Het verboden woord

Het verboden woord

seriously_mum

Kinderen zijn de belangrijkste leermeesters van je leven. Mijn kinderen zijn de enige ter wereld die toegang hebben tot de volledige lijn verzorgingsproducten van De Groene Vrouw. Maar zodra er een ruw plekje, wondje of iets anders te bekennen is, weigeren ze categorisch zich te laten insmeren. Dochterlief mijdt alles waar mogelijkerwijs vitaminen in zouden kunnen zitten, als de pest.

Ze is tegen alles wat anders en raar is, en vooral alles wat gezond is. Sterker nog, uit wraak heeft ze bij de Lidl een deoroller gekocht die afgevuld wordt in dezelfde productielijn als de wc-verfrisser (althans, zo ruikt het en het zal wel dezelfde ingrediënten hebben ook). Duidelijk een kind van haar moeder: recalcitrant als een

Maar er is één ding dat ze wel eet, tot mijn volle verbazing. Ze eet met liefde zuurdesembrood. Alle soorten, van nep-zuurdesem uit de supermarkt tot zwaar Duits brood en verse zelfgemaakte desems bij de buurvrouw. Daar ben ik natuurlijk blij mee, want een goed gerezen zuurdesembrood is een stuk gezonder dan een opgejaagd gistbrood.

Daarom is er een Verboden Woord in ons huis. Het woord is Zuurdesem. Want ik ken haar: zodra ze hoort dat dát is wat ze eet (en dat het, god forbid, gezond is), haakt ze af en wil ze het nooit meer hebben. Dus wees gewaarschuwd. Als je bij ons op bezoek komt en je zegt het Verboden Woord, dan keil ik je eruit. Dat je ‘t effe weet.

 

Pedagogiek

Ik ben trouwens niet tegen liegen (of in dit geval: verzwijgen) tegen je kinderen. Principieel heus wel hoor, maar ik zal echt niet eerlijk opbiechten dat er geblenderde spinazie door de rode pastasaus zit. En ook niet dat die lekkere koekjes stiekem gemaakt waren van amandelmeel.

Dat komt namelijk: ik vind smaakontwikkeling belangrijk, en daar is kennis niet per se voor nodig. Als ze weten wat ze eten, vinden ze het vaak bij voorbaat vies. Als ze het niet weten, wennen ze stiekem aan de smaken die ik ze wil leren kennen. De waarheid komt dan later wel. Misschien niet zo pedagogisch verantwoord, maar zo krijgen ze tenminste af en toe per ongeluk een vitamine binnen.

Ik moet wel zeggen: ik ben wél heel eerlijk in waar eten vandaan komt. Vlees is een dood dier, dat hoort een kind te weten. Geen anoniem lapje ‘zielig’. En melk is borstvoeding van een koe. Dan mogen ze zelf bepalen of ze het met ons mee-eten of niet. Kinderen kunnen dat ook prima aan. Ik zal nooit vergeten hoe mijn driejarige zoon over het dode konijn riep ‘kleintje, kleintje’ (konijntje, konijntje). Totdat ik het beest vilde en het vel over zijn kop trok. Toen riep hij met hetzelfde enthousiasme: ‘eten’!

Maar over groenten en gezondheid, hou ik voorlopig nog even mijn mond tegen de kinderen. Ik ben geen pedagoog en je ziet hoe vreselijk inconsequent ik ben (dat schijnt ouderlijke doodzonde nummer 1 te zijn). Je hebt dan ook alle recht om het met me oneens te zijn. Maar als je hardop het Verboden Woord zegt in ons huis, knikker ik je er toch uit. So there.

 

De vraag van vandaag:
Lieg jij ook wel eens tegen je kinderen?
Vertel het ons in de reacties!

Reageren? Gezellig!

Reacties (9)

  • Floor

    Prachtig!
    Neefje lustte eens geen snijbonen meer. Moeder vertelde dat het stiekem ridderbonen zijn, dat ridders ze met zwaarden in stukjes slaan, maar dat je dat niet hardop mag zeggen want dat iedereen dan bang wordt. Neefje eet sindsdien snijbonen.

  • Krista

    Ik met zeggen dat het verzwijgen ook heel goed bij partners werkt. Man lief de carnivoor, eet veel minder vlees dan hij denkt. Ik gebruik geen vleesvervangers gewoon de pasta saus vol stampen met groenten, tussen al die stukjes in de rode smurrie herkent hij geen gehakt meer.

    Mijn nichtje eet schildpadjes i.p.v spruitjes 😉

  • Ellen

    Wel lef hebben hoor, een konijn villen. Ik ben al blij dat ik met botten om kan gaan, maar ik zal het eens voorleggen aan manlief, misschien wil hij het eens proberen 😀

  • Tessa

    Wij eten regelmatig groene frietjes (sperziebonen) en kleine boompjes (broccoli).

    Mijn schoonzus vertelde laatst dat haar tweejarige sinds hij de kleuren kent alles weigert te eten wat groen is. Ook handig ;-).

  • Hier in huis eten we ook geen groente. Wel gepureerde bolognese saus, gepureerde soep, smoothie, ijsjes, sapjes. Die muffins die hier in huis zo verdwenen zijn, zijn koekjes. Maakt het uit dat het gemaakt is van amandelmeel met een topping van zelfgemaakte suikervrije jam. Ik vind van niet en als ze een keer niet eten, prima, de volgende dag wordt het wel ingehaald.

    Geen gevecht maken van eten, dat werkt alleen maar averechts.

  • Ierdwyfke

    Je bent de eerste vrouw (van deze generatie) die ik tegenkom die weet hoe ze een haas/konijn moet villen…

    • De Groene Vrouw

      Ik zei niet dat het góed ging 😉 op youtube zag het er 100x soepeler uit. Maar hij kwam uit zijn vel en we hebben hem opgegeten. Het was een haas idd, aangereden hier in de polder (niet door mij) en meegenomen om op te eten (wel door mij).

  • Sascha

    Op een dag had zoonlief (4 jaar) besloten geen wortels te willen eten, natuurlijk kreeg hij die wel op zijn bord, met de tekst, dit zijn geen wortels hoor, dit zijn peentjes. Daarna at hij met smaak zijn bord leeg 😉 Over het algemeen bof ik met mijn kleuter want die eet vooralsnog eigenlijk alles.

    Tegen mijn schoonfamilie moet ik wel eens liegen of beter gezegd zwijgen, want als ik bvb overheerljke carrotcake op pompoenkoeken bak dan “lusten” ze dat niet. Groenten horen niet in gebak.

    • De Groene Vrouw

      Nou ja precies. Zo rijden wij nóóit over de snelweg, want daar wordt DL misselijk van. We rijden daarom principieel alleen over de Grote Weg. Dat gaat namelijk beter 😉