Tig manieren om last te krijgen van brood

Tig manieren om last te krijgen van brood

Weizenunverträglichkeit, Brot

Nee, ik ben nog steeds niet tegen brood. Maar ik ben wel voor goede informatie. Inmiddels is gezondheidsminnend Nederland er wel van op de hoogte dat brood misschien niet altijd voor iedereen het meest gezonde voedingsmiddel is. Want iets met gluten. Of koolhydraten. En fytinezuur. Toch?

Maar als je lijf last krijgt van het eten van brood, gaat dat helemaal niet altijd alleen maar om de gluten. Vaak wel. Maar het kan ook door iets anders komen. Dan kun je misschien wel speltbrood eten, of je krijgt juist net zoveel last van glutenvrij brood als van een gewone witte boterham. Daarom vandaag op een rijtje: alle manieren waarop je kunt reageren op brood. Nou ja, alle manieren die ik kon verzinnen dan. Er zijn er vast nog wel meer. Die gooi je dan maar in de reacties!

 

Gluten

Laten we er toch maar mee beginnen, want het is misschien wel de grootste lastpost in brood: gluten. Ik heb er al een paar keer eerder over geschreven, maar gluten zijn nogal een usual suspect bij buikklachten (en een aantal andere klachten). Dat wil niet zeggen dat niemand ooit nog een gluut zou moeten eten. Sommige mensen kunnen ze in principe prima verteren (al denk ik wel dat niemand er zo veel van zou moeten eten als de ‘gemiddelde Nederlander’ doet). Maar gluten geven gewoon vaker problemen dan – pakweg – broccoli.

Er zijn twee soorten glutenovergevoeligheid: coeliakie en glutensensitiviteit. Coeliakie zorgt vaak voor ernstige klachten na het eten van (soms maar een kruimeltje) glutenhoudende producten. Bovendien zorgen gluten bij mensen met coeliakie ervoor dat hun darmwand beschadigt; de darmvilli (ons zeewier) nemen van af waardoor er minder voedingsstoffen opgenomen kunnen worden. Naast ernstige buikklachten kunnen dus ook voedingstekorten ontstaan.

Bij glutensensitiveit ontstaan er geen beschadigingen aan de darmwand, maar kunnen mensen wel (veel) klachten ervaren na het eten van gluten. Mensen met een niet-optimale darmflora zijn overigens gevoeliger voor glutensensitiviteit, en andersom kan een glutensensitiviteit ook weer een verstoring geven van het gezonde microbioom. [1]

Symptomen
De symptomen van een glutenovergevoeligheid lopen sterk uiteen. Klachten die veel voorkomen zijn buikpijn, brandend maagzuur, een opgeblazen gevoel, dunne ontlasting of juist verstopping, of hele plakkerige ontlasting (je weet wel, die je bijna met een mes uit de pot moet bikken). Of zelfs helemaal geen buikklachten maar wel steeds heel moe. Ook de schildklier lijkt gevoelig voor gluten; in die zin dat hoge waardes van de schildklier-antistoffen snel kunnen dalen nadat iemand is gestopt met het eten van gluten (niet altijd hè, er zijn ook andere oorzaken voor hoge antistofwaardes).

Zo kom je erachter
In het ziekenhuis wordt vaak getest in bloed op de waarde anti-t-transglutaminase. Is die boven de 100, dan is er sprake van coeliakie. Naast anti-t-transglutaminase kun je ook antigliadine meten; dit gebeurt meestal in de ontlasting. Antigliadine zegt iets over glutensensitiviteit. Het lab waar wij mee samenwerken geeft aan dat de testen in de ontlasting gevoeliger zijn dan die in het bloed. Bovendien zijn wij in de beoordeling van de uitslagen wat strenger dan de ‘standaard’ waardes: wij vinden dat niet alleen waardes van 100 en hoger, maar eigenlijk ook een waarde van 30 of hoger al een teken is dat je lichaam gluten niet optimaal kan verteren (en bij anti-t-transglutaminase zou de waarde zelfs helemaal niet verhoogd moeten zijn). Of je ook echt helemaal glutenvrij moet of dat je heus nog wel af en toe een koekje kunt eten, is vaak een kwestie van uitproberen (en kan ook veranderen naarmate je darm en darmflora zich meer herstellen).

Wat kun je wel en niet eten?
Als je niet tegen gluten kunt is het handig om alle glutenhoudende granen te vermijden. Dat betekent dus tarwe, maar ook spelt, gerst, rogge, kamut en einkorn. Je kunt dus niet alleen niet tegen brood, maar ook niet tegen gewone pasta, brinta, toastjes, soepstengels, koekjes, beschuit etc. In haver zitten in principe geen gluten, maar dit kan wel besmet zijn met gluten uit andere granen (bij glutensensitiviteit meestal geen probleem, bij coeliakie vaak wel). In rijst, mais, sorghum, teff en gierst zitten wel gluten-achtige eiwitten maar de meeste mensen reageren daar niet op. Boekweit, quinoa, amaranth, canihua etc. zijn geen granen en bevatten ook geen gluten (maar kunnen wel op een andere manier reacties geven, zie verderop).

 

Tarwe-allergie

Naast gluten kun je ook reageren op andere eiwitten in tarwe. Je immuunsysteem gaat zich er tegenaan bemoeien (dat gebeurt bij glutenovergevoeligheid soms ook al) en je bent dan daadwerkelijk allergisch of overgevoelig voor tarwe(eiwitten). Dat komt regelmatig samen voor met glutenovergevoeligheid, maar het hoeft niet per se samen te gaan. Je scoort dan bijvoorbeeld heel laag op glutentesten, maar hebt wel een verhoging van IgG of IgE-immuunglobulinen (verdedigingsstoffen van je immuunsysteem) tegen tarwe in je bloed. Je kunt dit vergelijken met alle andere allergieën en overgevoeligheden, zoals die voor appels, sesam of pinda’s.

Er is nog een verschil tussen allergie en overgevoeligheid: van de eerste spreek je wanneer er een verhoogde IgE-reactie is, bij de tweede hoort een IgG(1-4) reactie. IgG-reacties worden vaak afgedaan als ‘blootstelling’ en niet als ‘overgevoeligheid’, maar lang niet iedereen die tarwe eet, heeft ook een verhoogde IgG voor tarwe. In mijn optiek is er dus wel degelijk sprake van een immuunreactie ofwel een overgevoeligheid.

Symptomen
Allergie is een reactie van het immuunsysteem, en het immuunsysteem zit overal. Daarom kun je bij allergieën veel verschillende klachten krijgen: buikklachten, maar ook last van je mond, keel of lippen, een verergering van astma of eczeem, vermoeidheid, reuma en ook hier weer auto-immuunreacties (bijvoorbeeld op de schildklier) door het ontstaan van (teveel) laaggradige ontstekingen in het lichaam.

Zo kom je erachter
Je kunt overgevoeligheid voor Tarwe laten testen met een bloedtest op IgG(1-4) en IgE.

Wat kun je wel en niet eten?
Naast brood en al het andere waar tarwe in zit (pasta, couscous, bulgur…) zul je ook moeten opletten met ‘glutenvrij tarwezetmeel’ dat nogal eens gebruikt wordt in glutenvrije alternatieven zoals saus, koekjes etc. Mensen met een tarwe-allergie zijn vaak ook allergisch voor de pollen van rogge (en soms voor rogge als voedsel).

 

Gist & suiker

Los van alle overgevoelige en intolerante reacties, kan ook niet iedereen tegen gist. Bakkersgist (Saccharomyces cerevisiae) is op zich niet eens zo heel ongezond. Het wordt bijvoorbeeld vaak gebruikt in therapieën om een ziekteverwekker van zijn plek te verdrijven, en verdwijnt daarna net zo makkelijk weer als er gezonde darmflorabacteriën voor in de plaats komen. Toch reageren maar weinig mensen op dit gebruik van gist, en zijn er best wat mensen die niet goed tegen gist in brood kunnen. Misschien is het een ander stamnummer, misschien gaan er nog wat bewerkingen overheen, ik weet het niet precies – maar veel mensen kunnen er slecht tegen.

Wat er in ieder geval niet mee aan de hand is (en wat wel vaak gedacht wordt) is dat de gist je darmflora overneemt of dat het een Candida-infectie zou voeden. Gist in brood is verhit geweest tot 200 graden en dus hartstikke morsdood. Die neemt echt geen darmflora meer over. Ook het idee ‘gist eet gist’ klopt niet: Candida voedt zich niet met andere schimmels en gisten, maar voornamelijk met suikers. Dat wil niet zeggen dat brood heel gezond is als je een (bewezen!) Candida-overgroei hebt… Ook broodgist kan alleen zijn werk doen als er voldoende suiker voorhanden is, en die suiker gaat niet allemaal ‘op’ tijdens het rijzen. In brood zit dus vaak nog best wat restsuiker, waar Candida gek op is.

Suiker is dan ook één van de andere usual suspects als je last krijgt van brood & aanverwante baksels: Candida komt immers bij iedereen in de darmen voor (en dat is niet erg, hij hoort daar gewoon), maar als je een overgroei hebt aan Candida in je darmen, is een lekker hapje suiker vaak genoeg om voor een bolle buik te zorgen.

Symptomen
Mensen die niet tegen broodgist kunnen hebben vaak last van een opgeblazen gevoel, winderigheid of onregelmatige ontlasting.

Zo kom je erachter
Je kunt je laten testen op een IgG(1-4) en IgE-reactie tegen gist, maar ik vermoed dat je hiermee niet alle manieren waarop je lijf kan reageren op gist, ondervangen hebt. Voor zover ik weet zijn er geen andere manieren om dit te testen, dus vaak is het een kwestie van uitproberen. Je kunt in de ontlasting wel laten testen op een overgroei van Candida.

Wat kun je wel en niet eten?
Als je niet tegen (overleden) broodgist kunt, zal dat hetzelfde zijn bij bier; biergist en broodgist zijn namelijk hetzelfde beestje. Wist je trouwens dat in bier relatief heel weinig gluten zitten? Glutenvrij bier is dus – tenzij je echt gillende coeliakie hebt – voor de meeste mensen niet nodig. Krijg je toch een opgeblazen gevoel van bier, dan zou de gist (of de suiker) wel eens de boosdoener kunnen zijn. Ligt het aan de suiker, dan is de kans natuurlijk groot dat je ook bij andere suikerrijke producten klachten krijgt. Soms is het echt de combinatie die de klachten veroorzaakt, en kunnen mensen wel een boterham eten maar geen koffiebroodje of suikerbrood (argh. sorry).

 

Fructanen

Fructanen behoren tot de FODMAP’s (Fermentable Olisaccharides, Disaccharides, Monosaccharides and Polyols). Dat zijn suiker(keten)s die door de bacteriën in je darmen opgegeten kunnen worden. Daarbij maken ze dan weer zuren aan zoals melkzuur; dit proces heet fermentatie. Inderdaad: dat is hetzelfde als wat er gebeurt wanneer je zelf kimchi, waterkefir of kombucha maakt. Als je dat wel eens doet, weet je ook: daar komen nogal gassen bij vrij. Die gassen (en andere stoffen die aangemaakt worden) veroorzaken bij veel mensen klachten zoals een opgeblazen gevoel, buikpijn, en onregelmatige ontlasting (vaak dun, soms verstopping).

In tarwebrood zitten onevenredig veel fructanen – meer dan bijvoorbeeld in speltbrood. Daarom kunnen sommige mensen die niet goed tegen tarwe kunnen, wel tegen spelt. Maar let op: er zijn ook andere ‘graanvervangers’ (met en zonder gluten) die veel fructanen bevatten. En als je gevoelig bent voor fructanen is de kans aanwezig dat je ook reageert op andere FODMAPs. Ik ben er overigens geen voorstander van om die dan maar helemaal te mijden in je voeding; het zijn vaak ook precies de vezels die je darmflora nodig heeft als voedsel, om goed te kunnen uitgroeien tot een gezonde kolonie (denk aan oplosbare of prebiotische vezels, die vaak ook tot de FODMAPs behoren). Het doel is dus niet om ze voor altijd uit de weg te gaan, maar om te zorgen dat je lichaam en darmflora ze weer op een goede manier kunnen verwerken. Ik schrijf d’r nog wel eens een blog over.

Symptomen
Een fructanen- of FODMAP overgevoeligheid kenmerkt zich door symptomen als een opgeblazen gevoel, winderigheid, buikpijn, kramp, (meestal) dunne ontlasting of (soms) juist verstopping en vermoeidheid. Fructanen kunnen bij mensen met PDS een aanval triggeren.

Zo kom je erachter
Er bestaan waterstofademtesten voor fructanen-intolerantie. Dat wil zeggen dat je een drankje te drinken krijgt met veel fructanen erin (het is dus een provocatietest en als je intolerant bent zul je er lichamelijk last van krijgen). Vervolgens blaas je een aantal keer in een buisje en aan de hand van de hoeveelheid waterstof in je adem kan een laboratoriummedewerker zien of er sprake is van een intolerantie. Deze testen bestaan ook voor andere suikers zoals fructose en lactose. Hoewel wij veel testen voor die laatste twee, weet ik helaas geen laboratorium in Nederland dat testen voor fructanen-intolerantie aanbiedt. (Jij wel? Laat het me weten!).

Wat kun je wel en niet eten?
Over FODMAPs is onmeunig veel geschreven op het internet, dus die laat ik hier even buiten beschouwing. Ook de lijst van producten met fructanen is eigenlijk te lang om op te schrijven, maar je vindt o.a. veel fructanen in aardpeer, amaranth, uien, knoflook, kool, broccoli, amandelen, cashewnoten, pistachenoten, dadels, veel tropisch fruit, erwten, venkel en bonen.

Er zijn nog veel langere lijsten, maar niet ieder van deze voedingsmiddelen bevat per portie evenveel fructanen. Net als bij lactose- en fructose-intolerantie kunnen veel mensen met een fructanen-intolerantie wel kleine beetjes fructanen eten en klappen dus niet bij iedere pistachenootje tegen het plafond. Zo bevat ook spelt wel fructanen, maar veel minder dan tarwe. Als je dus goed tegen gluten kunt maar niet goed tegen fructanen, kan speltbrood dus misschien als vervanging dienen – zolang je er niet teveel van eet.

 

Zonuline

De cellen van je darmwand worden ‘bij elkaar gehouden’ door tight junctions. Dat zijn een soort schuifdeurtjes die gericht open en dicht kunnen gaan. Zo laten ze grotere bestanddelen door zoals ziekteverwekkende bacteriën, om ze aan het immuunsysteem te kunnen presenteren. Raken de tight junctions beschadigd, dan kunnen ze permanent gaan openstaan. Ze laten dan ook te grote brokken voedingsstoffen door, zoals hele eiwitten in plaats van goed verteerde aminozuren. Het immuunsysteem reageert ook hier op, en kan voor allerlei klachten zorgen. We spreken dan van een hyperpermeabele darm (niet van een Leaky Gut, die term wil ik nooit meer horen!).

Zonuline is een lichaamseigen stof die de tight junctions kan openen. Dat heeft dus een functie – maar teveel zonuline kan zorgen voor een hyperpermeabele darm en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Bepaalde voedingsmiddelen kunnen zonuline in ons lichaam activeren. Je raadt het al: brood is daar één van. Om precies te zijn gaat het hier om een bestanddeel van de gluten in het brood, namelijk gliadine. De wetenschap is er niet helemaal over uit of gliadine bij iedereen het zonuline activeert en dus de schuifdeurtjes openzet (en zo ja, of dat dan erg is), of alleen bij mensen die gevoelig zijn voor gluten (en zo ja, of dat dan geldt voor alle glutensensitiviteit of alleen voor coeliakie).

Het kan bijvoorbeeld zijn dat dit effect bij iedereen optreedt, maar dat gezonde mensen die niet al te vaak gluten eten, hun darmwand weer goed kunnen herstellen. Dit pleit er wel voor dat we niet dagelijks gluten zouden moeten eten, zodat de darmwand tijd krijgt om te herstellen (zelf denk ik ook dat de meeste mensen prima af en toe gluten kunnen eten, maar dat we in Nederland gemiddeld veel te veel en te vaak tarwe binnenkrijgen).

Symptomen
Zonuline-activatie kan darmklachten geven (pijn, dunne ontlasting, verstopping), maar verloopt buiktechnisch vaak ook ongemerkt. Wanneer eiwitten door de openstaande schuifdeuren glippen en het immuunsysteem zich ermee gaat bemoeien, ontstaan laaggradige ontstekingen die allerlei processen kunnen veroorzaken: van een verergering van eczeem of astma tot (als dit proces lang genoeg doorgaat) een hoger risico op hart- en vaatziekten, diabetes type 2, bepaalde vormen van kanker, ziekte van Alzheimer… de lijst is te lang om op te noemen. Let wel: dit wil dus niet zeggen dat iedereen die brood eet, uiteindelijk kanker en Alzheimer zal ontwikkelen – dat is niet wat er staat 😉 Wat er wel staat is dat zonuline-activatie kan zorgen voor meer laaggradige ontstekingen, en dat die in verband gebracht worden met een hoger risico op allerlei aandoeningen. En: je hoeft een zonulineprobleem dus niet altijd acuut te merken.

Zo kom je erachter
Zonuline is te testen in het bloed en in de ontlasting. Het laboratorium waar ik mee samenwerkt, geeft aan dat de test in de ontlasting accurater, gevoeliger en betrouwbaarder is.

Wat kun je wel en niet eten?
Zonuline kan geactiveerd worden door gliadine, wat te vinden is in gluten(houdende granen). Maar daar is niet alles mee gezegd. Er zijn mogelijk meer zonuline-activatoren, waarbij het nog niet helemaal duidelijk is welke voedingsmiddelen daar wel en niet toe behoren (bonen en noten worden vaak genoemd). Mensen met coeliakie produceren waarschijnlijk meer zonuline dan mensen zonder coeliakie, zelfs als ze op een glutenvrij dieet leven [2]. Ook kan de (kwaliteit van de) darmflora een rol spelen, en zij mensen met een goed microbioom waarschijnlijk minder gevoelig voor zonuline(-activatoren).

 

 

Vezels

Tot slot zijn er nog mensen die reageren op de vezels in volkorenbrood. We hebben het dan over een ander soort vezels dan de fructanen hierboven: dit zijn de dingen waar je waarschijnlijk als eerste aan denkt als we het hebben over ‘vezels’. De vliesjes van de graankorrels, die je als kleine bruine frutseltjes in je volkoren boterham ziet zitten. Het zijn onoplosbare vezels, wat wil zeggen dat ze nauwelijks verteerd worden en onveranderd het lichaam weer uit komen. Hun functie is vooral om water op te nemen en bulk te vormen; het volume in de darm neemt toe en prikkelt de spieren rondom de darmwand om te gaan knijpen. Zo ontstaat peristaltiek (en dit is dus de reden dat men zegt dat je vezels moet eten tegen verstopping).

Op zich nuttig dus, die vezels. Maar de harde tarwevliesjes kunnen bij sommige mensen onprettig vallen. Vooral wanneer je darmslijmvlies niet optimaal is, kan het zijn dat de vliesjes letterlijk in de darmwand ‘prikken’. Dat vindt je darmwand uiteraard niet fijn; er ontstaat irritatie en in het ergste geval ontstekingen.

Symptomen
Een geïrriteerde darmwand kan pijn en wisselende ontlasting geven. De darmen kunnen gevoelig zijn voor druk (dus pijnlijk als je er van buitenaf op drukt). Vaak gaat deze vorm van overgevoeligheid gepaard met andere klachten, omdat een beschadigd darmslijmvlies veel verschillende gevolgen kan hebben.

Zo kom je erachter
Voor zover ik weet is er niet een onderzoek dat specifiek kijkt of je tegen tarwevezels kunt. Wel kun je laten onderzoeken of er sprake is van ontstekingen in de darmen.

Wat kun je wel en niet eten?
Als je klachten echt veroorzaakt worden door graanvliesjes, is dat mogelijk ook het geval bij andere soorten graan dan tarwe. Er zal ongetwijfeld een verschil zijn in de hardheid van de vliesjes bij spelt, gierst, gerst, rogge, etc… maar daar kan ik je helaas niets over vertellen. Wel zijn er ook andere ‘harde’ vezels die in zo’n geval problemen kunnen geven; denk aan vezelrijke groenten zoals boerenkool. Hou het voorlopig dus liever bij ‘zachte’ ofwel oplosbare vezels (mits je daar niet op reageert, zie fructanen) zoals die in pompoen, zoete aardappel, aardpeer… ik heb er al vaak over geschreven, zoals hier, hier en hier. Als je goed tegen gluten kunt, zou je geen problemen moeten hebben met wit brood en pasta (hoewel het natuurlijk altijd de vraag is hoe gezond die zijn, maar vooruit).

 

Broodverbetermiddel

In Nederland worden ook veel ‘broodverbetermiddelen’ gebruikt. Dat kunnen heel onschuldige dingen zijn, zoals olijfolie – maar ook dingen waar je op kunt reageren zoals melk, ei of meer obscure zaken zoals ’emulgator’ (dat hoeft niet slecht te zijn, maar zolang niet duidelijk wordt aangegeven om welke emulgator het gaat, weet je het simpelweg niet). Brood.net schrijft: “Broodverbetermiddelen kunnen bestaan uit een combinatie van ingrediënten, van zowel natuurlijke als niet natuurlijke (synthetische) oorsprong. Dit kunnen melkproducten, vetten, suikers, emulgatoren, enzymen, gluten, ei-bestanddelen, sojameel en/ of meelverbeteraars zijn.

Zoals je ziet zijn er veel ‘broodverbetermiddelen’ die een reactie kunnen uitlokken als je daar gevoelig voor bent. En vooral veel waarvan je het niet kunt weten, omdat ze (op deze site en op de verpakking) meestal niet verder gedefinieerd worden. Ik vermoed dat broodverbetermiddelen, samen met de keuze voor bepaalde soorten tarwe, zorgen voor het ‘vakantie-effect’: dat je op vakantie veel minder klachten hebt dan thuis (het komt vaak voor – andersom ook wel, trouwens).

 

Fytinezuur

Fytinezuur is een stof die voorkomt in de vliesjes rond zaden. Tarwe zijn ook zaden… en verder bevatten alle granen, maar ook noten en bonen in meer of mindere mate fytinezuur. Dit is een beetje een vreemde eend in de bijt, want fytinezuur geeft eigenlijk geen echte ‘reactie’, in die zin dat je er geen klachten van kunt krijgen. Het is geen vergif, je krijgt er geen buikpijn van en je gaat er ook niet (langzaam) dood aan.

Het enige dat er gebeurt, is dat fytinezuur in staat is om mineralen zoals ijzer, magnesium en zink uit je voeding te binden. Die kunnen daardoor moeilijker worden opgenomen. Dat is niet per se erg. Maar omdat wij vrij veel fytinezuur binnenkrijgen en vrij weinig mineralen in onze voeding, is het wel een beetje zonde. Volkoren brood is verreweg de grootste bron van fytinezuur in onze voeding. Schrap je dat, dan hoef je je doorgaans geen zorgen te maken over andere bronnen van fytinezuur. Overigens verdwijnt fytinezuur ook als je het graan laat weken in een mild-zure omgeving; zoals bij zuurdesembrood.

 

Glutenvrij nepvoedsel

Je hebt inmiddels wel begrepen dat je niet automatisch gluutvrij buutvrij bent als je kiest voor glutenvrije producten. Ze kunnen nog steeds vol zitten met één van de andere stoffen waarop je kunt reageren. Ze zitten bijvoorbeeld boordevol suiker of andere rotzooi, om ze maar zo acceptabel lekker mogelijk te maken of zoveel mogelijk op de glutenhoudende snacks te laten lijken die we gewend zijn. Want als je nooit meer een croissant kunt eten is je leven voorbij, dat snap je. Ik schreef daar al eerder uitgebreid over.

Soms (als je redelijk goed tegen gluten kunt maar op een andere manier reageert op brood) kun je nog beter een (wit) broodje eten dan een glutenvrij bolletje… Maar of dat voor jou ook geldt, is een kwestie van uitproberen. In ieder geval denk ik dat we helemaal af moeten van het ‘brooddenken’, en dat we onze broodlunch zouden moeten vervangen door een groentenlunch. Zo krijg je meer groenten binnen en minder brood, en dat lijkt me voor iedereen gezond – of je er nu op reageert of niet.

In de Basiscursus Positive Eating vind je overigens een hele les over granen, gluten en (gezonde) vervangingen!

 

Eh… en nu?

Maar hoe ziet het er in de praktijk uit als je op één of meerdere manieren reageert op tarwe of brood? Ik kan alleen mezelf als voorbeeld nemen, want ik heb nu eenmaal de meeste ervaring met mezelf (en bovendien ga ik het hebben over poep en het is niet aardig om het dan over andere mensen te hebben).

Ik heb zelf:

  • een milde glutenintolerantie (antigliadine 35)
  • en krijg geen acute klachten als ik iets van gluten binnenkrijg.
  • Eet ik een paar dagen achter elkaar gluten, dan krijg ik wel last van verstopping en plakkerige ontlasting.
  • Ik ben wel vrij Candidagevoelig
  • en ik ben geen ster in het verteren van koolhydraten.
  • Eet ik dus brood met veel gist & suiker, dan krijg ik binnen een uur een enorm opgeblazen buik – wat overigens ook gebeurt als ik een volkomen glutenvrije reep chocola eet.
  • Soms kan ik nog beter een (wit) tarwebroodje eten dan een glutenvrije vervanging, omdat daar vaak zo veel rotzooi in zit dat mijn buik ook acuut opzet.
  • en ik ben trouwens 3 kledingmaten afgevallen toen we glutenvrij gingen eten… (terwijl ik daarvoor ook al behoorlijk gezond at)

Tsja. Je kunt dus op 101 manieren reageren op tarwe & brood. Zoals je ziet lijken veel reacties op elkaar, en kunnen symptomen behoorlijk overlappen. De reden dat brood bij zo veel mensen klachten geeft, is dat het per ongeluk veel van deze mechanismes aanspreekt. Maar als je na het eten van een broodje een opgezette buik heb, zijn het dan de gluten, de fructanen, de gist & suiker… of was het misschien de roomkaas die óp het broodje zat? Omdat het zo lastig is om ‘van de buitenkant’ te bepalen waar je nou precies op reageert, kun je voor een objectief beeld laboratoriumonderzoek laten uitvoeren. Wij helpen je daar graag mee. Met de resultaten (en met wat uitprobeerwerk in je eigen leven) krijg je een overzicht van wat je wel en niet kunt eten, zodat je niet nodeloos ingewikkeld hoeft te doen bij alles wat je in je gezicht wilt stoppen…

 

De vraag van vandaag:
Hoe reageer jij op tarwe & brood?
Vertel het ons in de reacties!

Reageren? Gezellig!

Reacties (3)

  • Jessy

    Dank voor je interessante blogs over een onderwerp waar niemand het graag over heeft! Nu een topic die zeer interessant is voor mij. Jarenlang last gehad van opgeblazen gevoel, verstoppingen, gasvorming. Ellende gewoon. Altijd gedacht dat vezels het wel zouden oplossen maar als ik roggebrood of zwaar volkoren had werd het alleen maar erger. Op een dag ben ik gestopt met brood eten, klachten bijna helemaal weg. Maar ik miste brood wel erg. Het leven werd er ingewikkeld van ook. Ben gaan experimenteren. Zelfgebakken brood kan ik prima eten. Ook biologisch brood en brood van de Jumbo (waar ze van claimen dat er alleen meel water en gist in zit).De slotsom is voor mij; zodra brood zo behandeld is dat het lang vers blijft is het foute boel. Geen idee wat ze er dan in stoppen maar het zit werkelijk overal in. Roggebrood, ontbijtkoek, taaitaai, zachte broodjes. Ja ook in dat ambachtelijke brood van de warme bakker. Mijn tanden zetten in een heerlijk gezonde boterham waar ik niet van weet waar hij vandaan komt is een grote nee. Voor mij dus de regel; als brood na een uurtje of zo open en bloot liggen nog zacht is; niet eten! Vervelend is dat op verpakkingen niets te vinden is. De klachten treden na ongeveer 2 uur na het eten van ‘fout’ brood op. Gaat dit om fructaan? Of broodverbeteraars? Ik ken niemand die mijn verhaal kan bevestigen. Mijn echtgenoot kan zonder probleem alle soorten brood eten. Van koolsoorten krijg ik aardig wat gas in de darmen, maar dat levert vrij weinig problemen op en zeker geen verstoppingen, ha ha goede vezels. Ben heel benieuwd of je dit verhaal herkent…. en of er meer mensen zijn die dit herkennen.

    • Jeroom

      Hmm, ik heb al jaren lang exact hetzelfde probleem. Er zitten hier in de meeste supermarktbroden zo ongelofelijk veel broodverbetaars in dat ik denk dat dat in ieder geval een onderdeel van het probleem is. Als ik een brood van AH een week laat liggen is deze nog net zo zacht als toen ik hem kocht. Als ik op de camping in Frankrijk ben koop ik daar altijd verse (witte) stokbroden. Als ik die een uur laat liggen zijn ze keihard. Geen broodverbeteraar dus en ook totaal geen buikpijn van. Naast de broodverbeteraar kan ik overigens ook slecht tegen allerlei soorten zogenaamde goede en gezonde broden. Hoe meer zaden en granen erin en erop zitten des te meer klachten. Af en toe probeer ik het weer eens, maar de reactie lijken iedere keer alleen maar heftiger te worden. Ik vind het een heel lastig probleem. Ik heb overigens ontzettend veel last van hooikoorts, huisstofmijtallergie en allergie voor aardappels (gaat vaak samen met graspollenallergie). Daarnaast zwelt mijn buik ook al op van één biertje, dus gist is ook een drama en dat zit natuurlijk ook in de meeste broden. Kortom, erg lastig. Ik wou dat ik er vanaf kon komen, maar ik heb het inmiddels een beetje oogegeven.

  • Elisabeth

    Hallo Groene Vrouw,

    Fijn, weer een informatieve blog! Ik heb je blogs gemist de afgelopen tijd.
    Bedankt!!! en hoe ik op brood reageer: in eerste instantie best goed. Maar ik mis denk ik een hoop goede vezels e.d. want na een aantal weken zelfgebakken haverbrood (in de vakantie) heb ik afschuwelijke plakpoep en een verstoorde hormoonhuishouding (opvliegers en blijven vloeien). Nu weer aan de probiotica, koude aardappels, pompoen, goede olijfolie en appelazijn en het gaat weer de goede kant op.

    Hartelijke groet,

    Elisabeth