Fun for Two: darmkrampjes, niet alleen het probleem van je baby

Fun for Two: darmkrampjes, niet alleen het probleem van je baby

fun_for_two

We hadden het er vorige week al over: darmkrampjes, mogelijke oorzaken en wat je eraan kunt doen. Maar wat als die krampjes niet alleen ‘van’ je baby zijn, maar ook van jou?

 

Oef, ik begeef me op glad ijs. Dat snap ik ook wel: je bent he-le-maal kapot van die huilende baby ‘s nachts, gaat die trut van een Groene Vrouw je ook nog eens vertellen dat het allemaal je eigen schuld is? Daar zit je dus écht niet op te wachten, zoek het maar lekker uit.

Wees gerustgesteld: dit is geen blog over wiens schuld de krampjes zijn. Maar wel één met een paar eye-openers erin die ik al heel lang met een groter publiek wil delen (in plaats van ze steeds persoonlijk tegen mensen te roepen). Oh wacht – waarom was ik ook alweer een blog begonnen? Oh ja 😉

 

De heilige drie-eenheid: moeder-baby-omgeving

Waar gaat het nu eigenlijk om? In het vorige blog heb je kunnen lezen dat darmkrampjes een aantal oorzaken kunnen hebben bij de baby, zoals een niet-optimale darmflora. Dat soort dingen kun je bij je baby behandelen. Maar er zijn ook factoren waarbij het niet voldoende is om alleen naar het kind te kijken. Waarbij je het kind niet los kunt zien van de moeder en van de omgeving.

Stress is zo’n factor. Net zoals een baby in het begin zijn eigen temperatuur nog niet kan reguleren, kan ze ook emoties nog niet goed regelen. Voor beiden hebben ze hulp van buitenaf nodig; een prettige omgeving en de (lichamelijke) aanwezigheid van een ouder. Daarom zijn draagdoeken ook zo fijn: door je kindje tegen je aan te dragen, fungeer je zelf als ‘buffer’ voor zowel temperatuur als emoties. Bovendien, zoals je nog weet van vorige week: door te dragen maken jullie beiden oxytocine aan, wat een sterke antagonist (tegenhanger) is van het stresshormoon cortisol. Je wordt er dus relaxter van.

Maar wat, als de omgeving van de baby niet rustig en prettig is? Bijvoorbeeld omdat je in een scheiding ligt, omdat er onverwachts iets ernstigs gebeurd is of omdat je meer op je schouders hebt gekregen dan je eigenlijk verwachtte? Bij fikse (chronische) stress van de ouders werkt het systeem ook andersom: de baby voelt de negatieve sfeer aan en neemt deze over. Het klinkt wat zweveriger dan ik het bedoel, want uiteindelijk komt het neer op stofjes: wederom adrenaline en cortisol die worden aangemaakt bij stress, en die de groei en ontwikkeling van de baby remmen.

Ook co-factoren zoals alleen in het bedje laten liggen (omdat je als ouder op je tandvlees loopt), de tv aan als geluidsbehang (zodat je andere kind tenminste even rustig is) of slechte voeding (omdat je echt-echt-echt geen energie meer hebt om te koken) kunnen zorgen voor meer stress en minder veerkracht om die stress op te vangen. Zo belanden jullie in een negatieve spiraal, die moeilijk te doorbreken is.

Affijn. Ik kan niet in jullie gezin kijken, maar mocht je hier iets in herkennen: zoek hulp. Regel een vriendin, tante, buurvrouw, psycholoog, coach of iemand van een forum die je begrijpt en je komt verzorgen. Dat mag namelijk, juist nu. Zorg dat je binnenkrijgt waar je behoefte aan hebt: zowel in verzorging als in voedingsstoffen, desnoods met een paar flinke vitaminepillen. En zoek hulp.

 

Spruw

Een tweede belangrijke oorzaak voor krampjes, die verder gaat dan alleen de baby zelf, is spruw. Veel voedende moeders weten waar ik het over heb: een baby met een wit, vlokkig laagje over de tong, buikkrampjes en/of pijn in zijn mond, een zielig rood kontje en jij pijnlijke tepels. En misschien krijg je van alle verminderde weerstand nog wel een fijne vaginale schimmelinfectie ook, want dat is dezelfde Candida albicans als de spruw-schimmel.

Wat ik nooit helemaal begrijp, is de methode waarmee spruw bij baby’s wordt aangepakt. Er wordt een schimmeldodend middel gebruikt (zoals Nystatine of Gentiaanviolet), en dat wordt aangebracht op alle zichtbare plekken: tepel, mondje, kontje. Maar dat zijn alleen de zichtbare plaatsen – de Candida zit IN het lichaam. In de darmen, om precies te zijn. Het komt er aan de voor- en achterkant uit, het zou raar zijn als het niet ook in het midden zat, nietwaar?

En die darmen worden vaak niet meegenomen. Zo zonde, want daardoor pak je maar de helft van het probleem aan – het topje van de ijsberg – en loop je dus kans dat de brandhaard in de darmen jou en je baby continue herbesmet.

Een overgroei van Candida in de darmen komt bij baby’s heel makkelijk voor; hun darmflora en darm-immuniteit is nog niet zo ver ontwikkeld dat ze zich daar goed mee kunnen verdedigen. Zeker als je zelf schimmelgevoelig bent, draag je deze gist (die zich kan ontwikkelen tot een schimmel) continue met je mee, en een besmetting is dan ook zo gepiept. Hebben jullie een goede darmflora, dan kan de gist Candida vrij weinig aanrichten in de darmen, maar is de darmflora prut, dan settelt hij zich heerlijk in de darmen grijpt hij om zich heen.

Hebben jullie spruw, begin dan met een kuur goede probiotica, om de eigen darmflora te ondersteunen en versterken. Ook jij als voedende moeder dus! Daarnaast kun je altijd ter plaatse nog behandelen met een schimmeldodend middel (let alleen even op, want veel Nystatine-gels bevatten een klap suiker waar je U tegen zegt, en maken het probleem dus alleen maar erger). Helpt het niet voldoende en blijft de infectie terugkomen, dan wordt het de moeite waard om te laten onderzoeken waar dit vandaan komt. Misschien is je darmmilieu niet in staat om de goede bacteriën te onderhouden, misschien is je voeding niet optimaal, misschien is er een belasting met afvalstoffen die zorgen dat de Candida kan blijven groeien – het valt allemaal te onderzoeken, maar het kost wel iets meer moeite dan alleen een beetje smeren. Maar ja, een grondige aanpak is ook iets waard 😉

 

Allergie

We hadden het vorige week al even kort over allergie. Toen riep ik iets belangrijks, maar ik weet niet zeker of dat ook echt goed opgepikt is door iedereen. Dus ik roep het gewoon nog een keer:

Als jouw darmen intact zijn, is allergie bij je baby eigenlijk geen optie.

Dat zit zo. In een gezonde darm worden de voedingsstoffen volledig verteerd. In stukjes gehakt tot alleen hun bouwstenen overblijven:

  • geen koolhydraten meer, maar glucose
  • geen vetten meer, maar vetzuurketens en glycerol
  • geen eiwitten meer, maar aminozuren.

Die losse bouwsteentjes kunnen vervolgens door de cellen van de darmwand heen worden opgenomen en via bloed en lymfevaten worden getransporteerd naar de lever en naar de rest van het lichaam.

De cellen van de darmwand zitten normaal gesproken netjes dicht tegen elkaar aan, en ze houden elkaar vast met ‘handjes’: de tight junctions. Daardoor glipt er niets langs de cellen (tenzij het lichaam dat graag wil, maar dat is een ingewikkeld verhaal). Maar. Als de darmflora en het darmslijmvlies niet in orde zijn, kunnen de tight junctions aangetast worden. De cellen van de darmwand kunnen dan beschadigen en wat verder uit elkaar komen te staan.

Ineens gaan er niet meer alleen goed verteerde bouwstenen door de cellen heen, maar kunnen er ook grotere brokken voedingsstoffen langs de cellen glippen en in het lichaam terecht komen. Geen hele pinda’s hè. Dat zou raar zijn. Maar wel hele eiwitten. En dat is een probleem, want het lichaam ziet hele eiwitten als een gevaar. Ziekteverwekkende bacteriën en virussen bestaan namelijk ook uit eiwitten, dus eiwitten = alarmfase 1. Het immuunsysteem duikt erop, en met een beetje hulp van omgevingsfactoren, voedingsstoffentekorten en domme pech ontstaat een allergie. En daar hoef je niet eens altijd iets van te merken.

Heb je nu als moeder een perfect intacte darm, dan gebeurt dit niet. In jouw lijf, en dus ook in je moedermelk komen alleen goed verteerde voedingsstoffen terecht.  Die geef je door aan je baby, in wiens lekke darm ze geen enkel kwaad kunnen. Maar heb je als moeder losgelaten tight junctions (en jammergenoeg is er geen app om je daarvan op de hoogte te stellen), dan kunnen die hele eiwitten in je bloed terecht komen – en daarmee ook in je moedermelk. En aangezien je baby dus lek is, hebben ze daar een direct effect op de ontwikkeling van de darm – en met dezelfde domme pech, ook op het immuunsysteem.

Dat is natuurlijk nogal een uitgebreid – en heftig – verhaal: door jouw niet-optimaal functionerende darm, krijgt je baby last. Dat is niet leuk om te horen (als dit bij jullie speelt natuurlijk). Maar het betekent wel dat er iets aan gedaan kan worden. En let op: dit speelt dus specifieke gevallen. Ik ken jou niet, dus ik kan met geen mogelijkheid voorspellen of dit ook exact jullie verhaal is – maar het is wel de moeite van het onderzoeken waard.

 

En dan?

Dat jij & je moedermelk invloed hebben op je baby, betekent natuurlijk in geen geval dat je per direct moet stoppen met borstvoeding als het allemaal even niet zo lekker loopt. Het betekent wél dat je als moeder per direct voor jezelf moet gaan zorgen. Ik krijg zoveel moeders in de praktijk die roepen “Ja, eerst mijn kind maar eens oplappen, daarna kom ik zelf wel weer!” Dat is begrijpelijk, maar vaak de verkeerde volgorde. Want als jij niet opknapt, gaat het niet lukken om je kindje er bovenop te krijgen. Dus behandel jezelf, daarmee vang je twee vliegen in één klap – en da’s wel zo logisch.

 

 

De vraag van vandaag:
Wanneer merkte jij dat moeder-baby-omgeving een duidelijke invloed op elkaar uitoefenen? Vertel het ons in de reacties!

 

Reageren? Gezellig!

Reacties (28)

  • Jolien

    Wauw! Wat logisch allemaal en helaas, helaas lijkt het alsof dit stukje over mij en mijn 5mndjes jonge, borstgevoede meisje te gaan😔Zodra ik zuivel gebruik (en vooral wanneer ik kwark eet. Weer die stomme eiwitten!) heeft zij daar heel de dag last van in de vorm van krampjes, winderigheid etc etc. Ik had de zuivel al zoveel mogelijk laten staan omdat ik dacht dat zij een koemelkallergie had🙄😳

  • Ro

    Bosbessensap tegen spruw is 100% natuurlijk en effectief !!

  • Carolien

    Als ik naar mijn mijn schoonouders ga of weg kom heb ik een huil baby. Ik zot dan vol met spanningen dus niet zo vreemd

  • Jolien

    Mijn dochtertje van bijna 8 weken heeft helaas ook spruw. We gebruiken beide al probiotica (mijn darmflora is al van jonge af aan prut en helaas heb ik haar dit waarschijnlijk meegegeven) Wat echt een wondermiddel is om de spruw in de mond en op tepels te bestrijden is zwarte bessensap (in z’n puurste vorm en dan een beetje aanlengen met water. Een gaasje doodrenken en dat door het mondje halen) Deze tip kreeg ik van mijn zus die het op haar beurt van haar verloskundige kreeg. Een wat oudere vrouw, pro-groene dingen en anti-medisch ingrijpen waar het niet echt nodig is. Deze vrouw had bevallingen begeleid in afrika waar naar ik vermoed een stuk minder medicijnen voor handen zijn en je het dus toch moet doen met natuurlijke middelen.
    Ik was helaas zo dom om te snel te stoppen met het behandelen van haar mondje dus nu is het weer wat terug gekomen. We zijn nu dus maar weer begonnen. Ik hoop dat de probiotica ook wat meer effect gaat hebben.

  • S.J.

    Hier een dochter met extreme darmkrampjes en verborgen reflux. Huisarts vond het wel meevallen, osteopaat dacht aan te veel prikkels vanuit de omgeving en lactatiekundige vond mijn toeschietreflex te sterk. Uiteindelijk, ten einde raad, bij een mesoloog terecht gekomen die me na wat meten vertelde dat het aan mij lag – ik had ‘een dijk van een lactoseintolerantie’. Per direct gestopt met lactose en mán, wat een wereld van verschil. Nog wel darmkrampjes maar niet meer dan ‘normaal’. Pittig om je dieet zo rigoureus te veranderen, maar wel haalbaar. En de keren dat ik per ongeluk of onbewust toch wat lactose binnenkreeg, begon het krijsen van de pijn weer, waardoor het weer heel duidelijk was waar ik het voor deed :-) Ik heb nog steeds niet helder waarom het werkte zoals het deed (zij was vanzelfsprekend niét intolerant, maar had dus last van iets in mijn melk ofzo?) maar dat de mesoloog gelijk had, was duidelijk. Zeker een verband dus!

    • De Groene Vrouw

      De meest logische verklaring is dat het niet om lactose ging maar om koemelkeiwit. Dat kan (volgens de principes die in dit blog staan) inderdaad door’druppelen’ in je moedermelk. Lactose kan dat voor zover ik weet niet, dus dat zou minder logisch zijn.

      • S.J.

        Flesvoeding van koemelk ging wél goed, dus het blijft een beetje een raadsel! ?

  • Amanda

    Ohw ja hier is het overigs wel alleen het probleem van de baby tot 3 weken gaf ik bv, mee gestopt omdat het zeer deed bij mij, toen bleek hij al spruw te hebben. We waren beide te onrustig.
    Ik heb zelfde tijd al hem wel waterpokken gehad, heel ernstig en voetschimmel en blaasjesexceem, dus dan kijk je ook naar een link…. Ik heb ook een zwak immuunsysteem maar mijn kleintje heeft er het meest last van.. Ik moet wat aan mezelf doen maar als het rustig is em beter gaat met kleintje heb ik ook minder stress en dat is ook een factor op een immuunsysteem van 0

  • Amanda

    Wat een goed verhaal.het is hier nogal ingewikkeld, vanaf de geboorte van mijn zoontje (nu 11wk) alleen maar lopen tobben. Begon bij reflux met 2wk. ( word behandeld) en extreme darmkrampjes waarna opname in het ziekenhuis volgde.hij kreeg toen ook al nystatine en nu 6 weken later nog steeds..:( hij leek goed te reageren op nutrimigen voor kma. Hij krijsde het uit van vitamine d druppels… Daar zit Glutenbevattende tarwe in… Hm daar is hij ook gevoelig voor. Hij kronkelt zo met zijn lijfje en blijft onrustig, is ook heel prikkelbaar en vermoeid..en heel gespannen van de pijn in zn darmen. Ik blijf maar met de vraag rondlopen wat nou de oorzaak is. Want in het ziekenhuis kijken ze niet verder. Nu sinds een week weer heel erg last van zijn darmen, niets helpt. Ik doe er alles maar ook echt alles aan om krampjes te voorkomen maar heb het gevoel dat er gewoon iets zit (of niet goed zit)in zijn darmpjes. Vanaf het begin al gezegd lijkt wel of er allemaal beestjes in zijn buikkie zit. Dus ik dacht aan parasiet.( ik word er gek van om steeds maar te blijven zoeken naar een oorzaak…dat doet een moeder toch niet Zomaar?)
    Maar doordat de spruw (na 7 weken nog niet weg is, en hij 2weken terug 4x2ml nystatine ipv 4×1 moet nemen.. Kijk ik hier nu weer na. Zijn darmflora is zo slecht en wat je al zegt hij heeft een zwak immuunsysteem, want met 5 wk al waterpokken gehad. ( dat wil ook wat zeggen.) dat de nystatine de goede bacteriën dood, kan de oorzaak hier ook zijn. God wat heeft hij een ellende meegemaakt vanaf zn geboorte ( en ik ben er soms helemaal klaar mee) ik ga vandaag bellen om zijn ontlasting te willen onderzoeken en ook orthiflor start halen. Ik ben zo bang dat er iets is met zijn darmen, zelf ga je voor dokter spelen en de ergste dingen in je hoofd halen want dokter weten het zelf soms ook niet. Ze kijkwn er niet na maar je baby heeft pijn:( ik ben er klaar mee om het er zo bij te laten zitten er moet iets gebeuren zelf raak ik moedeloos. Ik heb zo’n mooi vrolijk tevreden kereltje, maar door de pijn in zn darmpjes is hij zo onrustig, net of er een slang in zit en reageert overal heel heftig op. Ik zie amgst of paniek in zijn oogjes.Ik heb er ook nog een van 4 met adhd en die darmpjes reageren ook op die prikkels. Echt lastig maar ben een doorzetter! Iedereen ziet me gestresst en opgefokt. Want hoe kom ik erbij? Maar als ik dit soort verhalen lees, krijg ik steeds meer hoop om de puzzel op te lossen. Ik heb trouwens ook op een forum gezocht en familie werkt veel, vriendinnen hebben ook kinderen en kunnen niet altijd. Mensen vinden me bijna zeikering over komen als ik vraag of dat ze even willen meerijdenwantmet een baby met darmproblemen is het echt moeilijk om even naar buiten te gaan in de wagen, hij krijst het uit van de prikkels wat op hem werkt, en vecht tegen zijn vermoeidheid. Waardoor ik best gestresst reageer en hij dat ook voelt. Vizuele cirkel dus…. Dus bedankt voor dit verhaal zo kan ik verder kijken om te achterhalen wat er met mn lieverd is.Hi

  • Marjan

    Tja, ik merk het niet duidelijk, of het moet zijn dat het bij ons beiden gewoon redelijk goed gaat. Maar ik vraag me al wel een tijdje wat af. Mijn darmen zijn, sinds ik een paar keer in de tropen ben geweest en daar een aantal malen antibiotica heb ingenomen, eigenlijk nooit meer helemaal de oude geworden. Meerdere malen laten onderzoeken, maar volgens het lab van ons provinciale ziekenhuis zit er nu geen infectie meer in mijn darmen. Maar wat is er dan wel mis? Het is allemaal niet echt ernstig hoor, maar gewoon niet meer zoals het vroeger was. Misschien ontbreken er gewoon bacteriën, gedood door die antibiotica, die ik eigenlijk wel nodig heb? Heb probiotica geprobeerd, maar dat hielp helaas ook niet. En nou denk ik wel eens: als mijn dochtertje haar darmflora moet opbouwen met behulp van mijn bacteriën, dikke kans dan dat die van haar ook niet helemaal optimaal gaat worden? Gelukkig vooralsnog geen allergie hier!

  • Neeltje

    Interessant, maar niet volledig genoeg. De meeste krampjes bij baby’s worden veroorzaakt door luchthappen. Het aanpassen van je borstvoedingsbeleid kan al een heel groot verschil maken. Stap 1 is het borstvoedingsbeleid onder de loep nemen.

    Krampjes bij de baby worden meestal veroorzaakt door luchthappen. Luchthappen doen baby’s erg vaak wanneer de mama een sterke toeschietreflex heeft. De sterke toeschietreflex kan veroorzaakt worden door te veel melk of door te lange tijd tussen de voedingen of kan zonder aanwijsbare oorzaak voorkomen in het begin van de borstvoedingsperiode. (Of het kan voedingsgerelateerd zijn, maar dat is pas een latere stap in het aanpakken van hardnekkige krampjes)

    Hoe kan je de krampjes voorkomen? Telkens als je je kindje net hebt aangelegd en je voelt die toeschietreflex opkomen, koppel je je kindje los en je laat die hevige, sterke stroom wegvloeien (je kan dit opvangen met bijvoorbeeld een handdoek). Door die sterke stroom kunnen veel baby’s immers niet meer volgen en gaan ze zich verslikken en/of luchthappen, waarna ze vervolgens krampjes krijgen (en ook makkelijker/meer teruggeven).

    Wat je ook kan uitproberen is de ‘fonteinhouding’ (ook wel ‘biological nurturing’ genoemd: http://www.biologicalnurturing.com). Dit is een houding waarbij je zelf op je rug ligt, met de baby bovenop je buik. Dit helpt vaak erg goed, omdat de toeschietreflex dan tegen de zwaartekracht in moet werken en de melk bijgevolg toch niet even fel in het keeltje spuit, de baby dus rustiger kan drinken en geen lucht hapt.

    Frequent voeden is ook belangrijk. Hoe langer de pauzes tussen de voedingen, hoe meer melk er zich kan opstapelen in de borst en hoe krachtiger de toeschietreflex. Bovendien is die ‘voor’melk (de melk die tussen de voedingen wordt aangemaakt wanneer er langere tijd tussen twee aanlegmomenten zit) niet bevorderlijk voor krampjes. Denk je dat je erg veel melk hebt en dat dit de oorzaak is, dan zijn er nog meer tips (vraag gerust).

    Ook een te kort tongriempje kan ervoor zorgen datje kindje teveel lucht binnenkrijgt. Het tongriempje laten klieven kan dit oplossen.

    Dit waren de tips die je kan toepassen om de krampjes te vermijden. Als het kwaad echter reeds is geschied en je baby kreeg toch krampjes, kan je ook iets doen om hem te troosten. Bij krampjes, mag je je baby altijd troosten met je meest lege borst. Uit je meest lege borst kan de baby vetrijke achtermelk drinken en deze melk is kalmerend voor de darmpjes. Het zuigen aan de borst is voor de baby erg kalmerend en daardoor ook pijnstillend. Huilt je baby meerdere keren na elkaar door de krampjes, dan mag je ook meerdere keren die meest lege borst aanbieden. Na ongeveer drie uur, geef je best weer een hele voeding, dus weer de andere borst (+ de tweede als de baby gewend is aan twee kanten te drinken).

    Een zeer succesvolle combinatie is je baby tijdens de ‘moeilijke’ periode continu dezelfde, liefst meest lege borst aanbieden terwijl hij/zij in de draagdoek op je heup (of eventueel op je buik) zit en jij in beweging bent. Het omvatte gevoel, de schommelende bewegingen, de verticale positie en de nabijheid van mama zijn een ideale combinatie om krampjes te stillen!

    Als borstvoedende moeder mag je eigenlijk alles eten wat je anders ook zou eten. Krampjes worden doorgaans niet veroorzaakt door wat mama eet, maar door luchthappen. Uitzonderlijk kan een baby eens ergens op reageren wat mama heeft gegeten, maar dit verschilt van baby tot baby. Wanneer je vermoed dat je baby ergens op reageerde, dan kan je dit produkt enkele weken schrappen uit je dieet. Je kan na enkele weken af en toe proberen ‘uitlokken’ door weer een kleine hoeveelheid ervan te eten en te observeren of je baby erop reageert. Veel baby’s groeien er na een tijdje doorheen.

    • De Groene Vrouw

      Bedankt voor je bijdrage. Misschien wordt het tijd voor een eigen blog? 😉

  • Elena

    Hoi Nienke,
    Vol interesse heb ik je artikel gelezen. Mijn derde kindje, Alexander, nu 6 maanden, heeft vanaf zijn geboorte last van erge darmkrampen en milde spruw. Nu ik sinds een paar maanden gestopt ben met gluten in mijn voeding, gaat het stukken beter. Dat het met mijn voeding en darmgezondheid te maken had, vermoedde ik al. Wat wel frappant is: mijn andere twee kinderen hebben nergens last van (gehad), terwijl ik vlak voor en tijdens mijn derde zwangerschap juist anders ben gaan eten (a la Weston Price).
    Enfin, ik ben op zoek gegaan naar het Leaking Gut Syndroom en kwam toen dit tegen: http://www.ziekdoorvoeding.nl/ontstaanaga.php
    Volgens deze info lijkt het erop dat een allergie ook erfelijk kan zijn… Weet jij daar iets over?
    Alvast bedankt!

    • De Groene Vrouw

      Ja 😉

  • Goedendag, ik lees dit toevallig, zie t langskomen op fb. Ik heb zelf spastische darm, sinds me 24e, en me dochtertje is vandaag precies vier weken oud, geboren via keizersnede. Ik geef haar borstvoeding. Vandaag had ze veel krampjes, gister pittg gegeten, maar dat deed ik ookal tijdens de zwangerschap. Mijn vraag is wat kan ik doen of naar wie moet ik naar toe of wat is er tegen te doen voor me kleine meid?? Tips &advies zijn welkom…

    • De Groene Vrouw

      Beste Jaya,

      Gefeliciteerd met de geboorte van je kleintje! Voor het afstemmen van de kennis uit een blogpost op je persoonlijke situatie verwijs ik je graag door naar een Half Uurtje Kennis (https://groenevrouw.nl/consult/halfuurtje/) of een consult.

  • Ellen

    Dat jij als vader/ moeder als buffer fungeert tegen emoties vind ik mooi gezegd. Onze oudste hebben we tijdens de kraamvisite veel uit handen gegeven. Zou ik nu nooit meer doen!. Veel te veel prikkels.

  • Floortje

    Het stukje over allergie is herkenbaar! Helaas waren mijn darmen waarschijnlijk niet in tact toen ik borstvoeding gaf aan mijn oudste… Toen ze zes maanden was kwam ik erachter dat ze een koemelkallergie had. Sindsdien ben ik me gaan verdiepen in voeding en inmiddels eten we heel gezond! Maar mijn dochter blijft gevoelig voor bepaalde voedingsmiddelen. Haar weerstand is ook niet geweldig, zeker niet als ik het vergelijk met mijn zoontje. Kan de schade van de eerste zes maanden nog ongedaan gemaakt worden?

    • De Groene Vrouw

      Jawel, maar zeker bij allergie en meervoudige klachten heeft dat vaak nogal wat voeten in de aarde: uitzoeken waar het eerste domino-steentje zit, en dat weghalen, zodat de rest zich kan herstellen 😀

  • Dag Nienke,
    Ik lees met plezier je blogs, voor mij een soort eyeopener. Ook dit en vorig stuk heel mooi en duidelijk. Maar wat ik mij afvraag….. Ik heb altijd begrepen dat de nystatine of dactarin als dat via de mond gegeven wordt ook direct het maagdarm stelsel behandeld omdat baby’s de medicijnen doorslikken.
    Of is dit zo’n te verwaarlozen hoeveelheid dat het niet afdoende werkt?

    • De Groene Vrouw

      Dat denk ik inderdaad. Bovendien: als de nystatine een suikerbasis heeft, maakt het de zaak alleen maar erger. Dus een goede dosering nystatine zonder suiker die bedoeld is voor inwendig gebruik, daar valt nog over na te denken; maar alleen de mond behandelen is doorgaans niet voldoende om ook het maagdarmkanaal effectief mee te nemen.

      • Dank voor je antwoord, dat van die suiker is helemaal waar. Past ook helemaal in het stuk dat je ons bij de scholing vertelde. Maar ik ga dit zeker meenemen in mijn adviezen :-)

  • Claudia

    Fijn en helder artikel!
    Ik heb ook ergens gelezen dat het als zwangere vrouw belangrijk is geen (vaginale ) schimmels te hebben omdat je deze tijdens de bevalling aan je baby mee kunt geven wat weer spruw veroorzaakt, klopt dit?

    • De Groene Vrouw

      Ja, je geeft tijdens de bevalling jouw eigen darmflora en vaginale flora door aan de baby. Een vaginale schimmelinfectie, zeker als die hardnekkig is, is een teken dat je eigen flora al niet in staat is om die schimmel onder de duim te houden. Je geeft dan zowel de schimmel mee als de niet-optimaal werkende goede bacteriën… 1+1=2 😉

  • Shanty

    Goed stuk! Had ik dit maar eerder geweten! Precies ons verhaal. We zijn nu 23 mnd verder en ik zit nu aan de probiotica en zoonlief ook. Hij is gelukkig van zijn eczeem af. Al sinds vorig jaar, misschien doordat ik anders ben gaan eten en door de acupunctuur. En borstvoeding vindt hij nog steeds heerlijk!

  • Ja hier precies zo! Acht jaar is onze jongste inmiddels, en een hele grote spiegel voor hoe ik me voel!

    Nienke, als je het goed vindt ga ik dit artikel (en vorige) linken op mijn site. Ik verkoop ‘Blije Buikjes’, lijnzaadkussentjes die als kruik verhit kunnen worden. Maar het is zó belangrijk dat ouders beseffen dat mijn kussentjes niet de oplossing zijn voor krampjes en andere zaken! Maar het zien als waarvoor het bedoeld is: om verlichting te brengen, te troosten, en een glimlach voor wie er naar kijkt!

    Dank je voor het delen!

    • De Groene Vrouw

      Ja hoor, mag! 😀

  • Dagelijks! Als ik lekker in mijn vel zit, dan zit ons mannetje ook lekker in zijn vel. Zo niet, dan merk ik dat ook gelijk aan hem. Hij voelt het heel sterk aan.