Hulpstoffen in supplementen (deel 2)

Hulpstoffen in supplementen (deel 2)

Packs of pills

In deel 1 hebben we het gehad over een aantal hulpstoffen waar ik persoonlijk niet wakker van lig (en waarom niet). Maar wat vermijden wij bij De Groene Vrouw juist wel in onze supplementen?

Tsja, je maakt eens een keuze. En soms wijk je daar vanaf. Maar dat moet dan wel een goede reden hebben, anders doe je het niet. Want je moet ergens een lijn trekken, tenslotte. De volgende bestanddelen ontwijk ik zoveel mogelijk in supplementen. Behalve in bepaalde gevallen, maar dat staat er dan bij – voor de handig. Met andere woorden: het moet wel een heel goed product zijn waar geen enkel alternatief voor is, wil ik het alsnog inzetten als deze stoffen erin zitten.

 

Aspartaam / acesulfaam K / sucralose

Deze onnatuurlijke zoetstoffen. Tsja, wat moet je ervan zeggen. Ik vermijd ze in het echte leven zoveel mogelijk, omdat ik (persoonlijk) niet overtuigd ben van de lange termijn-veiligheid ervan. Hoe dan ook zijn ze natuurlijk op geen enkele mogelijke manier natuurlijk te noemen. En als een fabrikant van nota bene gezondheidsproducten het meent in een supplement te moeten stoppen, heb je volgens mij ergens iets niet begrepen.

Zo kwam ik laatst iets nieuws tegen: een goedje dat zichzelf ‘slikgel’ noemde. Op zich een handig concept: een soort oraal glijmiddel dat zorgt dat tabletten en capsules makkelijker naar binnen geslikt kunnen worden. Handig voor wie daar moeite mee heeft, want de veel gebruikte alternatieven (vla, yoghurt) zijn niet altijd optimaal voor de opneembaarheid van zo’n supplement. Leuk idee dus. Maar ja, gezoet met aspartaam… dan gaat het toch echt niet in de webwinkel komen, hoe leuk het idee ook is.

 

Lactose

Dit is zo’n uitzonderingsgeval. Ik heb niks tegen lactose op zich, maar er zijn veel mensen die er niet tegen kunnen. Er zijn gevallen bekend van mensen die probiotica gingen slikken waardoor hun klachten alleen maar erger werden, omdat ze lactose-intolerant bleken te zijn en er lactose in het supplement zat. Niet handig.

Aan de andere kant: mensen die intolerant zijn, weten dat in veel gevallen ook wel van zichzelf. Dus als het een goed middel is en er staat duidelijk bij dat er lactose (of welk ander allergeen for that matter) in zit, dan kan iedereen uiteraard voor zichzelf besluiten of ze het wel of niet willen gebruiken. We vermijden het dus als het even kan, maar kan het niet, dan staat het er duidelijk bij.

 

Soja

Om dezelfde reden als lactose. Ik denk niet dat je doodgaat van een klein beetje soja, maar het is wel een belangrijk allergeen. Geen reden om het helemaal te vermijden, maar wel belangrijk om even goed op te letten. De hoeveelheid maakt ook uit: een goed probioticum dat toevallig is geënt op soja vind ik niet zo’n ramp, maar een eiwitpoeder dat voor 90% uit soja bestaat, tsja – dat vervang ik liever door een meer gezonde eiwitbron.

Soja staat in elk geval in de ‘meh’-lijst: als ik het ertussen zie staan op een ingrediëntenlijst, denk ik wel even dubbel na voordat ik het product opneem. En zoals gezegd: zit het er toch in, dan staat het erbij. GMO-soja is overigens wel echt een no-go, dus als er al soja in zit, wil ik de garantie hebben dat het non-GMO is.

 

Hitte

Ja, niet echt een ingrediënt, ik weet het. Maar wel belangrijk om op te letten. De Omega-3-vetzuren in visolie zijn bijvoorbeeld superkwetsbaar en beschadigen snel onder invloed van licht, warmte en zuurstof. Maar ja, als je vis(afval) die al een keer ‘geoogst’ is voor de echt goede olie nog even stevig verhit, druipt er nog een restje olie uit. Dat belandt dan in de goedkope visolie-pillen die je overal bij de Hema, supermarkt en drogisterij ziet staan. Just so you know.

Ook vitaminen kunnen niet altijd even goed tegen verhitting, en eiwitten al helemaal niet. Dus als het even kan (in ieder geval voor de bestanddelen waar het echt voor uitmaakt) zorgen we voor supplementen die een garantie geven dat het niet verhit is geweest. Hoe belangrijker het voor het supplement is, hoe strenger we hierop zijn (dat betekent dus veel strenger voor een visolie dan voor pakweg een vitamine D in lanoline), zodat jij er niet meer over na hoeft te denken. Dat scheelt weer 😉

 

Titaandioxide?

Dit vind ik een lastige. Titaandioxide wordt regelmatig gebruikt als (witte) kleurstof in supplementen en reguliere medicatie. Ik vind er verschillende verhalen over, waarvan de één doet alsof het zo ongeveer het ergste gif op aarde is, en de ander dat het prima is en gewoon veilig in de hoeveelheden die je binnenkrijgt met supplementen. Het wordt in verband gebracht met mogelijke kankerverwekkende activiteit – dat is altijd eng, maar tegelijkertijd moeten we het ook in perspectief blijven zien: hoe hoog is die activiteit dan, en hoe verhoudt zich dat tot bij wijze van spreken het rijden in een nieuwe auto (waar we ook geen twee keer over nadenken)? En als het supplement juist allerlei anticarcinogene vitaminen en mineralen bevat, hoe hoog is de carcinogene activiteit van dit ingrediënt dan nog? Waarschijnlijk een stuk lager dan wanneer je iemand een eetlepel titaniumdioxide in zijn mik zou schuiven.

In de supplementen die wij in het assortiment hebben, is het gelukkig ook eigenlijk niet nodig, want bij een capsule vol Echte Voeding hoef je de inhoud niet kunstmatig wit te kleuren. Als ik nu een heel goed supplement tegenkom waarbij het enige ‘probleem’ de titaandioxide zou zijn, dan laat ik het misschien wel toe – tot die tijd: proceed with caution, en liever niet als het niet hoeft.

 

Carrageen?

Hiervoor geldt eigenlijk hetzelfde. Het verdikkingsmiddel carrageen zit in veel voedingsmiddelen en sommige supplementen als verdikkings/plak/vulmiddel. Het komt uit algen (vinden we yay!) maar wordt er ook van beschuldigd dat het darmontstekingen kan veroorzaken of verergeren (vinden we niet yay). Er zijn onderzoeken in mensen die dit aantonen, maar ook onderzoeken die geen effect gevonden hebben op de ontstekingsbereidheid van de darm. Carrageen wordt op da intarwebz verder nog in verband gebracht met kanker, maar dat blijkt helemaal niet te gaan om food-grade carrageen dat als onderdeel van voeding of supplementen genomen wordt.

Ik denk dat het gevaar van Carrageen schromelijk overdreven wordt, maar ik behandel het op dezelfde manier als titaniumdioxide en zelfs ook wat ingrediënten uit de vorige, ‘veilig’-blogpost. Dus liever niet en als ik het kan vermijden graag, maar als het in een heel goed supplement de enige ‘meh’ is, dan zie ik het ook zonder problemen door de vingers. Ook hier is weer een verschil tussen de zeer kleine hoeveelheden in de meeste supplementen, en veel grotere hoeveelheden die we in sommige voedingsmiddelen vinden. Ik zou bijvoorbeeld het dagelijks eten van van dergelijke voeding wel vermijden, maar dat ben ik…

 

Synthetische vitaminen

Dit is ook al zo’n lastige. Als je hier regelmatig leest, weet je dat ik een groot voorstander ben van vitaminen en mineralen uit Echte Voeding. Je eet immers niet vitamine C, je eet een broccoli. En in die broccoli zitten zoveel meer voedingsstoffen dan wij ooit kunnen namaken. Wie zijn wij dan om te zeggen: “we mikken wat van deze vitamine A bij wat van deze vitamine C en dan nog wat B erbij en dan moet het goed zijn“?

Zo werkt het natuurlijk niet. Van een hele hoop voedingsstoffen is nog niet bekend wat ze doen – maar dat wil niet zeggen dat ze niks doen. Ik vertrouw een broccoli gewoon meer dan een mens als het gaat om het op een gezonde manier samenstellen van vitaminen, mineralen en al het andere spul. Dus liever neem ik, als er aanvulling nodig is, geconcentreerde broccoli (en andere groenten hè, dat je niet denkt dat ik broccoli voortrek ofzo). Daarin is die hele matrix aan grote en klein voedingsstoffen aanwezig en mijn lijf herkent dat.

Aan de andere kant: dat soort supplementen zijn lastig te vinden. Vaak wordt er een combinatie gemaakt van echte voeding waar een aantal vitaminen aan toegevoegd worden. Vind ik niet eens zo’n probleem (zeker als het erom gaat dat je tijdelijk even snel iets wilt aanvullen), maar als het éven kan is het Echte Voeding all the way. En een volledig synthetisch supplement van de eerste de beste Action heeft in mijn ogen geen enkele meerwaarde. Je moet dat geld in ieder geval één keer uitgeven: het liefste aan verse groenten en als dat niet lukt, aan geconcentreerde groenten in een supplement. There’s no real way to cheat…

 

De rest

Er zijn natuurlijk nog 100.000 toevoegingen in supplementen waar je vraagtekens bij kunt plaatsen. Als ik iets nieuws tegenkom, is dit mijn overweging:

  • Is het een natuurlijk ingrediënt? Ik snap ook wel dat natuurlijke ingrediënten net zo giftig kunnen zijn als niet-natuurlijke, maar ik heb heus voldoende kennis om een Digitalis purpurea of een Conium maculatum te herkennen snotdorie. Bovendien: de duckhead die dat in zijn supplementen stopt, wordt natuurlijk binnen de kortste keren opgepakt en achter slot en grendel gezet.
  • Wat kan ik erover vinden op betrouwbare websites? Kijk, als een random gil-en-schreeuw-site iets zegt, wil dat nog niet zeggen dat ik het ook overneem. Als iemand als Chris Kresser iets vertelt, is de kans veel groter dat ik er even serieus over nadenk.
  • Is er wetenschappelijk onderzoek over? Nee, ik heb ook niet de tijd om alle onderzoeken die er zijn door te spitten. Maar als je even een snelle search doet op Google Scholar of Pubmed, krijg je een heel behoorlijke indruk van het lawaai dat rondom een ingrediënt gemaakt wordt. Krijg je 3 hits, dan is er waarschijnlijk niet zo heel veel  aan de hand; krijg je en hele rij dan is het de moeite waard om er iets verder in te duiken. Ik snap ook wel dat deze methode niet optimaal is, maar we hebben het hier over ‘at first glance‘ en niet over diepgaand onderzoek.
  • Als het genoemd wordt als mogelijk schadelijk, hoe belangrijk is dat dan in dit supplement? Zoals bij titaandioxide en carrageen, is er een groot verschil tussen een ingrediënt dat je per eetlepel naar binnen werkt, of het kleine beetje dat gebruikt wordt in supplementen. Bij sommige ingrediënten is ook een kleine hoeveelheid al schadelijk, maar bij andere overtreft het goede van het supplement, het mogelijk slechte van dat ene ingrediënt.
  • Hoeveel krijg ik ervan binnen? Tot slot kijk ik altijd even naar het grote geheel. Soms krijg je niet veel van iets binnen als het in 1 vitaminepil zit, maar als je er daar 4 van moet slikken per dag, plus nog 3 capsules van iets anders, plus nog een glas sojamelk waar het ook al in zit (ik noem maar wat hè), dan kan het toch wat veel worden. De sojamelk zou ik als eerste schrappen en verder moet je zelf even kritisch blijven.
  • Wat zegt mijn gut feeling? Nee, dat is op geen enkele manier wetenschappelijk te noemen. Maar f that: als ik een supplement ergens diep van binnen niet vertrouw, ga ik het toch niet met plezier slikken? Al zeggen 100 Chris Kressers dat het ok is… In mijn beleving is ‘intuïtie’ een resultaat van ervaring en eerder opgedane kennis. En daar heb ik genoeg van om een supplement op alleen gut feeling al af te schrijven (zoals met die slikgel: ik vertrouwde het voor geen meter, en dat bleek te kloppen – want aspartaam). So there.

 

Zo. Dat was het weer. Het blijft altijd lastig om een goede middenweg te vinden tussen onnodige paniek en het benadrukken van het belang van goed opletten. Dus ik hoop dat dat een beetje gelukt is. [En oh ja: het is die tijd van de maand en ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik word dan echt een soort verstrooide professor. Dus als ik hele rare zinnen gebouwd heb: blame it on the boogie… altijd fijn om zo’n excuus te hebben, nietwaar?]

 

De vraag van vandaag:
Wat vermijd jij te allen tijde in supplementen?
Vertel het ons in de reacties!

Reageren? Gezellig!

Reacties (7)

  • Janneke

    Zie ook vaak calciumfosfaat in vooral wat goedkopere supplementen. Denk dat vooral de hoeveelheid bepalend is. Slikte in het verleden flink wat lysine tegen koortslip maar ging raar ruiken want er zat ook calciumfosfaat in en daardoor een magnesiumtekort.

  • Hallo mevrouw groen,

    Leuke blog, met algemeen goede informatie waar ik wat aan heb. Ik waardeer de tijd die je in de artikelen steekt enorm! Heb eigenlijk wat vragen aan je, en ik hoop dat je ze voor mij kunt beantwoorden. Zou het erg tof vinden teminste.

    Ik gebruik momenteel vis olie capsules van de Hema. Ik doe dit voornamelijk om aan mijn ‘gezonde vetten’ te komen zoals omega 3 en 6 aangezien ik niet heel veel vette vis eet. Als ik het goed begrijp zijn de capsules van de Hema volgens jou van lage kwaliteit. Waar moet ik op letten bij het kopen van visolie of als je een merk kunt aanraden toevallig..

    Nu ik toch bezig ben over het onderwerp van vetten, ik las je smoothie blog post. Wat kan ik naast kokosvet er nog meer door heen doen, olijfolie ofzo? Bedankt voor de moeite!

    Groet,

    Ronald.

    • De Groene Vrouw

      Hoi Ronald,

      Bedankt voor je berichtje!
      De supplementen en merken waar ik blij van word, vind je in onze webwinkel.
      Olijfolie, roomboter en slagroom kunnen naast kokosolie prima door smoothies.
      Heb je meer informatie nodig voor het toepassen van de informatie uit een blogpost, dan verwijs ik je graag door naar een Half Uurtje Kennis: https://groenevrouw.nl/consult/halfuurtje/ 😀

  • Meibloempje

    Ik vraag mij altijd af waarom er kleurstoffen in supplementen moeten. Meestal zijn de pillen namelijk toch/alsnog bruin, dus waarom dan drie kleurstoffen erin?!

    • De Groene Vrouw

      Dat hebben ook lang niet alle merken hoor! 😀

  • Moi

    Hoi,
    IK lees nu voor het eerst je site. Ik ben gaan Google omdat ik op site van fitbeauty het eea over vitaminepillen had gelezen en wat heeft die site mij enorm bang gemaakt. Als ik jouw 2 artikelen lees dan realiseer ik mij dat de andere site heel oppervlakkig is. Goh wat ben ik blij dat ik jouw site tegen gekomen ben! Bedankt. Je hebt er een fan bij!

    • De Groene Vrouw

      Leuk, dank je wel! 😀