Kilo's schrapen - oorzaken van ondergewicht - De Groene Vrouw

Kilo’s schrapen – oorzaken van ondergewicht

Kilo’s schrapen – oorzaken van ondergewicht

ondergewicht1

Als large lady heb ik er zelf geen ervaring mee, maar het zal niet leuk zijn: mensen die vragen of je wel goed eet, terwijl je je dagelijks een ongeluk bunkert – en toch mager blijft.

Het is een probleem waar lang niet iedereen het probleem van inziet: eten zoveel je kunt en toch geen kilo aankomen. “Wees blij! Ik word al dik van een kop thee!” Maar geloof me: als je moet vechten om de kilo’s vast te houden en er niet uit te zien als een weggeteerd spookje, is zo’n opmerking niet waar je op zit te wachten. Terwijl er volop mensen zijn die hun best moeten doen om te zorgen dat ze niet te dik worden, zijn er dus ook mensen die het probleem andersom hebben. En ja, dat is net zo vervelend.

 

Oorzaken

Net zoals er veel verschillende oorzaken zijn voor overgewicht, kan ook (chronisch) ondergewicht veroorzaakt worden door verschillende factoren. Het heeft niet per se te maken met de hoeveelheid eten of de hoeveelheid calorieën die je naar binnen werkt. Wat je lijf met dat voedsel doet, is veel belangrijker. En soms gaat dat niet altijd zoals het hoort te gaan.

  • Darmflora / darmwerking
    Het klinkt logisch, en toch wordt deze optie bijna nooit genoemd als mogelijke oorzaak voor ondergewicht: wanneer je darmflora en darmwerking niet in orde zijn, neem je simpelweg veel minder voedingsstoffen op. Dit is bijna nooit de enige oorzaak – en het rare is: dit kan net zo goed zorgen voor overgewicht – maar het helpt niet mee. Verminderd opnemen van voedingsstoffen kan zorgen voor een continue hongergevoel (waardoor juist ook weer overgewicht op de loer ligt voor de mensen die daar gevoelig voor zijn). En als je wel de juiste voeding(sstoffen) eet, maar ze niet opneemt, kan je lichaam de functies niet uitvoeren die het uit hoort te voeren. Het opbouwen van voldoende en de juiste hormonen, bijvoorbeeld.
  • Te snel werkende schildklier
    De schildklier is een belangrijke regelaar in het lichaam. Onder andere energie, temperatuur en eetlust (en oh ja – libido) worden mede geregeld door de schildklier. Een te snel werkende schildklier zorgt ervoor dat je hele metabolisme sneller gaat. Symptomen die hierbij horen zijn een hoge basale temperatuur, een opgejaagd / gehaast gevoel, continue honger en dus ook niet aankomen ondanks de hoeveelheden eten die je in je gezicht stopt.
  • Te traag werkende schildklier
    Hoewel ondergewicht meer past bij een te snel werkende schildklier (en mensen met een trage schildklier eerder de neiging hebben tot overgewicht en moeite met afvallen), is het zeker niet ondenkbaar dat je ook bij ondergewicht een niet-optimaal werkende schildklier de oorzaak is. Ik zou je geen aantallen kunnen noemen, maar er zijn wel degelijk mensen (voornamelijk vrouwen) die ondergewicht hebben terwijl hun schildklier te traag werkt. Heb je het continue koud, voel je je moe en/of depressief, is je libido gekelderd en heb je last van warrigheid, dan is een trage schildklierwerking niet ondenkbaar.
  • Stress
    Ook stress kan een deel zijn van het probleem. Sta je voortdurend onder stress, dan worden de hormonen adrenaline en cortisol (extra) aangemaakt. Hoewel je een gezonde dosis van deze hormonen nodig hebt om gedurende de dag overeind te blijven, is een teveel ervan niet goed. Adrenaline en cortisol brengen je in de vecht-of-vlucht-stand; er gaat meer bloed naar je hersenen en spieren, en minder naar je spijsvertering (en dus kun je minder voedingsstoffen opnemen). Daarbij zijn het katabole hormonen; dat wil zeggen dat ze de opgeslagen stoffen in de cel afbreken (zodat ze gebruikt kunnen worden). Ze zijn de tegenhanger van anabole hormonen – die je misschien kent van bodybuilders die snel butch willen worden. Hun effect is dus ook tegenovergesteld: in plaats van butch word je… juist, mager door het verbruik van opgeslagen stoffen.
  • Minder honger
    Het kan ook nog zijn dat je simpelweg te weinig eet, of te weinig van de juiste dingen eet. Veel mensen die te maken hebben met ondergewicht, hebben een kleinere maag dan anderen. Ze hebben het gevoel dat ze zich de hele dag door volproppen en dat gevoel klopt ook – maar soms eten ze uiteindelijk toch minder dan de gemiddelde ander. Overeten is niet de oplossing, want dat is gewoon naar en je verhouding met voedsel krijgt er een negatieve lading van. Maar het is wel goed je te realiseren dat je maag misschien kleiner is dan die van veel anderen, en dat het voedsel dat je erin stopt dus ook een andere kwaliteit moet hebben om je lijf met kleine hoeveelheden voedsel toch te kunnen onderhouden.
  • Parasieten
    Veel meer mensen dan je denkt hebben parasieten in hun ingewanden. Lang niet allemaal hebben ze er ook last van, en ook niet iedere parasiet heeft hetzelfde effect. Er zijn eencelligen die bij de één wel buikklachten veroorzaken en bij de ander niet, maar echt bang voor groot gewichtsverlies hoef je daarbij niet te zijn. Wormen daarentegen, kunnen een substantieel deel van je voeding voor zichzelf opeisen. Vaak horen daar ook vage buikklachten bij, zoals onregelmatige ontlasting of ‘af en toe wat kramp’, maar je hoeft er verder niet altijd iets van te merken. Vermoed je een worminfectie (bijvoorbeeld omdat je veel bent afgevallen na een verre reis, en het er nu niet meer bij krijgt), overleg dan met je gezondheidsdeskundige en doe een ontlastingonderzoek.

 

Natuurlijk zijn er nog 101 redenen voor een te laag gewicht. En ik ken je niet, dus ik kan niet voor je beantwoorden waarom JIJ ondergewicht hebt – overleg dat met je gezondheidsdeskundige. Laat in ieder geval onderzoek doen naar de oorzaak. Vind de oorzaak, en je hebt de helft van de oplossing al in handen.

Heb je ondergewicht, dan is voeding extra belangrijk. Vooral de juiste voeding is van belang. Je wilt immers niet alleen aankomen, maar ook gezond worden en calory shakes, overeten tot je niet meer kunt of een dieet van koek-met-patat just ain’t gonna cut it. Wat je dan wel kunt doen qua voeding bij ondergewicht, vertel ik je in het volgende blog.

 

De vraag van vandaag:
Heb jij ondergewicht? Hoe ervaar je dat?
Deel het met ons in de reacties!

 

Reageren? Gezellig!

Reacties (23)

  • Jojanneke

    Heel interessant! Ik heb ook mijn hele leven al ondergewicht. Ik weeg 47 kg bij 1.68m. De opmerkingen die je soms krijgt kunnen heel kwetsend zijn. Ik kijk uit naar je volgende blog!

    • Noa

      Ik heb precies hetzelfde als jij! Zestien jaar, 1,68 m lang & 47 kg! Ook ik krijg iedere dag opmerkingen. Het blijft gewoon irritant en van binnen maakt t je kapot aangezien ik heel erg m’n best doe om aan te komen, maar t lukt gewoon niet! Ik hoop dat de opmerkingen gaan stoppen bij je!

  • Anja

    Twee weken geleden te horen gekregen dat mijn schildklier niet goed werkt en het advies om daar medicijnen voor te gaan slikken.
    Maar ik zou denken dat toch eerst uitgezocht moet worden waarom hij niet goed werkt. Dat is toch wel mogelijk? Volgens de huisarts “komt dat wel meer voor”

    • De Groene Vrouw

      Dat is zeker mogelijk en er kunnen een heel aantal oorzaken voor zijn. Het is absoluut van belang om het juiste onderzoek te doen; wij of een andere professional helpen je daar graag mee verder!

  • Vivian

    Ik ben mijn hele leven al te licht in verhouding tot mijn lengte: 58kg bij 180m. Ik heb voor mijn gevoel alles geprobeerd, maar alleen tijdens mijn zwangerschappen kwam ik substantieel aan. Het zit in de familie. Pa en oma is /was ook altijd aan de magere kant. Ik heb me er maar bij neergelegd, hoewel ik het soms echt graag anders zou zien. Mijn oplossing is veel gezonde calorierijke voeding eten, net een eetmoment extra inlassen en krachttraining, want ik kan wel aankomen in spiermassa. Dingetje blijft wel dat ik niet en groot sportfanaat ben, maar ach… een kleinigheidje hou je toch :-). Verder heb ik een bereweerstand; ben nooit ziek en ik ben gelukkig, dus wat zou ik klagen.
    Vivian

  • Denies

    Ik herken dit wel gedeeltelijk, ik heb vanaf mijn 14de tot aan me 19de elke dag ritalin geslikt ivm ‘ADD’ (het meeste was 80 mg per dag). Ik at hierdoor vrijwel niks omdat me eetlust echt heel erg laag was. Ik heb dit altijd als vervelend ervaren en nu ik meer de mogelijkheid heb om zelf te kiezen wat ik doe aangaande medicatie (ben nu 20) heb ik dan ook besloten om totaal met deze medicatie te stoppen. Wat eigenlijk alleen maar fijner is. Gelukkig heb ik nu ook een beter eetpatroon maar het blijft nog steeds een ding.
    Verder zie ik dit ook bij mijn vriend, hij is geboren zonder maag-darm kanaal. Als baby hebben ze hem geopereerd maar voeding blijft een ding. Sommige voedingsmiddelen zijn voor hem onmogelijk om te eten (komt gewoon terug) en alles word heel snel verteerd. Hij heeft vaak moeite om met veel eten 60 kg te wegen. Ik vind het jammer dat mensen hier vaak onbegripvol op reageren want ook voor een jongen is het niet leuk om elke dag geconfronteerd worden met de weegschaal op zo’n manier (ik denk dat mensen dat vaak vergeten omdat dit een zogenaamd ‘vrouwenprobleem’ is.

  • Barbara

    Top dat dit onderwerp eens aan bod komt. Ik kamp niet meer met een ondergewicht, maar heb tegenwoordig een ‘normaal’ gewicht. Toch krijg ik nog steeds de opmerking dat ik best dat stukje taart kan nemen of nog iets meer anders blijft het maar over.
    Ik ben gestopt met uitleggen dat ik dat stukje helemaal niet wil. Want ook al ben ik dun of normaal, ik heb heb ook nog een interne mens en die wil gevoed worden met gezonde producten en niet producten die schade aanbrengen aan organen en hart en bloedvaten.

    Bij ons draait alles om mate en genieten van eten en dat zie je aan onze dochter, ze eet veel verschillende dingen en af en toe een snoeperijtje. Eten is geen issue en zal dat hopelijk ook nooit worden.

  • Erica

    Als kind heb ik altijd ondergewicht gehad. De opmerkingen die mijn moeder kreeg over mij hebben diepe littekens achtergelaten op haar ziel. Totdat ze met mij naar de dokter ging. Deze man gaf haar een wijze les mee: “Als zij voldoende heeft aan een halve mandarijn dan geef je haar een halve mandarijn. Misschien eet ze de andere helft later of niet maar een kind zal zichzelf nooit uithongeren!” Dat was voor mijn moeder het teken om er anders mee om te gaan en dat heeft ze aan mij doorgegeven. Eet zoveel je nodig heb en eet gezond. En tuurlijk baalde ik als ik weer een opmerking kreeg over mijn tengere postuur. Je voelt je loslopend wild waar alles over gezegd mag worden. Tot ik elke keer als iemand weer een onbeschofte opmerking maakte antwoordde; “Nou vervelend hé. Weet je wat als U nou het gewicht wat U kwijt wilt in een zakje bij de deur achterlaat neem ik het wel voor U mee.” En opeens zag hen beschaamd naar de grond kijken en zeggen dat het inderdaad niet netjes van hun was. Nu, 2 kinderen later ben ik gewoon slank en kan nog steeds eten wat ik wil. En heb mijn kinderen geleerd normaal om te gaan met eten. Nu krijgen we de opmerking: “Wat eten jou kinderen toch goed” En antwoorden wij” Ze eten normaal”

    • De Groene Vrouw

      Mooi! Bedankt voor het delen 😀

      • Thanks for finally talking about > Kilo’s schrapen – oorzaken van ondergewicht – De
        Groene Vrouw < Liked it!

  • Marieke

    Wat fijn om hier wat over te lezen. 1.78 en net wel/niet 60kg.
    Tijdens beide zwangerschappen 25-30kg aangekomen, dat was wel erg veel, maar toch hoopte ik dat er wel iets van zou blijven “hangen”…helaas. In mijn puberteit vond ik het het meest vervelend, toen werd mij “verweten” dat ik een eetstoornis had. Als je zoveel at en niks aankwam zal je wel overgeven! Daarnaast kreeg ik toen ook nog eens Pfeiffer, waardoor ik dramatisch afviel tot 45kg. Toen ik daardoor bij een dietiste kwam en een eetdagboek bij moest houden, viel haar mond open van de hoeveelheden die ik eet en kon ze me niet verder helpen.
    Nu, met 2 jonge kinderen, is het ook moeilijk om mijn minimale streefgewicht van 65kg te bereiken.
    En de winter komt eraan, dus nog meer extra eten…..
    Geen lichamelijke klachten die duiden op iets van bovengenoemde oorzaken. Het zal wel genetische “mazzel” zijn.

  • Linda Rikkers

    Kan jodiumtekort nog meespelen? Dat werkt toch ook op je schildklier?

    • De Groene Vrouw

      Ja, maar als er een schildklierprobleem is moet er sowieso goed gekeken worden naar de oorzaak.

      • Linda Rikkers

        Je hebt gelijk, zomaar rommelen is nooit goed. Ik bedacht me alleen dat ik vrijwel nooit gejodeerd brood eet en mss een tekort opliep. Heb nog niemand gevonden die me kon testen en een geldprobleem…

  • Anne

    Oh wat ben ik blij dat iemand dit probleem een keer aankaart! Als vreselijk magere puber heb ik maar wát vaak te horen gekregen “ik wou dat ik zoveel kon eten als ik wilde zonder aan te komen!” Alleen begrepen die mensen nooit dat ik net zoveel kon eten als ík wilde, ik moest me altijd overeten om niet af te vallen. Nu, 10 jaar later is het heel anders, ik overeet me nog steeds, omdat ik dat 5 jaar lang moest doen om gezond te blijven. Alleen de laatste jaren kom ik er wel van aan. Toen ik er afgelopen januari achterkwam dat ik ondertussen geen BMI van 16, maar van 23 had, ben ik dus maar weer begonnen met een poging om “normaal” te leren eten. Dus eten tot ik genoeg heb, ipv tot ik stampesvol zit. En wat is dat óngelofelijk MOEILIJK. Ik gooi nu met pijn in het hart soms mijn halve bord eten weg, omdat ik dacht dat ik echt vreselijke honger had. Ik heb geen idee meer wanneer ik trek heb in hoeveel en wanneer het echt trék is of zin in snoepen. Door het jarenlang overeten (op doktersadvies nog wel) moet ik nu een strijd voeren met mijn eigen lichaam om weer normaal aan te kunnen voelen wanneer ik genoeg heb. Gelukkig werpt mijn strijd wel zijn vruchten af, want ondertussen ben ik wel 8 kilo afgevallen en zit ik op het ideale gewicht voor mijn lengte. Maar die strijd met mijn lijf blijft, alleen nu (helaas helaas) de andere kant op.

  • Nicoliene

    Ik balanceer nu een paar maanden op de rand van ondergewicht, maar heb altijd wel problemen gehad met eten en eetlust. Het echte afvallen is begonnen tijdens mijn zwangerschap ruim anderhalf jaar geleden. Ik kon erg moeilijk eten en werd misselijk als ik probeerde meer te eten dan ik trek had. De laatste weken voor de bevalling kon ik uberhaupt niets meer eten of binnenhouden. Na de bevalling woog ik meteen kilo’s minder dan voor de zwangerschap en ondanks dat ik mijn eetlust wel flink terug kreeg bleef ik langzaam afvallen. Vermoedelijk heeft dat ook te maken met de borstvoeding (wat ik nu bijna een jaar geef en waar ik graag mee doorga) en m’n slaapgebrek. Voeg daar nog een scheiding aan toe en er verdwenen weer een paar kilo’s.
    Op dit moment lukt het me alleen om niet af te vallen door flinke hoeveelheden boter, olie en slagroom te nuttigen (naast de ‘gezondere’ dingen).
    Ik heb het gevoel dat ik met wat ik eet niet binnenkrijg wat ik nodig heb. Alsof ik uitgeteerd raak. Natuurlijke voedingssupplementen helpen wel, maar het lijkt een bodemloze put te zijn.
    Ik ben erg benieuwd naar je tips om de juiste dingen binnen te krijgen.

  • Peter

    Ik heb 7 jaar geleden een alvleeskliertransplantatie gehad, en ik slik sindsdien dus heel veel medicijnen tegen afstoting. Ik ben 1.80m, en ik weeg op een goede dag 60kg, ik eet de hele dag, ik ben gelukkig gek op eten, maar als ik eens een dag misselijk ben en ik niet zoveel als anders, dan ben ik gelijk weer anderhalve kilo kwijt. Het schijnt dat doordat ik nu 2 alvleesklieren heb er niet genoeg uit de voeding gehaald wordt om op te nemen door het lichaam. en die medicijnen zijn ook niet echt geweldig voor de darmflora.

  • Ik had ondergewicht en moest snel aankomen voor een operatie (schildklier…). Eten was echt niet leuk meer! Ik was veel misselijk en dergelijke omdat ik zoveel moest werken. In overleg met de diëtiste ging ik spijsverteringsenzymen slikken om alles te kunnen verteren en thee van paardenbloemblad wat ook voor vetvertering werkt. Toen was ik gelukkig niet misselijk meer. Maar ik kan je wel vertellen, minstens 3000 kCal per dag eten is niet leuk. Het werkte wel want ik kwam goed aan. Door de operatie schommelt m’n schildklier nu, waardoor ik soms aankom en soms afval. Hopelijk komt er snel evenwicht in!

    Naast voeding ben ik ook spieren gaan kweken met krachttraining op grote spiergroepen. Zonder cardio! Ik wandelde alleen elke dag

  • Eva

    Ik ben het laatste jaar veel afgevallen, zonder dat te willen. Heb nog niet echt ondergewicht maar wil niet meer afvallen en liever er weer een paar kilo bij. Ook veel last van darmen en slechte spijsvertering. Huisarts kan niks vinden, bloedonderzoek is allemaal perfect, ook schildklier.
    Ik eet de hele dag door, voor mijn gevoel. Maar kan niet echt vette of zware dingen eten omdat ik dan weer meer last van mijn darmen krijg en het lijkt alsof ik vetten niet meer goed kan verteren. Ik neem als digestive enzymes, dat heeft wel wat verbetering gegeven maar niet genoeg. Ik las dat perimenopause ook kan zorgen voor spijsverteringsproblemen. Daarnaast zou bij mij stress ook een rol kunnen spelen. Ik val niet meer af, maar er iets bij gaat heel moeizaam. Ik wacht met spanning je tips af voor gezonde voeding om aan te komen!

    • Elle

      Ik herken je problemen met je darmen. Ben er zelf helemaal vanaf sinds ik naar een orthomoleculair arts (van Schijndel, den Haag) ben geweest. Hier een meting gehad waardoor alles duidelijk werd en voedingssupplementen, voedingsadviezen en homeopathische druppels meegekregen.

      • Irene

        Bedankt voor deze tip, ga eens kijken of het ook wat voor mij is. Ondergewicht, chronische diarree. Al twee jaar op zoek naar hoe dit te verhelpen. Maar wil maag, darm, lever specialist nog uitstellen.