompoensoep!’ (dat dan wel weer…). Nou, díe dingen stonden er al op. Het moeilijke op het moment vind ik eten verzinnen wat iedereen wil eten, het is niet dat ik het niet vraag of met ideeën kom, maar blijkbaar is het voor man en kinderen te abstract ofzo: Volgende week zondag, wat wil je dán eten? En dan klagen over wat er op tafel komt, zélfs als het iets is wat ze zelf hebben geopperd. Dát vind ik dus moeilijk. Ik probeer het op te lossen door een variatie op tafel te zetten, boerenkool met (pompoen)soep vooraf (of na of later) Hoe doen anderen dat?

    • Gea

      Ik heb een pinterest bord met ideeën voor het avondeten. Alles dat we regelmatig eten en lekker vinden zet ik er op en als ik het dan even nieg meer weet kijk ik daar op..

      • Alyson

        Ik heb zelf genoeg ideeën, het gaat er om dat er geen input uit de familie komt, maar wel klachten over wat er op tafel komt…

        • Ierdwyfke

          Die klachten hou je…
          Hier lopen, vooral de kinderen, al 6 jaar te mieren met het eten.
          De man heeft vooral de opmerking ‘dat hoef ik toch niet te eten?’, dus ben ik gestopt met moeite te doen om voor hun iets ‘bijzonders’ op tafel te zetten.
          Ik stoom alles op het vlees na en dus eet de man aardappel/groente/vlees en de kinderen vraag ik wat ze willen. Of dat van mij, of dat van Pa.
          Meestal eten ze dat van mij aangevuld met fruit of noten, omdat dat meestal wel opgaat…
          Verder mogen de kinderen kiezen of delen, eet je niet? pech… Ik wel.

        • De Groene Vrouw

          Oh, daar zit bij ons gewoon een rem op. Je eet het of je eet het niet, maar er wordt niet geklaagd, gemokt of gekokhalsd aan tafel. Als ik alleen nog zou koken wat mijn familie lekker vond (met name oudste dochter), dan aten we patat, aardappelen en spaghetti. Daahaaag.

  • René

    Huh, ga je nou gewoon zitten vertellen dat je een mens bent? Nou ja zeg. Maar zonder dollen, goed idee om even te relativeren. Zouden we elke week even moeten doen.

    • De Groene Vrouw

      Ja, bizar. Het zou mijn nietsch verbazen als mijn facebooklikes vanmiddag tot 3 gereduceerd zijn. #gewooneenmens 😉

  • Jasmijn

    Toch wel grappig, ik zit met een pen en papier voor me voor mijn weekmenu en boodschappenlijstje. Ik heb even wat minder inspiratie en zie dat er een nieuwe blog staat. Hee, eerst lezen. Ik was al goed bezig dus :) Laat ik mijn lijstje eens afmaken…

  • Pingback:Transitie | Nieuwe Aarde