Iets belangrijkers: #wijoverdrijvenniet

Iets belangrijkers: #wijoverdrijvenniet

wijoverdrijvenniet

Ik wilde jullie vertellen over mijn tripje naar Houston, over het eten en wat we gedaan hebben en alles. Maar dat komt maandag wel weer. Nu is er eerst iets belangrijkers: #wijoverdrijvenniet…

 

Sinds een paar dagen gaat er een twitter-hashtag rond: #wijoverdrijvenniet. Het zijn vrouwen die in 140 tekens hun ervaringen delen met seksueel geweld, aanranding, catcalling, intimidatie en erger. Ik heb er ook een paar gedeeld, zoals die keer dat ik onder mijn rokje gevoeld werd in de metro in Parijs, en die keer dat het gebeurde in de tram in Amsterdam.

Ik werd in Houston ook gecatcalled: pss pss, hey… maar dan moet je net mij hebben. In tegenstelling tot de keren in de metro en tram, ben ik nu geen 14 meer en kan ik van me afbijten. Dikke tip: terugroepen. “Hey sweetie, what’ya doin later? That’s allright, I don’t need to know your name. Shit son, the less I know about you the better…” Geloof me, ze zijn stil. En ze lopen weg. Ik vond het eigenlijk nogal hilarisch.

Maar veel van ‘onze’ verhalen zijn helemaal niet hilarisch. Die gaan over momenten dat vrouwen zich bedreigd hebben gevoeld, gestresst, zelfs trauma’s hebben opgelopen. Het gebeurt in een split second: het ene moment loop je nog vrolijk over straat, het volgende moment voel je je vies, bezoedeld, bangig en met een smerige smaak achterin je keel. Omdat iemand het nodig vond om aan je te zitten of naar je te roepen, of zelfs alleen maar te kijken, op een manier alsof je zijn bezit bent.

 

Een complimentje is niet hetzelfde

Zoals Lana LeesVoer al zei: het gaat er niet om dat mannen hun waardering niet mogen uitspreken. Ik vind het óók leuk als iemand zegt dat ik er goed uit zie of een mooie jurk aan heb. Vrouwen (en mannen) vinden het over het algemeen fijn als men vindt dat ze er goed uit zien. Dus wat is dan het verschil?

De manier waarop, natuurlijk. Als iemand mij breed lachend een knipoog geeft of zegt “wat ben jij een prachtige vrouw”, dan kan ik daar superblij van worden en nog de hele dag over na-glimmen (en ja, dat mag je onthouden voor de volgende keer dat je me ziet 😉 ). Maar als iemand bij wijze van spreken (of erger: letterlijk) zijn lippen aflikt, zijn handen al bijna (of erger: helemaal) in de tieten-grijp-stand heeft staan en dan schor fluistert “Hé lekkertje, lach eens naar me”… yeah, you see the difference?

The Styling Dutchman legt het nog beter uit, maar ik doe een poging. Als ik ervoor kies om een mooie jurk aan te trekken en goed voor mezelf te zorgen, dan mag je daar best blij van worden. Zolang je op je eigen stukje aarde blijft en accepteert dat ik niet gelijk bovenop je duik. Ik trek die jurk namelijk niet aan voor jou, maar om mezelf goed te voelen – and you’re not helping als je denkt dat je om die reden aan me mag zitten (of dat nou met je ogen of je handen is). Geloof me: ik ben een heel knuffelig meisje, als ik aan je wil zitten dan kom ik vanzelf naar je toe. En tot die tijd heb je met je poten van me af te blijven. En haal je smerige aura ook even uit het mijne, dank je. En zo niet: jij, ik, en mijn naaldhakken. In je oog.

 

Help

Dus. Kijk, ik ken mijn doelgroep: hier zitten natuurlijk alleen mannen die heel goed begrijpen wat wel en niet kan. Die niet eens creepy zouden kunnen zijn, omdat ze goed zijn opgevoed of omdat ze gewoon van nature begrijpen wat healthy boundaries zijn. En waarschijnlijk hebben jullie ook geen vrienden die het verschil tussen een complimentje en een bedreiging niet snappen. Maar als je het nu toch ziet gebeuren… in de kroeg, op straat, in het zwembad: help dan. Help die vent te begrijpen dat het niet zomaar kan wat hij doet. Help een vrouw om zich veilig te voelen.

En dames: help elkaar. De tijd van slut shaming is voorbij, het is 2015 en we mogen dragen wat we willen. Hoe kort dat rokje ook is en hoe veel ze misschien ook gedronken heeft, een vrouw vraagt nooit om aanranding of verkrachting. Zie je een vrouw die belaagd wordt, trek haar dan uit de situatie. Zie je een vrouw die tegen haar zin afgelikt wordt door iemands ogen, spring er dan tussen. Liever een keer te rigoureus dan te laks, wat mij betreft.

 

Lichaam

Want je hebt geen idee wat stress kan aanrichten. Toen ik in een relatie zat die niet ok was (als in: echt niet ok), ging ik voor mijn rugpijn naar de osteopaat. “Je zit op het randje van een lichamelijke depressie”, zei hij. Tsjonge. Ik ben nu 15 jaar ouder en zit beter in mijn vel dan toen – maar ik ben nog niet helemaal hersteld. Ik zie mensen in mijn praktijk die ik na verloop van tijd niet verder kan helpen, omdat hun buikklachten voortkomen uit verdriet en stress. Dan kan ik met probiotica zwaaien zoveel ik wil, maar dan gaat het niet helpen.

Iedereen maakt nare dingen mee in zijn of haar leven, maar laten we in elk geval met ons allen zorgen dat ons ‘veilige’ Nederland ook echt veilig voelt voor ach, laten we zeggen, de helft van de bevolking. Want nee, we worden niet op klaarlichte dag gang raped in een bus – maar als we ‘s avonds na een feestje alleen naar huis fietsen, voelen we ons ook niet echt veilig. En als we over straat lopen (of dat nu in een kort rokje of een joggingbroek is) en iemand eist aandacht van ons alsof ze er recht op hebben – en als je niet reageert, ben je onvermijdelijk een arrogante kankerhoer – dan voelen we ons niet bepaald veilig. Of prettig. En nee, #wijoverdrijvenniet. Nee heren, wij zeggen niet dat alle mannen assholes zijn. Wij zeggen niet dat dit elke dag gebeurt. Maar wij overdrijven ook niet als we vertellen wat ons is overkomen.

 

#Wijoverdrijvenniet is ontstaan naar aanleiding van een blog van Yasmine, een blogster die een shitstorm aan rotzooi over zich heenkreeg nadat ze zich had uitgesproken over intimidatie op straat. Dus trek je protestjurk aan en doe mee op social media met de hashtag #wijoverdrijvenniet.

Reageren? Gezellig!

Reacties (8)

  • Carrie

    Mijn hele leven heeft -nu ik dit zo lees- in het teken gestaan van angst. Omdat mijn eerste kennismaking met seks een reeks verkrachtingen was (vader van de kinderen waar ik oppastte; hij bracht me ‘veilig’ thuis…) mijn ouders boos want: doet zo’n man niet zomaar, enkele reis tehuis voor zwangere gevallen vrouwen.
    Ik was net 13 geworden.. Nee, mijn zoon mocht ik inderdaad niet zien, die ging naar ‘nette mensen’. Die hebben hem opgevoed tot een keurig nette drugsdealer; hij zit nu een jarenlange gevangenisstraf uit…

    Eenmaal 18 en op kamers: ik fietste door het drukke centrum van Den Haag naar huis in Voorburg toen ik klemgereden werd. Auto dwars voor mijn neus; 4 jongens erin die riepen trek die hoer snel de auto in. Op dat moment, niet te geloven kwam er een politiewagen de hoek om. De auto ging ervandoor met gedoofde lichten, ik kreeg een donderpreek over verkeersveiligheid en ‘lollig doen’ met mijn ‘vrienden’. Ik was verstijfd en pas toen ze begrepen dat ik bijna ontvoerd was en vast niet om een potje te klaverjassen wilden ze me naar huis brengen en stelde men me relevante vragen….
    Ik was zo bang dat ik zelfs niet bij de politie in de auto durfde te stappen en toch liever alleen naar huis fietste. Ik wist inmiddels allang dat het ook voorkomt dat hulpverleners meisjes verkrachten.

    Nu ik dit lees zit ik met tranen in mijn ogen: ik weet nu hoe het is om je wél veilig te voelen: ik heb 2 grote honden gehad en kon gewoon naar het park als het lekker weer was, voor het slapen nog even een blokje om; met die 2 (superlieve) reuzen liet men mij met rust. Helaas zijn ze gestorven van ouderdom; ik kan geen honden meer nemen omdat mijn gezondheid me soms in de steek laat en ik geen hulp heb om ze een keer uit te laten in geval van nood.

    Wat heb ik verlangend naar buiten zitten kijken vanaf mijn balkon deze zomer met al dat prachtige weer maar de eerste keer zonder hond naar het park: raak, creep achter me aan die steeds langs me heen fietste en ‘neuken geile teef, jij moet geneukt worden’ fluisterde… Nog een keer gebeurd zo’n soortgelijke gebeurtenis. Om half 7 ‘s avonds, winkels nog open; een dag later is daar een meisje dat aan het hardlopen was aangerand en flink geslagen. Een week later een meisje van haar scooter getrokken voor het stoplicht; ik durf niet meer.
    Aangifte doen. Waarvan mw. omdat een jongen wat opdringerig was? Kom kom mevrouwtje, we hebben onze handen vol aan echte misdadigers!?!?!
    Triest eigenlijk… de trein/tram/bus ‘s avonds (laat)? Lamenielachen….
    Heel frustrerend, blij dat er aandacht voor komt en nee, het heeft niets met geloof te maken en mijn kleding verhulde alles wat er mooi is aan mij. Zelfs make-up haalde ik eraf voor ik ging wandelen, spijkerbroek, vormeloos jack, laarzen. Wat kan dan nog wel? Boerka leek me een goed idee tot ik in de bus zat en een vrouw in boerka bijna klappen kreeg van een andere VROUW, ze haatte moslims.
    Ik ben Nederlandse, atheist, blond kortom vogelvrij… en dan zeggen mensen dat ik er meer op uit moet, niet van dat bange aub. Om wanhopig van te worden, ik overdrijf inderdaad niet; zou een boek vol kunnen schrijven over dit soort voorvallen… De agent die me zei: knip je lange haar af en verf het rood, je ziet er veel te leuk uit zo. Nee ik overdrijf niet, echt echt echt niet!

  • Stella

    Laag en kort kan wel degelijk uitmaken. Maar een Nederlandse vrouw in een Nederlandse stat moet in een normale woonwijk gewoon laag en kort gekleed over straat kunnen lopen zonder lastig gevallen te worden. Dus zou raad ik al die westers geklede toege-psssste vrouwen aan, om een melding te doen bij het discriminatiemeldpunt.

    Ik beken dat ik me nog wel eens afvraag of dat decolleté echt zo laag moet. Bijvoorbeeld sommige foto’s in artikelen over thuiszorg. Dan ga je daar zitten met je lage decolleté en je korte rok die zittend nog korter is. Je helt over naar de cliënt om wat voor hem te doen en je bent verbaasd dat lang droogstaande cliënten sexistische opmerkingen maken? Je werkt binnen de thuiszorg niet in de modebranch.

    • Carrie

      Zeg ‘Stella’ (ben je echt een vrouw?? dat zou triest zijn..)
      Ik werk niet in de thuiszorg; denkt u werkelijk dat daar gevaar in schuilt? Een bejaarde of chronisch zieke die verzorgd moet worden is zelden de sterkste van de twee, je gaat niet in je bikini of topless werken neem ik aan dus eigenlijk zeg je: eigen schuld.
      Mocht ik zulk werk doen en een client me lastig vallen krijgt hij uiteraard meteen een koekje van eigen deeg. (lees: pak slaag op een plek waar de zon nooit schijnt).
      Kan hij de rest van zijn leven bang wachten op de thuiszorgster, als je een vinger naar ze uitsteekt en gore taal uitslaat meppen ze er al op los dat weet iedereen :) dus RESPECT voor iemand die je vieze lichaam schoon komt maken, geen grote bek en gore opmerkingen of de pleuris breekt uit.
      Vraagje: durf je dat ook bij een agente die je een bon geeft? Ik denk het niet want: dan krijg je problemen; een thuiszorgmedewerkster: mwah… jouw woord tegen het hare, toch? En dan een rok dragen, foei!
      Zo zou het moeten zijn! Gewoon veilig zijn als vrouw.
      Geen excuses; ik sta mijn leven lang al droog. Seks is voor mij niet leuk, nooit geweest ook; dat is er letterlijk ingeramd als kind al, no worries. Oorzaak van mijn scheiding voor een groot deel; kortom ontwrichtend voor je hele leven.
      Geen medelijden met ouwe viespeuken kom op zeg!!!

  • Chris

    ik vindt het zo erg dat ” jongens ” het mooiste ter wereld , ” meisjes ” zo beschamen …
    draag de moeders van de wereld OP je handen niet IN je handen …..

    groetjes

    chris

  • Anne

    Hear hear! Ik probeer sinds een jaar of twee mensen (mannen) hier ook bewust van te maken. Alleen heb ik het gevoel dat het totaal aan dovemansoren gericht is. Zo’n catcaller zegt “jezus ik geef je gewoon een compliment hoor dat kan je ook accepteren” zonder ook maar één moment te luisteren naar wat je écht zegt. Soms helpt het wel om in een café het gesprek aan te gaan met een jongen waarvan je vermoedt dat hij dat wel eens doet (of eentje die toegeeft dat hij dat doet). Zeker als ze alleen zijn willen ze soms dan wél luisteren. Maarja, je moet dan maar wel net zin hebben om je avondje uitgaan te laten tekenen door zo’n dikke discussie. De meeste dames hebben daar geen zin in en dat snap ik wel.

  • Goed punt over de mannen: je hoort er nu veel verbaasd opstaan maar als er in hun omgeving een vrouw wordt lastig gevallen hoor je ze niet meer. Deze mannen hebben net de macht om dit om te keren. Als zij zich tegen dit soort zouden opstaan en hun gedacht eens zouden zeggen, kan het snel gedaan zijn met het machogedoe. Want van ons vrouwen willen de mannen het niet begrijpen/horen.

  • Wat een mooi artikel! Ik ben zo blij dat er nu zoveel aandacht voor is want inderdaad: het is 2015 en de tijd van slut shaming en de tijd dat wij vrouwen maar gedwee accepteren dat ‘het nu eenmaal zo is als vrouw’ is toch wel voorbij. Ik volg sinds gister #wijoverdrijvenniet op de voet en ik heb er zelf ook een uitgebreide blogpost over geschreven want hopelijk leidt deze aandacht tot een positieve verandering.